Kiedy usługi budowlane obciążone są niższym podatkiem od towarów i usług

Generalny wykonawca wystawia faktury z jedną stawką: 8 proc., gdy jest to budynek mieszkalny, lub 23 proc., jeśli użytkowy. Decyduje to, która powierzchnia przeważa

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT 8-proc. stawkę stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Chodzi o obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (dalej PKOB) w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Ust. 12b tego przepisu mówi jednak, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się:

• budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 mkw.,

• lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 mkw.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej te limity 8-proc. stawkę stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy o VAT).

Tyle wynika z przepisów. Czasem pojawiają się jednak wątpliwości, jak je zastosować w praktyce, np. często zdarza się, że deweloper zleca generalnemu wykonawcy wybudowanie budynku, w którym są nie tylko mieszkania, ale także lokale użytkowe i garaże. Powstaje wtedy pytanie, jak powinna wyglądać faktura wystawiona inwestorowi przez głównego wykonawcę.

Garaże i sklepy nie wpływają na stawkę...

Błędy w fakturach wystawianych przez generalnego wykonawcę mogą być bardzo kosztowne. Firmy zabezpieczają się więc przed ryzykiem, uzyskując interpretacje indywidualne. Przykładem jest odpowiedź Izby Skarbowej w Poznaniu z 13 lipca 2011 (ILPP2/443-658/11-4/AD).

Z wnioskiem zwróciła się spółka, która wykonuje umowę o wybudowanie dla inwestora budynku mieszkaniowego wielorodzinnego z lokalami użytkowymi (hala garażowa, lokale handlowe, biura itp.). Ponad połowa to jednak lokale mieszkalne (zajmują one też więcej niż 50 proc. powierzchni użytkowej).

Sposób przeznaczenia poszczególnych lokali i ich liczba wynika z prawomocnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Wnioskodawca podkreślił, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (DzU nr 112, poz. 1316 ze zm.) symbol inwestycji to: sekcja I, dział II, grupa 112 „Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe”.

Zdaniem spółki powinna ona na całość prac wystawić fakturę z 8-proc. VAT. Argumentowała, że ponad połowa budynku przeznaczona jest pod lokale mieszkalne, a więc budynek należy zakwalifikować w całości jako  mieszkalny.

Izba skarbowa zgodziła się z tym stanowiskiem. Wyjaśniła, że definicja obiektów budownictwa mieszkaniowego zawarta jest w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT. Są to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy).

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w części I „Objaśnienia wstępne” pkt 2 „Pojęcia podstawowe” mówi m.in., że:

• budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane na potrzeby stałe; przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów,

• budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych; jeśli mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne; budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.