Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną fiskusa w sporze o podatkowe konsekwencje użyczenia.
Z wnioskiem o interpretację wystąpiła spółka, która wraz z kilkoma zależnymi tworzyła podatkową grupę kapitałową z branży energetycznej. Wyjaśniła, że jej działalność w wielu przypadkach nie może być prowadzona wyłącznie na nieruchomościach oraz przy użyciu składników majątku stanowiących jej własność. Stąd zawiera umowy użyczenia jako biorący nieodpłatnie do używania. Firma tłumaczyła, że przedmiotem umów użyczenia są grunty, budynki, lokale, a także urządzenia, np. linie kablowe, transformatory itp.
Zapytała, czy zawarcie umowy użyczenia w celu korzystania z nieruchomości albo innych obiektów spowoduje po jej stronie przychód opodatkowany CIT.
Fiskus odpowiedział, że tak. W jego ocenie po stronie spółki wystąpi przysporzenie majątkowe mające konkretny wymiar finansowy, polegający na tym, że nie będzie zobowiązana płacić za prawo do korzystania z cudzej nieruchomości czy rzeczy. W konsekwencji będzie musiała rozpoznać przychód z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Nieodpłatnego świadczenia i przychodu u spółki nie dopatrzył się za to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Ostatecznie jednak to korzystne rozstrzygnięcie podważył NSA. Co prawda przyznał, że pojęcie nieodpłatnych świadczeń budzi wątpliwości, niemniej skład orzekający opowiedział się za wykładnią, że pojęcie nieodpłatnych świadczeń w podatkach należy traktować szerzej niż w prawie cywilnym.
