Skarga do sądu administracyjnego powinna przede wszystkim spełniać wymagania przewidziane dla pisma składanego w postępowaniu sądowym, tj. zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowana, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę, a więc zasadniczą treść skargi wraz z zakreśleniem żądań;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Ponadto, skarga – jako pierwsze pismo w sprawie – powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy.

Jeżeli skargę składa pełnomocnik, bezwzględnie powinien także dołączyć do niej pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Do skargi należy dołączyć także jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale – po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej).

Autopromocja
Nowość!

Trzy dostępy do treści rp.pl w ramach jednej prenumeraty

ZAMÓW TERAZ

Oprócz opisanych powyżej wymogów przewidzianych dla pisma w postępowaniu sądowym, skarga powinna ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania dotyczy skarga;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;

4) dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (gdy jest to konieczne do złożenia skargi).

Badając zaskarżony akt – sąd administracyjny I instancji nie jest związany podniesionymi przez stronę w skardze zarzutami. Tym samym, jeśli we własnym zakresie sąd zidentyfikuje uchybienia poczynione przez organ wydający zaskarżony akt uzasadniające np. jego uchylenie, to uczyni to w wydanym wyroku.

Ostatnia nowelizacja ppsa wprowadziła wyjątek do opisanej powyżej zasady. Zgodnie z nowym art. 57a, w przypadku skarg na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, które mogą być oparte wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego – sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd bada prawidłowość interpretacji jedynie w ramach zarzutów zawartych w skardze złożonej przez stronę.

Braki formalne można uzupełnić...

Jeżeli skarga nie może otrzymać biegu na skutek niezachowania ww. warunków formalnych, to strona zostanie wezwana do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Dopiero jeżeli strona nie uzupełni lub nie poprawi pisma w terminie, to pismo zostanie pozostawione bez rozpoznania (sąd nie rozpatrzy skargi; na zarządzenie w tym zakresie przysługuje zażalenie).

Jednocześnie w skardze mogą wystąpić braki, które nie są przeszkodą w nadaniu jej biegu, przykładowo niewłaściwe oznaczenie w niej sądu (do którego została prawidłowo skierowana), czy brak lub niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma (gdy z treści wynika jego charakter), które świadczą o braku staranności autora. Uchybienia takie nie powodują konieczności wzywania strony do ich uzupełnienia (postanowienie NSA z 16 marca 2004 r., FSK 209/04).

...ale nie wszystkie

Od braku wymogów formalnych odróżnić należy sytuacje, w których uchybienie nie będzie mogło zostać uzupełnione w opisanym trybie. Będzie tak np. w razie wniesienie niewłaściwego środka odwoławczego (przykładowo skargi do sądu administracyjnego zamiast odwołania do organu wyższej instancji), czego nie można mylić z niewłaściwym oznaczeniem rodzaju pisma.