Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Rodzina

Dzieciństwo bez przemocy

Fotolia.com
W trzecim dniu Krajowej Konsultacji, w ramach międzynarodowego projektu Rady Państw Nadbałtyckich: Dzieciństwo bez przemocy; w kierunku odchodzenia od kar cielesnych w Krajach Nadbałtyckich, którego polskim partnerem jest Rzecznik Praw Dziecka, rozmawiano o badaniach nad przemocš wobec dzieci, analizowano ich wyniki i zwišzane z nimi ograniczenia.

– Mam nadzieję, że dorobek naukowy będzie pomocny w walce z przemocš, szczególnie, kiedy Polski rzšd, po raz trzeci odmówił podjęcia prac nad opracowaniem i wdrożeniem Narodowej Strategii na Rzecz Walki z Przemocš wobec Dzieci. Potrzebujemy wsparcia i nowych argumentów aby pokazać, że ten problem wcišż jest nierozwišzany. Specjaliœci pokazujš jak daleka jest droga przed nami i Państwa rekomendacje sš bardzo potrzebne. Wszyscy razem musimy stawać zarówno przeciwko przemocy jak i działaniom mogšcym spowodować cofnięcie się, musimy zapobiegać aktywnoœci mogšcej spowodować regres. Jeżeli nie uda się wypracować nowych, to trzeba bronić rozwišzań obecnych. Dziękuję œrodowisku akademickiemu za takš pomoc. – powiedział od uczestników Konsultacji Krajowej Marek Michalak Rzecznik Praw Dziecka

Podczas spotkania wyniki aktualnych polskich badań nad przemocš wobec dzieci zaprezentowała profesor Ewa Jarosz z Uniwersytetu Œlšskiego, społeczna doradczyni RPD. Z corocznych badań Rzecznika Praw Dziecka wynika, że w 2017 roku nadal ponad połowa Polaków akceptuje kary cielesne, uznajšc, że sš takie sytuacje, w których trzeba dziecko uderzyć. Przemoc częœciej stosujš rodzice, którzy nie zdajš sobie sprawy, że bicie jest niezgodne z prawem, sami doœwiadczali przemocy w dzieciństwie, sš nisko wykształceni, pochodzš z małych miejscowoœci oraz starsi wiekiem.

Zaproszeni goœcie zaprezentowali także wyniki badań dotyczšce postaw i stosowania kar fizycznych w Polsce, z których wynika, że około połowa Polaków uważa, że nie powinno być prawnego zakazu takiej przemocy.

Joanna Włodarczyk Koordynatorka Działu Badawczego Fundacji „Dajemy Dzieciom Siłę" zwracała uwagę, że badania wskazujš iż około jedna trzecia Polaków wcišż uważa, że prawny zakaz stosowania kar fizycznych jest zbędny. To szczególnie niepokojšce w kontekœcie wyników pokazujšcych, że tylko 14% Polaków nie stosowało żadnych kar, a około jedna pišta rodziców straszy swoje dzieci karš bicia.

Dr Monika Czyżewska z Akademii Pedagogiki Specjalnej dokonała przeglšdu wybranych sondaży ostatniej dekady, z przed wprowadzenia nowelizacji Ustawy o przemocy w rodzinie oraz takich po przyjęciu jej zapisów. Z przedstawionych materiałów wynika, że choć po zmianie przepisów zmniejszyła się liczba osób, które nie miały zdania na temat stosowania kar cielesnych, to grupa ich przeciwników zmalała tylko nieznacznie. Wcišż powszechne sš deklaracje, w których badani równolegle mówiš o tym, że dajš klapsa swojemu dziecku, a jednoczeœnie wyrażajš akceptację dla zakazu bicia.

Druga częœć spotkania poœwięcona była problemom w badaniach zjawiska przemocy, tworzenia danych i statystyk na temat zjawiska oraz jego charakteru. W dyskusji zwracano uwagę na problemy metodologiczne. Rzecznik Praw Dziecka zaprosił do dyskusji naukowców i badaczy.

- Temat przemocy jest wielowštkowym obszarem w jakim należy pogłębiać diagnostykę oraz analizować rzeczywistoœć, na którš ta się przenosi. Odczuwamy deficyt danych, brak wystarczajšcych badań na temat monitoringu rozwoju dziecka, statystyki rodziny oraz zdefiniowania problemów społecznych. – mówiła profesor Barbara Smolińska-Theiss z Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, Społeczny Doradca Rzecznika Praw Dziecka.

