Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Urzędnicy

NSA o kontrolach urzędników poza ich województwem

123RF
NSA rozstrzygnie, czy kontrolerzy skarbowi legalnie wybierali się na kontrole poza swoim województwem. Mogli być nieprawidłowo upoważnieni.

Od 1 marca kontrolerzy z nowo utworzonych urzędów celno-skarbowych zyskali kompetencje do działania na terenie całego kraju, a nie tylko danego województwa. Rzšd uzasadniał tę zmianę m.in. koniecznoœciš sprawniejszego œcigania grup przestępczych działajšcych w różnych punktach kraju.

Nawet jednak przed reformš dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej (UKS) mogli taki poœcig prowadzić. Mogli wysyłać swoich kontrolerów poza województwo, w którym dany UKS miał siedzibę. Warunek był jeden: musieli uzyskać stosowne upoważnienie od generalnego inspektora kontroli skarbowej (GIKS). Przewidywała to ustawa o kontroli skarbowej. I w praktyce do takich upoważnień dochodziło, kontrole były przeprowadzane poza właœciwoœciš danego UKS i kończyły się decyzjami nakładajšcymi podatki do zapłacenia.

Wicedyrektor zamiast wiceministra

Może się okazać, że takie „rajdy" inspektorów po kraju mimo formalnych upoważnień od GIKS były nielegalne. W tej sprawie ma wydać uchwałę siedmiu sędziów NSA. Będzie to finał sporu, jaki od 2013 r. toczy z administracjš skarbowš spółka z Warszawy.

Idzie o zobowišzania w VAT, ale ważniejszy od meritum sporu okazał się sposób, w jaki GIKS upoważnił dyrektora UKS do działania poza obszarem właœciwoœci miejscowej. Nie zrobił tego bezpoœrednio. GIKS, który zwyczajowo zawsze był wiceministrem finansów, upoważnił do wydawania takich upoważnień innego urzędnika MF, ale w niższej randze. Chodziło o zastępcę dyrektora departamentu kontroli skarbowej. Właœnie takie przeniesienie kompetencji skłoniło skład orzekajšcy NSA pod kierownictwem sędziego Adama Bšcala do skierowania pytania prawnego do składu siedmiu sędziów.

W toku sporu pojawiały się argumenty, że takie przeniesienie kompetencji z GIKS na innego urzędnika może być dopuszczalne. Przewiduje to np. art. 268a kodeksu postępowania administracyjnego. Podobne uprawnienie zapisano w art. 143 ordynacji podatkowej. W obu tych przepisach dopuszczono delegację do wydawania decyzji, postanowień i zaœwiadczeń.

Nie rozszerzać uprawnień

Sędziowie NSA zauważyli m.in., że przepisy „w ogóle nie przewidujš możliwoœci udzielania dalszych pełnomocnictw przez pracownika upoważnionego przez organ". „Każda zmiana czy przesunięcie kompetencji jest wyjštkiem od zasady generalnej nieprzenoszalnoœci kompetencji, a to oznacza, że przepisy upoważniajšce do przenoszenia kompetencji jako przepisy szczególne wobec zasady ogólnej nie mogš być interpretowane rozszerzajšco" – czytamy w pytaniu do siedmioosobowego składu NSA.

dr hab. Krzysztof Lasiński-Sulecki z Katedry Prawa Finansowego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Gdyby uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sšdu Administracyjnego potwierdziła wadliwoœć upoważnienia dyrektorów urzędów kontroli skarbowej do działania poza swoim województwem, to można by stwierdzić nieważnoœć decyzji wydanych na podstawie takiego upoważnienia. To z kolei mogłoby spowodować powstanie nadpłat podatku i koniecznoœć zwrotu pieniędzy podatnikom. Oczywiœcie w wielu przypadkach takie zwroty nie byłyby możliwe ze względu na upływ pięcioletniego terminu przedawnienia spraw. Ryzyko obcišżenia budżetu państwa jednak istnieje. Przyczynš może być – co istotne – nawet nie tyle błšd legislacyjny, ile raczej organizacyjny, i to w jednym tylko urzędzie – Ministerstwie Finansów.

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL