Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Historia

Witold Pilecki wśród Sprawiedliwych

materiały
Ksišżka „Witold Pilecki. Fotobiografia” Macieja Sadowskiego opowiada o męstwie i bohaterstwie oficera AK w sposób powœcišgliwy, a przez to niezwykle poruszajšcy.

Pilecki jako oficer Polskiego Państwa Podziemnego w 1940 roku podjšł decyzję przedostania się do obozu koncentracyjnego w Auschwitz z zadaniem nawišzania łšcznoœci z uwięzionymi i zbudowania w obozie tajnej organizacji konspiracyjnej.  Jako jedyny został dobrowolnym więŸniem Auschwitz „by na miejscu poznać fakty, to czego się dowiedział, zawarł w raporcie z pobytu w obozie” – przypomina we wstępie do ksišżki Timothy Snyder.

Pewnego wrzeœniowego poranka celowo dał się zatrzymać w łapance na warszawskim Żoliborzu pod nazwiskiem Tomasz Serafiński. I tak  drugim transportem warszawskim trafił do obozu. Był jego więŸniem nr 4859 przez dwa lata i dziewięć miesięcy. W tym czasie, działajšc w ciężkich, skrajnie ryzykownych warunkach, organizował konspiracyjne struktury w obozie i przekazywał informacje do Komendy Głównej AK o ludobójstwie dokonywanym  w Auschwitz przez Niemców.

W 1943 uciekł z Auschwitz wraz z dwoma innymi więŸniami. Walczył potem w Powstaniu Warszawskim, po którym trafił do niewoli. Więziony w stalagach Lamsdorf i Murnau, po uwolnieniu wstšpił do 2. Korpusu Polskich Sił zbrojnych we Włoszech, a następnie na rozkaz generała Władysława Andersa przedostał się do Polski, gdzie prowadził działalnoœć wywiadowczš. W 1947 został aresztowany przez UB i podczas pokazowego procesu „wrogów ludu” skazany na œmierć. Wyrok wykonano w 1948. Witold Pilecki doczekał się rehabilitacji dopiero w 1990 roku.

Na jego „Fotobiografię” składajš się przede wszystkim zdjęcia i dokumenty oraz cytaty z wypowiedzi bohatera, brzmišce niczym krótkie dramatyczne meldunki, jak ten, gdy podjšł decyzję o ucieczce z Auschwitz: „Wyszedłem w nocy – tak samo jak przyjechałem – byłem więc w tym piekle dziewięćset czterdzieœci siedem dni i tyleż nocy.” Ksišżka  dzieli się na rozdziały, opisujšce kolejne etapy życia Pileckiego, których granice wyznaczajš historyczne punkty zwrotne: rok 1918 (koniec I wojny œwiatowej), 1939 (wybuch II wojny œwiatowej), 1945 (koniec II wojny œwiatowej). Przypomina, że Witold Pilecki walczył także w obronie Wilna w 1918 i w wojnie 1920 roku, za co dwukrotnie został odznaczony Krzyżem Walecznych.

W ubiegłym tygodniu Witold Pilecki uhonorowany został tytułem Sprawiedliwego przez Komitet Ogrodu Sprawiedliwych w Warszawie.

Tytuł ten przyznano jednoczeœnie Władysławowi Bartoszewskiemu i ks. Janowi Zieji, kapelanowi Komendy Głównej AK, współpracujšcemu podczas okupacji z Radš Pomocy Żydom „Żegota”, który głosił że „Każdego człowieka, bez różnicy wiary, narodowoœci, stanowiska społecznego i domniemanej wartoœci moralnej, będziemy uważali za brata, szczerze i konsekwentnie potwierdzajšc to uczynkami swoimi”.

Drzewka poœwięcone ich pamięci zostanš posadzone w Ogrodzie Sprawiedliwych na skwerze im. generała Jana Jura-Gorzechowskiego na warszawskiej Woli.

Ogród Sprawiedliwych powstał w 2014 roku. Sadzone w nich drzewkach dedykowane sš tym, którzy ratowali życie innych lub występowali w obronie ludzkiej godnoœci – w czasie nazizmu i komunizmu, ludobójstw, masowych mordów, zbrodni przeciw ludzkoœci, popełnionych w XX i XXI wieku. Upamiętniono w nim już w ten sposób m.in. Marka Edelmana, Jana Karskiego, Tadeusza Mazowieckiego, Annę Politkowskš.

Maciej Sadowski „Witold Pilecki. Fotobiografia”, Wydawnictwo Olesiejuk, Warszawa

ródło: rp.pl

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL