Przypomnijmy, że przepisy FATCA zostały uchwalone w 2010 roku i mają przede wszystkim na celu dostarczanie przez instytucje finansowe do administracji podatkowej informacji o rachunkach ich klientów. Niemal równolegle rozpoczęto prace w Unii Europejskiej zmierzające do tego samego celu – stworzenia standardu automatycznej wymiany informacji podatkowych z państwami członkowskimi UE. Ich efektem było przyjęcie dyrektywy 2014/107/UE z 9 grudnia 2014 r. zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania. Zawarte w niej zapisy bazują na rozwiązaniach opracowanych przez OECD w ramach procedury Common Reporting Standard. Zasadniczym celem przy projektowaniu dyrektywy było zapewnienie pełnej zgodności wymiany informacji w Unii ze zmianami na szczeblu międzynarodowym.

Istotą wypracowanego na szczeblu międzynarodowym mechanizmu był stworzenie efektywnych narzędzi prawnych, organizacyjnych i technicznych umożliwiających pozyskiwanie od instytucji finansowych określonych informacji dotyczących rachunków finansowych prowadzonych na rzecz nierezydentów oraz ich wymiana pomiędzy poszczególnymi współpracującymi państwami. W efekcie tych rozwiązań polskie instytucje finansowe zostały zobligowane do identyfikowania, zbierania, przetwarzania i przekazywania do krajowej administracji podatkowej informacji o rachunkach finansowych posiadanych przez nierezydentów. Na zasadzie wzajemności polska administracja skarbowa otrzymuje natomiast dane o rachunkach finansowych posiadanych przez polskich rezydentów poza granicami kraju.

Raport dla administracji podatkowej

Informacje o rachunkach prowadzonych na rzecz nierezydentów są gromadzone przez instytucje finansowe (takie jak np. banki, domy maklerskie, TFI, zakłady ubezpieczeń, czy tzw. podmioty inwestujące). Raportująca instytucja finansowa przeprowadza weryfikację rachunków finansowych oraz identyfikację rachunków objętych obowiązkiem raportowania, czyli tzw. rachunków raportowanych. Następnie ww. instytucje przekazują te informacje w formie raportu do własnej administracji podatkowej. W dalszej kolejności informacje te zostają przekazane zagranicznej władzy podatkowej właściwej ze względu na rezydencję posiadacza rachunku. Pozyskane w tym trybie informacje mogą zostać użyte przez krajowe organy skarbowe w ramach procedur ukierunkowanych na walkę z uchylaniem się od opodatkowania, w tym w szczególności postępowań w sprawie opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.

Druk do zmiany

Celem automatycznej wymiany informacji o amerykańskich rachunkach raportowanych jest umożliwienie administracji skarbowej pozyskiwania z raportujących polskich instytucji finansowych określonych z góry informacji o amerykańskich rachunkach raportowanych, zidentyfikowanych przez nie jako prowadzone dla amerykańskich osób raportowanych, w ustalonych z góry, regularnych odstępach czasu. Uzyskane w tym trybie informacje są w dalszej kolejności systematycznie przekazywane Stanom Zjednoczonym Ameryki. Obowiązki te wynikają z umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA.

Wspomniana wymiana informacji o amerykańskich rachunkach raportowanych następuje przy wykorzystaniu formularza FAT-1. Druk FAT-1(2) służył polskim raportującym instytucjom finansowym do składania informacji wyłącznie za rok 2016. Dla raportowania w 2018 r. danych – dotyczących roku 2017 i za lata kolejne – zostanie opublikowany formularz FAT-1(3).

W ministerstwie trwają prace

Ministerstwo Finansów pracuje nad pewnymi modyfikacjami w formularzu FAT-1(3). W porównaniu do poprzedniej wersji formularza, tj. FAT-1(2):

Autopromocja
Nowość!

Trzy dostępy do treści rp.pl w ramach jednej prenumeraty

ZAMÓW TERAZ

- element „FilerCategory" ma już nie być obowiązkowy w związku z otrzymaniem od amerykańskiej administracji podatkowej notyfikacji wskazującej, że znaczna część polskich instytucji finansowych nie wypełniła tego elementu pomimo spełnienia warunku regulującego jego obowiązkowość;

- zostanie usunięty element „Raport dla Instytucji Wyłączonych", w związku z tym, że obowiązek raportowania informacji dotyczących płatności na rzecz instytucji wyłączonych dotyczył lat 2015 i 2016. \

- element „FATCA" nie będzie już obowiązkowy. Należy pamiętać, że wielkość pliku nie może przekraczać 4 MB (ograniczenie bramki MF). W związku z tym może się zdarzyć, że dana instytucja finansowa złoży za dany okres kalendarzowy więcej niż jeden formularz FAT-1.

Warto też pamiętać, że jeżeli raportująca polska instytucja finansowa nie zidentyfikuje amerykańskich rachunków raportowanych w danym roku kalendarzowym, to wówczas konieczne jest wypełnienie elementu „NilReport".

Resort finansów ma informować o ostatecznej wersji formularza FAT-1(3).

CRS-1 bez zmian

Nie zmieni się natomiast obecny formularz CRS-1(1), który służy polskim instytucjom finansowym do przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz rachunkach nieudokumentowanych (o których mowa w ustawie z 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami). Oznacza to, że będą w nim przekazywane informacje o rachunkach raportowanych za 2017 r.

Autor jest partnerem zarządzającym TPA Poland

Podstawa prawna: ustawa z 9 października 2015 r. o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA (DzU z 2015 r. poz. 1712)

Źródło: www.mf.gov.pl