Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Rodzina

Alimenciarze: pracujš na czarno, żeby uniknšć alimentów

123rf
Rzecznik Praw Obywatelskich informuje o skali pracy nierejestrowanej dłużników alimentacyjnych i możliwych konsekwencjach dla sektora finansów publicznych.

Ostatni raport statystyczny dotyczšcy szarej sfery zatrudnienia pochodzi z 2014 r. Wówczas szacowano, że w całym 2014 r. prace nierejestrowanš wykonywało łšcznie 711 tys. os., z czego 510 tys. stanowili mężczyŸni, a 201 tys. kobiety1. Szara strefa zatrudnienia obejmowała zatem 4,44% zatrudnienia ogółem i 5,75% zatrudnienia mężczyzn oraz 2,81% zatrudnionych kobiet. Analiza przyczyn podejmowania pracy nierejestrowanej nie pozwala na wskazanie grupy, która decyduje siš na pracę w szarej strefie ze względu na chęć uniknięcia koniecznoœci uregulowania zobowišzań alimentacyjnych. Przyczyny wskazane w raporcie to:

- Niewystarczajšce dochody - 254 tys. os.

- Brak możliwoœci znalezienia pracy - 455 tys. os.

- Pracodawca proponuje wyższe wynagrodzenie bez rejestrowania umowy o pracę - 232 tys. os. Wynika to z sytuacji rodzinnej bšdŸ życiowej - 40 tys. os.

- Podatki zniechęcajš do rejestrowania dochodów - 95 tys. os.

- Wysoka składka ubezpieczeniowa - 151 tys. os.

- Możliwoœć utraty niektórych œwiadczeń przy podjęciu pracy rejestrowanej – 50 tys. os.

- OdpowiedŸ, że praca nierejestrowana wynika z sytuacji rodzinnej bšdŸ życiowej, choć może być kojarzona z m.in. z chęciš uniknięcia spłaty długów, to jednak nie jest jednoznaczna ze zobowišzaniami alimentacyjnymi oraz dotyczy doœć wšskiej grupy 40 tys. os.

W raporcie GUS niestety brak wiarygodnych informacji o dochodach z pracy nierejestrowanej, ponieważ większoœć osób ankietowanych nie odpowiedziała na pytanie. Niemniej na podstawie uzyskanych odpowiedzi należy ocenić, że w większoœci przypadków były to wynagrodzenia niskie, zdecydowanie poniżej przeciętnego wynagrodzenia.

W 2014 r. gminy prowadziły postępowanie wobec 235,3 tys. dłużników alimentacyjnych2.W styczniu 2017 r. liczba zgłoszonych do Krajowego Rejestru Długów dłużników alimentacyjnych wyniosła aż 305 tys. os. z czego 95% stanowili ojcowie.

Przy obecnej dostępnoœci danych nie jest możliwe precyzyjne ustalenie liczby dłużników alimentacyjnych, którzy uzyskujš dochody z pracy w szarej strefie. Można założyć, że ogół dłużników alimentacyjnych nie otrzymuje oficjalnych dochodów, a przynajmniej nie otrzymuje systematycznie oficjalnych dochodów, które umożliwiłyby skutecznš egzekucję długu alimentacyjnego. Z raportu MPiPS wynika dodatkowo, że w 2014 r. na 235,3 tys. dłużników w 50 143 przypadkach poinformowano powiatowe urzędy pracy o potrzebie aktywizacji zawodowej dłużnika alimentacyjnego (21,3%). Można założyć, że w przypadku dłużników alimentacyjnych, znaczny odsetek stanowiš osoby, które pracujš w szarej strefie, faktycznie deklarujšc bezrobocie lub brak zdolnoœci do pracy. Prawdopodobne jest, że udział ten może przewyższać 21%, być może nawet kilkukrotnie. Niemniej brak możliwoœci szacowania tej liczby umożliwia jedynie wariantowe oszacowanie strat dla finansów publicznych, przy bardzo dużej dowolnoœci przyjętych założeń. Założenia:

1.Udział dłużników alimentacyjnych pracujšcych w szarej strefie okreœla się w 3 wariantach:

- Wariant I – 20%

- Wariant II – 40%

- Wariant III – 60%

2. Do szacunków przyjmuje się liczbę dłużników alimentacyjnych ze stycznia 2017 r. – 305 tys.

3.Osoby pracujšce w szarej strefie uzyskiwały przeciętnie dochody z pracy na poziomie 50% przeciętnego wynagrodzenia. Za podstawę przyjmuje się przeciętne wynagrodzenie z IV kwartału 2016 r. - 4218,92 zł

4.Dłużnicy alimentacyjni pracujšcy w szarej strefie przeciętnie pracujš przez 9 m-cu w roku.

Opracował: dr Grzegorz Baczewski

[1] Praca nierejestrowana w Polsce w 2014 r. GUS, Warszawa 2015.

[2] Informacja o realizacji ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w 2014 r. MPiPS, Warszawa 2015.

Dr Grzegorz Baczewski - ekspert Konfederacji Lewiatan, absolwent, a następnie asystent i adiunkt na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Od 2008 r. ekspert rynku pracy w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, poczštkowo w Departamencie Rynku Pracy, a następnie w Departamencie Analiz Ekonomicznych i Prognoz, którego dyrektorem był w latach 2012-2014. Odpowiedzialny za opracowanie Krajowego Planu Działań na rzecz Zatrudnienia na lata 2009-2011 oraz w ramach prac Grupy ad hoc Komitetu ds. Zatrudnienia (EMCO) za wkład Polski w realizację Europejskiej Strategii Zatrudnienia. Jako członek Korpusu Prezydencji przygotował i wynegocjował konkluzje Rady Unii Europejskiej (EPSCO) nt. przekształcenia wyzwań demograficznych w szanse dla rozwoju rynku pracy.

Krajowy Koordynator Programu Solidarnoœć Pokoleń - Działania na rzecz Aktywizacji Osób po 50 roku życia. Przewodniczšcy Rady Społecznej 50+ przy Ministrze Pracy i Polityki Społecznej. Członek Zespołu ds. Makroekonomicznych utworzonego w ramach Przygotowań do Wprowadzenia Euro przez Rzeczpospolitš Polskš. Delegat Polski do Komitetu ds. Zatrudnienia, Pracy i Spraw Społecznych OECD (ELSAC). Sekretarz i członek Rady Dialogu Społecznego.

ródło: RPO

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL