Optymalizacja w zakresie fakturowania może służyć zarówno obniżeniu kosztów działalności gospodarczej, jak i uproszczeniu sposobu jej prowadzenia. Co ważne, dostępne rozwiązania są łatwe do wdrożenia i na ogół nie kreują nadmiernego ryzyka.

[srodtytul]Sprzedaż ciągła...[/srodtytul]

Jedno z rozwiązań mających na celu uproszczenie fakturowania wiąże się z pojęciem „sprzedaży ciągłej”. W takim wypadku przepisy pozwalają na wystawienie faktury w ciągu siedmiu dni po zakończeniu miesiąca, w którym doszło do takiej sprzedaży.

Czym jest sprzedaż ciągła? Organy podatkowe i sądy najczęściej odwołują się do pojęcia zobowiązania ciągłego [b](wyrok NSA z 16 listopada 2007 r., I FSK 1415/06)[/b], wskazując, że jego istotą jest wykonywanie powtarzających się, częstotliwych świadczeń.

Organy przyznają, że ze sprzedażą tego typu możemy mieć do czynienia zarówno przy świadczeniu usług, przy stałym, powtarzalnym zachowaniu się stron, jak i przy częstotliwej dostawie towarów (zob. [b]interpretacje Izby Skarbowej w Warszawie z 16 października 2008 r., IPPP1-443-1370/08-2/AK[/b], czy z [b]9 października 2008 r., IPPP1/443-1367/08-2/SM[/b], w której izba wskazała, że sprzedaż ciągła wystąpi nawet przy czterech dostawach miesięcznie).

[srodtytul]...lecz nie ciągłe fakturowanie [/srodtytul]

Przedsiębiorcy, u których występuje sprzedaż o charakterze ciągłym i chcieliby w bezpieczny sposób skorzystać z uproszczonej formy fakturowania, powinni porozumieć się z kontrahentem i odpowiednio sformułować umowę. Bowiem, mimo że organy powołują się w tej sprawie na konieczność oceny faktycznego zachowania stron, nie zmienia to ich formalistycznego nastawienia do podatnika.

Za te niedogodności jednak sporo zyskujemy, bo fakturowanie sprzedaży ciągłej to znaczne uproszczenie administracyjne. Przy takiej formie fakturowania dłużej cieszymy się też pieniędzmi, które musielibyśmy przeznaczyć na podatek należny, dochodzi bowiem do przesunięcia obowiązku podatkowego w czasie.

Myśląc o optymalizacji fakturowania, warto również rozważyć stosowanie zbiorczych faktur korygujących. Możliwości oszczędzenia pieniędzy i zmniejszenia ilości pracy dzięki zbiorczym korektom jest co najmniej kilka.

Autopromocja
FIRMA.RP.PL

Sprawdzona, pogłębiona i kompleksowa wiedza dla MŚP

CZYTAJ WIĘCEJ

[srodtytul]Faktury korygujące, zbiorcza optymalizacja[/srodtytul]

Przepisy dotyczące fakturowania nie wyłączają takiej możliwości, ponieważ do tej kwestii się nie odnoszą. Oznacza to, że w sytuacji gdy zbiorcza korekta spełnia wszystkie inne wymagania określone w tych przepisach, jej wystawienie musi być uznane za dopuszczalne. Przyznają to również organy podatkowe (zob. [b]interpretacje izb skarbowych: w Bydgoszczy z 10 listopada 2008 r., ITPP1/443-725/08/KM, w Warszawie z 24 stycznia 2008 r., IP-PP2-443-773/07-2/PW).[/b]

Można w związku z tym rozważyć wprowadzenie kilku scenariuszy.W wariancie najprostszym można wystawiać zbiorcze faktury korygujące obrót towarami z konkretnym kontrahentem w danym okresie rozliczeniowym. Faktury tego typu powinny zawierać jedynie sumaryczne wartości przyznanego rabatu czy podwyższenia ceny oraz – aby pozostać w zgodzie z przepisami – załącznik z numerami i datami wystawienia korygowanych faktur pierwotnych.

Sposób ten może być z powodzeniem wdrożony również w odniesieniu do pozostałych korekt: zwrotu towarów lub stwierdzenia pomyłek dotyczących wcześniejszych dostaw i do korygowania obrotu z tytułu świadczonych usług.

[srodtytul]Za okres dłuższy niż miesiąc czy kwartał[/srodtytul]

Co więcej, w przypadku korekt dotyczących rabatów lub zwrotów towarów nie powinno być również przeszkód w wystawieniu zbiorczej faktury odnoszącej się do czasu przekraczającego pojedynczy okres rozliczeniowy.

Przykładowo w razie udzielenia rabatów faktury takie mogą przybrać formę korekty całkowitego obrotu zrealizowanego z określonym kontrahentem w danym okresie (np. w ciągu pół roku). W takim wypadku faktura korygująca w ogóle nie uwzględnia podziału na konkretne towary, a jedynie sumarycznie wskazuje rabat (proporcjonalne zmniejszenie cen wszystkich towarów), który odnosi się do obrotu z danym kontrahentem (wykazanego według poszczególnych stawek [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=172827]VAT[/link]).

Rozwiązanie to dopuszczają także niektóre organy podatkowe (zob. [b]interpretacja Izby Skarbowej w Warszawie z 15 maja 2008 r., IP-PP2-443-331/08-4/IK)[/b]. Jego zastosowanie nie jest jednak całkowicie pozbawione ryzyka.

[i]Autor jest doradcą podatkowym w Accreo Taxand[/i]