Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Prawo karne

SN: oskarżyciel prywatny - „gospodarzem” subsydiarnego aktu oskarżenia

Fotorzepa, Michał Walczak
Oskarżyciel prywatny, a nie tylko jego pełnomocnik, musi być powiadomiony przez sšd o wezwaniu do usunięcia braków subsydiarnego aktu oskarżenia, aby rodziło ono skutki prawne - orzekł Sšd Najwyższy, uwzględniajšc kasację Rzecznika Praw Obywatelskich.

RPO skierował kasację w sprawie obywatela, który złożył w Sšdzie Rejonowym w R. subsydiarny (prywatny) akt oskarżenia wobec innej osoby o oszustwo na swš szkodę. Pokrzywdzony chciał w ten sposób dochodzić swych praw - po tym, jak prokuratura dwukrotnie umorzyła œledztwo w sprawie.

Sšd zażšdał uzupełnienia subsydiarnego aktu oskarżenia przez sprecyzowanie w cišgu 7 dni czasu i miejsca zarzucanego przestępstwa oraz wysokoœci szkody. Wezwanie to sšd wysłał tylko pełnomocnikowi oskarżyciela prywatnego, a nie jemu samemu. Pełnomocnik uzupełnił akt oskarżenia, ale dopiero ósmego dnia od odebrania wezwania. Wobec przekroczenia ustawowego terminu, sšd umorzył postępowanie i uznał akt oskarżenia za bezskuteczny. Postanowienie to utrzymał sšd okręgowy.

RPO złożył kasację do SN, w której jako obrazę art. 337 par. 1 Kpk ocenił uznanie subsydiarnego aktu oskarżenia za bezskuteczny z powodu braków formalnych - bez uprzedniego zwrócenia go oskarżycielowi. „Wezwanie pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi, przy jednoczesnym braku wezwania do usunięcia owych braków oskarżyciela nie może wywoływać skutków prawnych, albowiem pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego nie występuje w procesie we własnym imieniu (to nie on jest oskarżycielem)" - głosiła kasacja.

Trzech sędziów SN uchyliło zaskarżone postanowienia obu sšdów, a sprawę zwróciło sšdowi rejonowemu.

SN podkreœlił, że możliwoœć uznania aktu oskarżenia za bezskuteczny warunkowana jest wczeœniejszym wezwaniem strony do uzupełnienia braków - a za wezwanie takie nie można uznać pisma do pełnomocnika oskarżyciela. „To bowiem oskarżyciel posiłkowy, a nie jego pełnomocnik, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 55 par. 2 Kpk jest stronš postępowania - a więc decydentem i autorem subsydiarnego aktu oskarżenia - nawet jeœli ów akt jest objęty przymusem adwokacko-radcowskim" - zaznaczył SN.

„Tym samym nieterminowe uzupełnienie przez pełnomocnika aktu oskarżenia, w sytuacji gdy wezwania do usunięcia braków nie otrzymał jednoczeœnie oskarżyciel posiłkowy, nie może stanowić podstawy umorzenia postępowania karnego" - brzmi konkluzja SN. Dodano, że teraz sšd rejonowy dokona ponownej wstępnej kontroli subsydiarnego aktu oskarżenia, przyjmujšc, że pismo pełnomocnika „zostało złożone w terminie".

ródło: RPO

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL