Klienci przedsiębiorcy pochodzą głównie ze wsi. Ma on na stanie firmy samochód osobowy, ale dostanie się nim do klienta często bywa uciążliwe, a czasami nawet niemożliwe. Dlatego kupił skuter o pojemności silnika ok. 125 cm3. Niskie koszty eksploatacji skutera w stosunku do wysokich kosztów utrzymania samochodu przemawiają za używaniem jednośladu do codziennych wizyt u klientów i świadczenia usług.

Wartość skutera przekracza kwotę 10 000 zł, a przewidywany okres użytkowania skutera będzie dłuższy niż rok. Dlatego przedsiębiorca zamierza wprowadzić skuter do ewidencji środków trwałych i amortyzować. Pojazd będzie użytkowany zarówno do celów prywatnych, jak również do działalności gospodarczej. Czy może ująć w kosztach uzyskania przychodów całość wydatków na zakup oraz bieżącą eksploatację skutera? – pyta czytelniczka.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, to powinien spełniać łącznie następujące warunki:

- pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

- nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT,

- być właściwie udokumentowany.

Taka klasyfikacja wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Gdy zakupiony skuter będzie spełniał kryteria wymienione w art. 22a ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, to będzie stanowił środek trwały, a przedsiębiorca będzie mógł wprowadzić go do ewidencji środków trwałych. Wydatki na zakup skutera są wyższe niż 10 tys zł., więc nie mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Do kosztów podatkowych przedsiębiorca może zaliczyć jedynie odpisy amortyzacyjne od jego wartości początkowej.

Uwaga! Dla zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów nie ma znaczenia to, że przedsiębiorca będzie wykorzystywał skuter również do celów prywatnych. Z art. 22a ust. 1 ustawy o PIT nie wynika bowiem, aby warunkiem zaliczenia składnika majątku do środków trwałych i odliczania odpisów amortyzacyjnych było wykorzystywanie go wyłącznie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Odpisy mogą być kosztem, nawet jeśli skuter będzie częściowo wykorzystywany do prywatnych celów.

Zasada ta nie dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z eksploatacją skutera. Będą one kosztem – pod warunkiem właściwego udokumentowania - wyłącznie w takiej części, w jakiej faktycznie będą służyć uzyskiwaniu przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Tylko takie wydatki, które rzeczywiście związane są z wykorzystaniem środka trwałego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, spełniają bowiem warunki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabez- pieczeniem źródła tego przychodu każdorazowo spoczywa na podatniku, zgodnie z zasadą, że ciężar dowodu spoczywa na tym podmiocie, który z danego faktu wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne.

Przedsiębiorca może do kosztów uzyskania przychodów zaliczać odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej nabytego skutera oraz wyłącznie te wydatki eksploatacyjne, które zostaną poniesione w związku z wykorzystywaniem go do celów prowadzonej działalności gospodarczej (stosowną część tych wydatków; por. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 lipca 2018 r., 0115-KDIT3.4011.214. 2018.2.DB). ?

—Marcin Szymankiewicz, doradca podatkowy

Większe wydatki rozlicza się stopniowo

Za koszty uzyskania przychodów nie uznaje się wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Podatnicy mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z przepisami art. 22a-22o ustawy o PIT, z uwzględnieniem art. 23 ustawy o PIT. I tak, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c ustawy o PIT, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania m.in. środki transportu – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu, zwane środkami trwałymi (art. 22a ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT). Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł. Wydatki poniesione na ich nabycie są wówczas kosztem uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania (art. 22d ust. 1 ustawy o PIT).