Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny ukarał sędziego P.C. karami nagany i przeniesienia na inne miejsce służbowe za opóźnieniach w sporządzeniu pisemnych uzasadnień w 13 sprawach. Zwłoka wynosiła od 21 dni do 69 dni.
Jak ustalono w trakcie postępowania wyjaśniającego, sędzia przez wiele miesięcy pracował równolegle w dwóch wydziałach: karnym i cywilnym, a na koniec stycznia 2013 roku miał w referacie 449 spraw cywilnych oraz 20 spraw karnych.
Sąd Apelacyjny uznał, że sędzia P.C. dopuścił się popełnienia zarzucanych mu przewinień dyscyplinarnych w sposób umyślny, w postaci zamiaru ewentualnego. Dokonując oceny zawinienia obwinionego sąd wskazał, że sędzia zaniedbywał obowiązek terminowego sporządzania orzeczeń oraz nie podejmował niezwłocznie i celowo czynności w sprawach nie tylko ze świadomością tego, iż może to spowodować przewlekłość w ich rozpoznaniu, ale godząc się na taki stan rzeczy. Co więcej, fakt, iż sędzia przez wiele miesięcy pracował równolegle w dwóch wydziałach, nie mogło mieć jakiegokolwiek wpływu na ustalenia faktyczne w zakresie zawinienia obwinionego jak i wymiaru kary za przypisane mu czyny, gdyż do przeniesienia do Wydziału Cywilnego doszło za jego zgodą, i dobrowolnie przyjął na siebie tak znaczne obciążenie pracą.
W trakcie całego postępowania dyscyplinarnego sędzia przekonywał, że nie był w stanie fizycznie podołać wszystkim obowiązkom i podejmować niezwłocznie czynności we wszystkich sprawach pozostających w jego referacie. Nie podejmowanie czynności niezwłocznie oraz przekraczanie terminów do sporządzania uzasadnień związane nie było więc z tym, że nie chciał ich podjąć, bądź godził się na ich niepodjęcie, w ujęciu zamiaru ewentualnego, ale dlatego, że był on ogromnie przeciążony pracą.
Sąd Najwyższy wskazał, że ocena dokonana przez Sąd Apelacyjny była prawidłowa od strony przedmiotowej, jednakże dla uznania obrazy przepisów prawa za przewinienie dyscyplinarne konieczne jest nie tylko wykazanie strony przedmiotowej czynu, ale również dokonanie prawidłowych ustaleń związanych ze stroną podmiotową, a więc wykazanie zawinienia w jego popełnieniu, gdyż odpowiedzialność sędziego jest odpowiedzialnością typu karnego, a więc konieczna jest wina, chociażby nieumyślna.
