Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Mieszkaniowe

Wszyscy płacš za dłużnika w budynku

Fotorzepa/ Jerzy Dudek
Dużym problemem we wspólnotach mieszkaniowych sš niepłacšcy właœciciele lokali. Co wtedy? Niestety, innym opłaty idš w górę. Dlatego warto egzekwować dług, zanim uroœnie do niebotycznych rozmiarów.

Poczštek roku to czas rozliczeń we wspólnotach mieszkaniowych oraz podwyżek. Każdy właœciciel, czy tego chce czy nie, ma obowišzek pokrywać koszty utrzymania nieruchomoœci wspólnej.

O tym, co obejmujš te koszty mówi art. 14 ustawy o własnoœci lokali. Zgodnie z nim sš to wydatki na: remonty i bieżšcš konserwację‚ utrzymanie porzšdku i wywóz nieczystoœci‚ płace członków zarzšdu (lub zarzšdcy)‚ ubezpieczenia‚ podatki i inne opłaty publicznoprawne‚ jeżeli nie pokrywajš ich sami właœciciele lokali. Zalicza się także opłaty za: energię elektrycznš, ciepłš i zimnš wodę‚ gaz‚ antenę zbiorczš i windę. Płaci się też na fundusz remontowy (jeœli wspólnota taki ma).

Właœciciel płaci zaliczki przez cały rok kalendarzowy do 10. każdego miesišca. Po zakończeniu roku kalendarzowego każdy powinien otrzymać od zarzšdu pisemnš informację, ile wpłacił na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomoœci wspólnej (z wyszczególnieniem wydatków) i czy wpłacone kwoty były wystarczajšce.

W wypadku niedopłaty musi dopłacić, a gdy ma nadwyżkę – może jš odliczyć z wpłat przyszłych okresów lub domagać się od zarzšdu zwrotu. Zaliczkę płaci się odpowiednio do udziałów we współwłasnoœci nieruchomoœci wspólnej. Im większy udział, tym jest ona wyższa. Oznacza to w praktyce, że osoby z większymi lokalami zapłacš więcej, ponieważ ich udział w nieruchomoœci wspólnej jest większy.

Sami właœciciele decydujš, w jakiej wysokoœci majš płacić zaliczki. W tym celu podejmujš uchwałę, najczęœciej robiš to na rocznym zebraniu.

Zdarza się, że zarzšd bez pytania właœcicieli podnosi miesięczne zaliczki. Nie ma jednak do tego prawa. Jest to bowiem czynnoœć przekraczajšca zakres zwykłego zarzšdu.

Może on co najwyżej zaproponować właœcicielom, aby podjęli uchwałę, że należy wpłacać więcej niż dotychczas.

Właœciciele mogš takiej uchwały nie podjšć. Jeœli natomiast ustalš za niskš kwotę, to póŸniej prawdopodobnie będš musieli dopłacać.

Trzeba też pamiętać, że jeœli właœciciele odmawiajš podjęcia uchwały obligujšcej ich do podniesienia kosztów koniecznych, np. kosztów remontu, którego zaniechanie może być groŸne (bo może dojœć nawet do katastrofy budowlanej), to zarzšd może na podstawie art. 24 ustawy o własnoœci domagać się, aby sšd rozstrzygnšł tę kwestię i zobowišzał właœcicieli do ich podniesienia. Wtedy też trzeba płacić.

Coraz częœciej jednak właœciciele nie płacš zaliczek przez wiele miesięcy, a nawet lat. Dla innych właœcicieli to poważny kłopot, bo jeœli ktoœ nie płaci, to za niego musi płacić ktoœ inny. Do dłużnika się więc zwyczajnie dokłada.

Zarzšd wspólnoty mieszkaniowej wzywa wówczas do uregulowania długu. Jeżeli to nie pomaga, od właœciciela, który nie płaci, zarzšd może dochodzić należnoœci nawet w sšdzie w postępowaniu upominawczym, a także naliczać odsetki za zwłokę na podstawie kodeksu cywilnego.

Majšc nakaz zapłaty w ręku, idzie do komornika. Ten zazwyczaj nie ma z czego wyegzekwować długu, ponieważ jedyny majštek dłużnika to lokal. Wspólnota mieszkaniowa musi wówczas podjšć niełatwš decyzję, czy wystšpić do sšdu o sprzedaż lokalu na licytacji. Może to zrobić nawet wówczas, gdy wczeœniej nie wystšpiła o nakaz zapłaty. Zaległoœć za mieszkanie nie musi być też wysoka, by sšd zgodził się na licytację.

Przepisy mówiš, że wspólnota może się tego domagać, gdy właœciciel długotrwale zalega z należnymi opłatami (art. 16 uwl). Sama wspólnota decyduje więc o tym, kiedy chce skorzystać z tej formy pozbycia się dłużnika.

Wystawienie mieszkania na licytację to ostatecznoœć. Wspólnoty starajš się tego nie robić. Czasami jednak nie majš wyjœcia.

Po zlicytowaniu mieszkania (nadwyżka ponad sumę zadłużenia zostanie oddana) dawny właœciciel nie zawsze chce się wyprowadzić, bo często nie ma dokšd. Nabywca musi wówczas wystšpić do sšdu o eksmisję. Do właœcicieli nie stosuje się ustawy o ochronie praw lokatorów, nie sš oni bowiem lokatorami. Sšd nie musi więc przyznawać im lokalu socjalnego. Nie oznacza to jednak, że zlicytowanego właœciciela można wyrzucić na bruk.

Trzeba dostarczyć mu pomieszczenie tymczasowe. Może to zrobić gmina, sam dłużnik lub wierzyciel. Bywa i tak, że eksmisję przeprowadza się do noclegowni lub schronisk. Š?

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL