Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

ZUS

ZUS: niższe koszty płac przy zatrudnianiu młodych osób

Fotolia.com
Rozważajšc zatrudnienie osoby, która nie ukończyła 30 lat, warto sięgnšć po formę praktyk absolwenckich albo wsparcie z urzędu pracy. Oba rozwišzania pozwolš pracodawcy zaoszczędzić na składkach ZUS.

- Od nowego roku nasza spółka zamierza zatrudnić kilku, a nawet kilkunastu pracowników zaraz po studiach bez doœwiadczenia. Chcemy przy tym uniknšć składek ZUS i podpisać umowy o praktyki absolwenckie płatne. Czy to będzie dobre rozwišzanie? Czy może ewentualnie z ZUS możemy się ubiegać o jakieœ refundacje? – pyta czytelnik.

Przedsiębiorca ma możliwoœć skorzystania nie tylko z opcji praktyk, ale i z innych preferencji w zakresie obcišżeń składkowych przy zatrudnianiu młodych stażem pracowników. Każda z form pomocy ma pewne ograniczenia. Mimo to zasadne wydaje się rozważenie tych mechanizmów przy ograniczaniu kosztów zatrudniania.

Firmowa praktyka

Praktyki absolwenckie reguluje ustawa z 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (DzU nr 127, poz. 1052 ze zm.). Dla pracodawcy istotne jest to, że choć zawiera z praktykantem pisemnš umowę o praktykę, to nie ma ona waloru stosunku pracy.

Korzyœciš dla pracodawcy jest z pewnoœciš fakt, że art. 6 ustawy z 13 paŸdziernika 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 1778 ze zm.), wœród Ÿródeł przychodów stanowišcych obowišzek podlegania ubezpieczeniom, nie wymienia osoby fizycznej – praktykanta, który zawarł umowę w tym zakresie z okreœlonym podmiotem. Również art. 66 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o œwiadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze œrodków publicznych (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 1938 ze zm.) nie wymienia takiego tytułu do obowišzkowego ubezpieczenia zdrowotnego.

Przyjęcie praktykanta jest zatem dobrym rozwišzaniem, ale na krótko. Takš umowę można bowiem zawrzeć na okres nie dłuższy niż 3 miesišce (art. 5 ust. 4 ustawy o praktykach absolwenckich).

Bon zatrudnieniowy...

Przy zatrudnianiu młodych stażem pracowników nie ma możliwoœci skorzystania z jakichœ preferencji finansowych bezpoœrednio z ZUS. Sš jednak rozwišzania adresowane do grupy wiekowej do 30 roku życia, wynikajšce z innych regulacji prawnych.

Na szczególnš uwagę zasługujš mechanizmy wynikajšce z ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 1065 ze zm.). Przedsiębiorca może przy tym rozważyć dwa rozwišzania, w zależnoœci od tego, która strona stosunku pracy będzie inicjatorem skorzystania z tych możliwoœci. Chodzi mianowicie o art. 60c i art. 66m wspomnianej ustawy.

Art. 66m przewiduje tzw. bon zatrudnieniowy. To rozwišzanie wymaga co do zasady wstępnej inicjatywy bezrobotnego – przyszłego pracownika. Jak bowiem wskazano w ust. 1 – na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może przyznać bon zatrudnieniowy. Korzyœciš finansowš dla pracodawcy jest refundacja częœci kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne w zwišzku z zatrudnieniem bezrobotnego, któremu powiatowy urzšd pracy przyznał ten bon (ust. 2). Pewnym obcišżeniem może być dla niego natomiast obowišzek zatrudniania takiego pracownika przez co najmniej 18 miesięcy. Praktyka pokazuje jednak, że pracodawcy korzystajš z tego rozwišzania.

Jak wskazał Sšd Apelacyjny w Gdańsku w uzasadnieniu wyroku z 6 grudnia 2016 r. (III AUa 1154/16), gdzie podłożem sprawy było zatrudnienie w oparciu o ww. bon: Ubezpieczona miała sama znaleŸć pracodawcę, który zechce jš zatrudnić w ramach programu. Na poczštku roku 2015 r. ubezpieczona dowiedziała się, że (...) spółka z o.o. w K. poszukiwała pracowników do pracy w biurze rachunkowym. Wobec powyższego wnioskodawczyni umówiła się na rozmowę z wiceprezesem zarzšdu spółki (...), który zdecydował o jej zatrudnieniu w ramach bonu zatrudnieniowego. Dalej wskazano, że: (...) Jednoczeœnie ubezpieczona poinformowała zainteresowanego, że jej zatrudnienie mogłoby się odbyć w oparciu o bon zatrudnieniowy, dzięki czemu płatnik poczyniłby oszczędnoœci, albowiem bon zatrudnieniowy daje pracodawcy gwarancję refundacji częœci kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne.

Z powyższego wynika, że przedsiębiorca winien rozważyć poszukiwanie pracownika przyszłego wœród bezrobotnych, którzy majš szanse uzyskać ww. preferencję.

...albo refundacja składek

Drugi z mechanizmów, przewidziany w art. 60c, wymaga inicjatywy przedsiębiorcy. Przepis ten przewiduje możliwoœć uzyskania pomocy wtórnej, w formie refundacji. Jak bowiem wynika z ust. 1-3 starosta (w praktyce powiatowy urzšd pracy) może, na podstawie zawartej umowy, refundować pracodawcy koszty poniesione na składki na ubezpieczenia społeczne należne od pracodawcy za skierowanych do pracy bezrobotnych do 30 roku życia, którzy podejmujš zatrudnienie po raz pierwszy w życiu. Refundacja kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne przysługuje przez okres do 12 miesięcy w kwocie okreœlonej w umowie, nie wyższej jednak niż połowa minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie obowišzujšcego w dniu zawarcia umowy, za każdego zatrudnionego bezrobotnego.

Istotne ograniczenie dla pracodawcy to obowišzek dalszego zatrudniania skierowanego bezrobotnego przez 6 miesięcy po zakończeniu okresu refundacji kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne.

masz pytanie, wyœlij e-mail: tygodnikpraca@rp.pl

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL