Reklama
Granica między wymierzaniem sprawiedliwości a samosądem jest cienka. Przebiega między działaniem zgodnym z prawem a przekonaniem, że przepisy i procedury można zastąpić własną pięścią.
Mężczyzna przyjął zlecenie zabójstwa. Potem się do niego przygotowywał. Czy może zostać skazany i za to, i za to? Uzasadniam, że nie.
Wszyscy podejrzani, którym dotychczas odmawiano wydania listów żelaznych, teraz, powołując się na jednolitość stosowania prawa, będą występować o jego wydanie na analogicznych warunkach co Marcinowi Romanowskiemu.
Warto od czasu do czasu zastanowić się, czy kolejne zawodowe ambicje rzeczywiście wynikają z naszych potrzeb.
Zarówno sądy, jak i prokuratury winny przemyśleć politykę informacyjną i przejąć narrację w szczególnie bulwersujących przypadkach.
Bezpieczeństwo, prywatność i wygoda nie zawsze dają się pogodzić, ale państwo nie powinno rozwiązywać tego konfliktu metodą zero-jedynkową.
Klub angielskiej ekstraklasy piłkarskiej walczy z poważnymi oskarżeniami dotyczącymi nieprawidłowości finansowych. Czy zdobyte przez niego historyczne mistrzostwa są zagrożone?
Program przedterminowych zwolnień w Wielkiej Brytanii to nie tylko problem wymiany informacji między sojusznikami, lecz także poważna luka w systemie bezpieczeństwa Polski.
Mamy wreszcie obiecywaną nam od dziesięcioleci jawność publicznych wydatków. Przynajmniej w teorii. Bo w praktyce okazuje się, że co trzeci urząd w Polsce ma w nosie przepisy, które nakazują publikowanie umów zawieranych za publiczne pieniądze.
Wyrok w sprawie Adazik pozwala wrócić do pytania, ile postępowań potrzeba, by rozliczyć jedną nieważną umowę kredytową. Spór o teorię salda ma bowiem także wymiar organizacyjny: chodzi o czas stron, koszty dochodzenia roszczeń i dostępność sądów dla wszystkich obywateli.