Reaguj na przemoc wobec dzieci – od dzisiaj Masz obowišzek!

Dr Sylwia Różycka – Jaroœ z Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji UW podkreœlała brak wystarczajšcego dostępu do edukacji psychologicznej i pedagogicznej na kierunkach prawniczych co niejednokrotnie doprowadza do błędnych interpretacji zjawisk zwišzanych z przemocš. Mówiona także o kulturotwórczym czynniku majšcym wpływ na zmiany legislacyjne oraz o funkcjonalnoœci obecnych przepisów.

Profesor Zofia Szarota z Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie zwracała uwagę, że powinno się pamiętać o elementarnej profilaktyce bez względu na status rodzinny, czy pochodzenie jej członków, a specjaliœci powinni być „wychowawcami charakteru moralnego".

Dr hab. Anna Fidelus profesor UKSW, zaznaczyła, że istnieje dostęp głównie do badań iloœciowych, a z takich danych zbyt mało wynika dla œrodowiska praktyków. Mówiła o zasadnoœci wzmocnienia badań jakoœciowych aby pozakazywać emocjonalne skutki bicia.

Dr Cezary Kurkowski z Uniwersytetu Warmińsko- Mazurskiego wyraził opinię, że wcišż brakuje społecznej pojęciowoœci, i często ofiarna nie wie, że jest ofiarš, a sprawca, że popełnia przestępstwo.

Dr Agnieszka Latoœ z Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy podawała przykłady kobiet, które nawet po odbyciu prawomocnych wyroków za przemoc wobec dzieci, nie majš pełnej œwiadomoœci czym były przestępstwa przez nie dokonane oraz jakie długofalowe skutki z nich wynikajš.

Dorota Zawadzka społeczna doradczyni RPD, zaznaczyła, że kulturowo jako społeczeństwo, mamy zakorzenione postrzeganie dziecka jako dodatku do rodziny, jako mniej ważnego członka rodziny. Z takiego poglšdu wynika brak wiedzy, brak przekonania, że klaps jest przemocš i na to wskazujš badania oraz to jest wcišż pole do edukacji, która jest konieczna.

Uczestnicy spotkania podkreœlali rozproszenie wyników badań oraz brak wcišż spójnego działania pomiędzy stronš rzšdowš i społecznš. Obecnie dostępne statystki dotyczšce przemocy sš mało użyteczne w skali globalnej, a jednoczeœnie niezbędne, bo aby działać skutecznie, potrzebna jest poprawna diagnoza i wiedza.

Badacze, którzy uczestniczyli w dyskusji mówili o koniecznoœci szukania argumentów w sferze przekonań emocjonalnych, a aby to osišgać, należy zadawać społeczeństwu podstawowe pytanie - dlaczego bicie jest złe? Zawrócono jednoczeœnie uwagę, że w przestrzeni publicznej brakuje badań biograficznych i narracji emocjonalnej.

- Musimy połšczyć emocje i rozum, a badania będš dopiero wtedy użyteczne gdy przełożš się na język codziennoœci. – powiedziała profesor Ewa Jarosz.

O eliminacji kar cielesnych w wychowaniu rozmawiali z perspektywy swojego wieku i ról społecznych dzieci, młodzież oraz rodzice, rodzice zastępczy, wychowawcy, opiekunowie, nauczyciele. Dyskusję z rodzicami i młodzieżš prowadziła dr Aleksandra Piotrowska społeczna doradczyni RPD. Najmłodsi uczestnicy spotkania podkreœlali, że przykłady pochodzš ze œwiata dorosłych i przyzwolenie na przemoc jest niejako wdrukowywane przez otoczenie, wręcz przekazywane pokoleniowo.

Uczestnicy zwrócili uwagę na fakt, że problematyka przemocy jest podobna w całym regionie. We wszystkich państwach bioršcych udział w projekcie Rady Państw Nadbałtyckich: Dzieciństwo bez przemocy; w kierunku odchodzenia od kar cielesnych w Krajach Nadbałtyckich, istnieje wcišż przyzwolenie na stosowanie kar cielesnych, choć już dyskusja na ten temat, jest pierwszym etapem zmiany takiego myœlenia, takich postaw.

ródło: RPD

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL