Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Administracja

Opłaty za pobyt w domach pomocy społecznej

123RF
Fakt, że powiat obarczony jest zadaniem w postaci realizacji usług wynikajšcych z decyzji administracyjnych nie oznacza, że automatycznie zostaje wyłšczony z zakresu VAT. Uiszczane opłaty sš wynagrodzeniem wnoszonym na poczet œwiadczenia usług dokonywanych przez dom pomocy społecznej.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach rozstrzygnšł w interpretacji z 7 grudnia 2016 r. 61- IBPP3.4512.796.2016.1.SR) kwestię opodatkowania podatkiem VAT opłat pobieranych przez powiatowe domy pomocy społecznej tytułem zapewnienia pobytu i opieki w takim domu. Powiat jest czynnym podatnikiem podatku VAT, który z dniem 1 stycznia 2017 r. podejmie wspólne rozliczenia podatku VAT wraz ze wszystkimi swoimi jednostkami budżetowymi.

Powiat jako jednostka samorzšdu terytorialnego jest właœciwy do wszystkich spraw publicznych o charakterze ponadgminnym realizujšcym zadania między innymi w zakresie pomocy społecznej oraz promocji i ochrony zdrowia. W celu realizacji ww. zadań Powiat utworzył jednostkę organizacyjnš – Dom Pomocy Społecznej (DPS). Działalnoœć DPS reguluje ustawa o pomocy społecznej oraz wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze. Domy pomocy społecznej sš jednostkami organizacyjnymi, które uzyskujš zezwolenie od wojewody na prowadzenie działalnoœci oraz podlegajš wpisowi do rejestru domów pomocy społecznej.

Dom Pomocy Społecznej utworzony przez powiat jest placówkš dla osób niepełnosprawnych intelektualnie. Zapewnia całodobowš opiekę, œwiadczy usługi bytowe, opiekuńcze, wspomagajšce i edukacyjne na poziomie obowišzujšcych standardów, w zakresie i formach wynikajšcych z indywidualnych potrzeb osób w nim przebywajšcych. Mieszkańcy kierowani sš do DPS na podstawie decyzji administracyjnej, w której ustala się odpłatnoœć mieszkańca za pobyt w domu, również sama opłata kalikowana jest zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej. Pobrane od mieszkańców opłaty za pobyt stanowiš dochód DPS i zgodnie z ustawš o finansach publicznych sš odprowadzane do budżetu powiatu. Powiat zapytał, realizacja zadania własnego z zakresu pomocy społecznej jakim jest zapewnienie pobytu i opieki w DPS i pobieranie z tego tytułu opłat na podstawie przepisów ustawy o pomocy społecznej, podlega wyłšczeniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Sam stanšł na stanowisku, że powyższe wyłšczenie ma do niego zastosowanie.

Powyższe stanowisko dyrektor izby skarbowej uznał za nieprawidłowe. Wskazał, że w omawianym przypadku powiat zobowišzuje się wykonać okreœlone decyzjš administracyjnš czynnoœci na rzecz konkretnej osoby, która za te czynnoœci dokonuje opłaty w okreœlonej wysokoœci. Skoro jest możliwe zidentyfikowanie konkretnego œwiadczenia wykonywanego przez powiat na rzecz okreœlonego podmiotu (nabywcy), należy uznać je za œwiadczenie usług w rozumieniu przepisów o podatku VAT. Dyrektor IS podkreœlił, że decyzje administracyjne orzekajš jedynie w danej sprawie w stosunku do konkretnej osoby (œwiadczeniobiorcy). W ocenie organu podatkowego, działanie powiatu obejmujšce wydanie decyzji administracyjnej rozstrzygajšcej w jakiej formie zostanie przyznane œwiadczenie na rzecz podopiecznego, tj. czy zostanie przyznane œwiadczenie czy też nie, jest więc czymœ innym niż sama realizacja tego œwiadczenia, która stanowi niewštpliwie czynnoœć cywilnoprawnš, bowiem czynnoœci wykonywane w oparciu o tę decyzję sš usługami wykonywanymi na podstawie czynnoœci cywilnoprawnych.

Fakt, że powiat obarczony jest zadaniem w postaci realizacji tych usług wynikajšcych z decyzji administracyjnych nie jest jednoznaczny z tym, że automatycznie zostaje wyłšczony z zakresu podatku VAT. W przedmiotowej sprawie zachodzi bowiem zwišzek pomiędzy otrzymywanymi dochodami (uiszczanymi opłatami) a zobowišzaniem się powiatu do wykonania okreœlonych czynnoœci. Tym samym uiszczane opłaty sš niczym innym jak wynagrodzeniem wnoszonym na poczet œwiadczenia usług dokonywanych przez DSP.

Jednoczeœnie podobne lub takie same czynnoœci mogš być wykonywane przez inne podmioty, tzw. podmioty konkurencyjne. Zdaniem organu podatkowego w analizowanej sprawie mamy więc do czynienia z sytuacjš, w której występuje skonkretyzowane œwiadczenie (zapewnienie pobytu w DPS), które jest wykonywane z nakazu organu (decyzja administracyjna) pomiędzy dwoma okreœlonymi stronami transakcji, dla którego istnieje bezpoœredni beneficjent czynnoœci. Wnioskodawca zobowišzuje się wykonać okreœlone decyzjš administracyjnš czynnoœci na rzecz konkretnej osoby, za które otrzymuje opłaty w okreœlonej decyzjš wysokoœci. Możliwe jest zatem zidentyfikowanie konkretnego œwiadczenia wykonywanego przez wnioskodawcę na rzecz okreœlonego podmiotu (nabywcy). Dlatego też, czynnoœci œwiadczone przez DPS spełniajš definicję œwiadczenia usług okreœlonš w art. 8 ust. 1 ustawy i powiat w zakresie tych czynnoœci nie korzysta z wyłšczenia z grona podatników podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Komentarz

Agnieszka Bieńkowska, doradca podatkowy, partner w MDDP

Przedstawiona interpretacja jest moim zdaniem nieprawidłowa. Ministerstwo Finansów konsekwentnie stoi na stanowisku, że skoro istnieje bezpoœredni, dajšcy się zidentyfikować beneficjent œwiadczenia, a ponadto podobne usługi mogš być œwiadczone przez podmioty konkurencyjne, to zastosowanie wyłšczenia z grona podatników dla samorzšdowych domów czy oœrodków pomocy społecznej nie może mieć zastosowania. Tymczasem pamiętać należy, że samorzšdowe DPS działajš na odmiennych zasadach niż podmioty prywatne prowadzšce działalnoœć gospodarczš w tym samym zakresie. Zarówno umieszczenie danej osoby w takim domu, jak i opłata za pobyt wynika z decyzji administracyjnej, przy czym wysokoœć tej opłaty nie jest ustalana na warunkach rynkowych, lecz w sposób okreœlony w ustawie o pomocy społecznej, uwzględniajšcy sytuację majštkowš danej osoby. W okreœlonych przypadkach osoba taka z opłaty za pobyt może być nawet zwolniona.

W wyroku w sprawie C-246/08 Komisja v. Finlandia Trybunał uznał, że w przypadku gdy zapłata uiszczana przez beneficjentów usług œwiadczonych przez podmioty publiczne (w sytuacji rozpatrywanej w wyroku były to usługi pomocy prawnej) zależy jedynie częœciowo od rzeczywistej wartoœci œwiadczonych usług, a jej zwišzek z tš wartoœciš jest tym mniejszy, im skromniejsze sš dochody i majštek beneficjenta, nie można uznać, że pomiędzy tymi usługami a œwiadczeniem ekwiwalentnym płaconym przez beneficjenta istnieje bezpoœredni zwišzek wymagany przepisami dyrektywy do tego, aby można było uznać owo œwiadczenie za wynagrodzenie za usługi, a tym samym do tego, aby można było te usługi uznać za działalnoœć gospodarczš w rozumieniu przepisów o podatku VAT. Omawiane w interpretacji opłaty powinny być zatem uznawane za niepodlegajšce przepisom ustawy o VAT.

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL