Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Prawo autorskie

TSUE: wyrok o podwójnych karach za naruszenie praw autorskich

123RF
Uprawniony, którego autorskie prawa majštkowe zostały naruszone, może żšdać od osoby, która naruszyła te prawa, naprawienia wyrzšdzonej szkody poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokoœci odpowiadajšcej dwukrotnoœci hipotetycznej opłaty licencyjnej.

Sprawa dotyczyła sporu o bezprawnš reemisję utworów audiowizualnych pomiędzy Stowarzyszeniem Filmowców Polskich (SFP) a Oławskš Telewizjš Kablowš (OTK).

W 1998 roku OTK wypowiedziała stowarzyszeniu filmowców umowę licencyjnš, ale w dalszym cišgu korzystała z utworów chronionych prawem autorskim.

Sšd Okręgowy we Wrocławiu zasšdził od kablówki ponad 160 mln zł.

Sprawa trafiła trzykrotnie do Sšdu Najwyższego. Ostatecznie SN nabrał wštpliwoœci czy zapisana w ustawie Prawo autorskie kara odpowiadajšca dwukrotnoœci lub trzykrotnoœci stosownego wynagrodzenia jest zgodna z unijnš dyrektywš 2004/48.

SN zastanawiał się także, czy rekompensata przewidziana w dyrektywie wymaga, by uprawniony z autorskich praw majštkowych dostarczył dowodu w zakresie zdarzenia wyrzšdzajšcego szkodę, powstania szkody i jej rozmiaru, zwišzku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem wyrzšdzajšcym szkodę a szkodš, a także w zakresie tego, iż działanie sprawcy naruszenia było zawinione.

W czwartek te wštpliwoœci Sšdu Najwyższego rozwiał Trybunał Sprawiedliwoœci UE. Stwierdził on, że uprawniony, którego autorskie prawa majštkowe zostały naruszone, może żšdać od osoby, która naruszyła te prawa, naprawienia wyrzšdzonej szkody poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokoœci odpowiadajšcej dwukrotnoœci hipotetycznej opłaty licencyjnej.

TSUE wyjaœnił, że tej wykładni nie może podważyć fakt, że odszkodowanie obliczone na podstawie dwukrotnoœci hipotetycznej opłaty licencyjnej nie jest dokładnie proporcjonalne do rzeczywiœcie poniesionej przez poszkodowanš stronę szkody. - Taka cecha jest bowiem nieodłšcznym aspektem każdego odszkodowania ryczałtowego – wskazał Trybunał.

TSUE zwrócił także uwagę, że zwykła zapłata hipotetycznej opłaty licencyjnej w wypadku naruszenia prawa własnoœci intelektualnej nie może sama zapewniać odszkodowania za całoœć rzeczywiœcie poniesionej szkody, bioršc pod uwagę fakt, że zapłata tej należnoœci nie zapewnia sama w sobie ani zwrotu ewentualnych wydatków zwišzanych z badaniem i identyfikacjš możliwych aktów naruszenia, o których mowa w motywie 26 dyrektywy 2004/48, ani zadoœćuczynienia za możliwš doznanš krzywdę ani też zapłaty odsetek za należne kwoty.

Ostatecznie TSUE orzekł, iż artykuł 13 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własnoœci intelektualnej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu, takiemu jak to będšce przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, zgodnie z którym uprawniony, którego prawo własnoœci intelektualnej zostało naruszone, może zażšdać od osoby, która naruszyła to prawo, albo odszkodowania za poniesionš przez niego szkodę, przy uwzględnieniu wszystkich właœciwych aspektów danej sprawy, albo, bez wykazywania przez tego uprawnionego rzeczywistej szkody, domagać się zapłaty sumy pieniężnej w wysokoœci odpowiadajšcej dwukrotnoœci stosownego wynagrodzenia, które byłoby należne tytułem udzielenia zgody na korzystanie z danego utworu.

Sygn. akt C-367/15

Opinia dla "Rz"

mec. Małgorzata Kociszewska, adwokat, Kancelaria BCLA Bisiorek, Cieœliński, Adamczewska i Wspólnicy sp. k.

Dyrektywa w sprawie egzekwowania praw własnoœci intelektualnej wprowadza jedynie minimalne standardy dotyczšce poszanowania praw autorskich. Nie oznacza to jednak, że intencjš organów UE było ograniczenie krajów członkowskich w stosowaniu bardziej surowych œrodków ochrony.

Wobec wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 czerwca 2015 r., uznajšcego uprawnienie do żšdania trzykrotnoœci stosownego wynagrodzenia w przypadku zawinionego naruszenia autorskich praw majštkowych za niekonstytucyjne, sšdy orzekajšce w sprawach z zakresu prawa autorskiego często nie brały w ogóle pod uwagę możliwoœci zasšdzenia odszkodowania ryczałtowego, przyjmujšc, że twórca może jedynie dochodzić odszkodowania na zasadach ogólnych. W takim przypadku konieczne jest wykazanie wysokoœci szkody oraz zwišzku przyczynowo-skutkowego pomiędzy dokonanym naruszeniem, a poniesionš szkodš.

Tymczasem nawet Dyrektywa wskazuje możliwoœć ustanowienia alternatywnego odszkodowania ryczałtowego w wysokoœci co najmniej sumy opłat należnych twórcy. Nakazanie przez sšd zapłaty jedynie hipotetycznej opłaty licencyjnej nie zapewni odszkodowania za całoœć naruszenia, gdyż w kwocie nie zostałyby uwzględnione wydatki poniesione przez twórcę na badanie naruszenia oraz na przykład odsetki

Celem dyrektywy jest ochrona twórców, dlatego przyjęcie ryczałtowego odszkodowania w wysokoœci dwukrotnoœci stosownego wynagrodzenia w mojej ocenie jest ułatwieniem dla twórców, pozwalajšcym na okreœlenie należnego odszkodowania bez koniecznoœci żmudnego wykazywania rzeczywiœcie poniesionej szkody.

ródło: rp.pl

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL