W niniejszej sprawie spółka Multimedia wniosła o wydanie interpretacji w zakresie podstawy uiszczania opłat telekomunikacyjnych, o których stanowi Prawo telekomunikacyjne. W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezes UKE decyzją z dnia 24 maja 2013 r. DZC-WRT-5153-71/13(3), utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia 8 listopada 2013 r. nr DZC-WKT-5153-72/11(11) udzielił następującej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania ww. przepisu:

1. Uprawnieniem, z którym wiąże się obowiązek uiszczania opłaty rocznej za prawo do dysponowania częstotliwością, o której mowa w art. 185 Pt, jest rezerwacja częstotliwości, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3 poniżej.

2. W przypadku, gdy podmiot nie posiada rezerwacji częstotliwości, ale uzyskał prawo do ich wykorzystywania w pozwoleniu radiowym, podstawą naliczenia wyżej wymienionej opłaty jest to pozwolenie radiowe, zgodnie z art. 185 ust. 3 Pt.

3. W przypadku, w którym podmiot posiada rezerwację określonych częstotliwości wraz z określonymi warunkami ich wykorzystania oraz pozwolenie radiowe dotyczące tych częstotliwości, ale określające inne niż rezerwacja tych częstotliwości warunki ich wykorzystywania, wówczas podmiot ten zobowiązany jest do:

• uiszczenia opłaty rocznej za prawo do dysponowania częstotliwością na podstawie art. 185 ust. 1 Pt z tytułu uzyskania prawa do dysponowania częstotliwości wynikającego z ww. rezerwacji częstotliwości, oraz jednocześnie do

• uiszczenia opłaty rocznej za prawo do dysponowania częstotliwością na podstawie art. 185 ust. 3 Pt z tytułu posiadania uprawnienia do wykorzystywania częstotliwości wynikającego z ww. pozwolenia radiowego. Multimedia wniosła skargę od powyższego rozstrzygnięcia. WSA wyrokiem oddalił skargę (Sygn. AktVI SA/Wa 188/14).

W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że w dokonanej przez Prezesa UKE interpretacji art. 185 Pt nie dopatrzył się naruszenia prawa. Zdaniem Sądu Prezes UKE prawidłowo uznał, iż w sytuacji, gdy dany podmiot wykorzystuje częstotliwości w oparciu o dwie odmienne podstawy (decyzja rezerwacyjna i tymczasowe pozwolenie radiowe) oraz na odmiennych warunkach, zasadnym jest, aby ponosił opłaty dwukrotnie. W świetle celowościowej wykładni art. 185 ust. 1 i 3 Pt opłata należy się każdorazowo za inny sposób (odmienne warunki) wykorzystywania częstotliwości.

Sąd wskazał nadto, iż interpretacja przepisów dokonana przez Prezesa UKE w zaskarżonych decyzjach została wydana na bazie obowiązującego w momencie wydania tych decyzji Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie rocznych opłat za prawo do dysponowania częstotliwością przez komórki organizacyjne, organy i jednostki organizacyjne na potrzeby służb rządowych, zgodnie z którym wysokość opłat była uzależniona od wielkości wykorzystywanego widma. Aktualnie obowiązujące Rozporządzenie z dnia 6 grudnia 2013 r. zmienia ta zasadę, uzależniając wysokość opłat od obszaru, na którym są wykorzystywane częstotliwości, w związku z czym interpretacja zawarta w decyzjach nie ma zastosowania do aktualnego brzmienia przepisów.

Wyrok nie jest prawomocny.

Autopromocja
Wyjątkowa okazja

Roczny dostęp do treści rp.pl za pół ceny

KUP TERAZ