Reklama
„Konstruktywnej krytyki należy nie tylko oczekiwać – należy jej poszukiwać” – mawiała Margaret Chase Smith, pierwsza kobieta w historii wybrana zarówno do Izby Reprezentantów, jak i do Senatu USA. I takiej krytyki każdemu z nas życzę.
Dające się odcyfrować i porównać oświadczenia majątkowe to realne narzędzie walki z korupcją. Nie pozwólmy sobie wmówić, że jest inaczej.
Zmienia się technologia, AI jest na wyciągnięcie ręki, a my w Polsce od lat nie umiemy wdrożyć tak prostej rzeczy jak elektroniczne oświadczenia majątkowe. Może tym razem się uda? Trzymam kciuki.
Mam wrażenie, że perypetie celebrytów obchodzą wszystkich, egzekucja sądowa – niemal nikogo.
W dobie błyskawicznego rozwoju sztucznej inteligencji obecność pierwiastka człowieczego w tekstach odnoszących się do przeszłości winna odgrywać rolę kluczową.
W przeciwieństwie do spraw frankowych ciężar rozwiązania sporów dotyczących sankcji kredytu darmowego powinien spocząć przede wszystkim na ustawodawcy i sądach krajowych, a nie na Trybunale w Luksemburgu.
Wyrok w sprawie Adazik pozwala wrócić do pytania, ile postępowań potrzeba, by rozliczyć jedną nieważną umowę kredytową. Spór o teorię salda ma bowiem także wymiar organizacyjny: chodzi o czas stron, koszty dochodzenia roszczeń i dostępność sądów dla wszystkich obywateli.
Ustawa zasadnicza jest aktem, który w istocie wyszedł z użytku, a żadna ze stron politycznego sporu nie jest zainteresowana jego przywróceniem do życia, zwłaszcza że zawsze krępuje on ręce rządzącym.
Unijne rozwiązania odpowiadają na rzeczywistą potrzebę, lecz nie usuwają sporów wokół dowodów elektronicznych.
Czas najwyższy ożywić art. 170 konstytucji stanowiący, że członkowie wspólnoty samorządowej mogą decydować w drodze referendum o sprawach jej dotyczących, w tym o odwołaniu pochodzących z wyborów bezpośrednich organów samorządu.
