Tak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lipca 2017 r. (0111-KDIB2-3.4010.20.2017.1.AB).

Podatnik prowadzi działalność w zakresie wynajmu podnośników, ich sprzedaży oraz usług serwisowych i szkoleniowych. Wśród ponoszonych przez spółkę kosztów są również wydatki na usługi gastronomiczne (cateringowe) w związku z organizowanymi spotkaniami wewnętrznymi. Zakupione usługi gastronomiczne (cateringowe) obejmują dostawę obiadów, kolacji, kanapek, kaw, herbat oraz innych napojów bezalkoholowych. Spotkania, na których serwowane są posiłki, mają charakter wewnętrznych konsultacji, roboczych narad pracowników (m.in. działów sprzedaży, serwisu i wynajmu), w szczególności są to:

- spotkania zarówno z pracownikami zatrudnionymi na podstawie umów o pracę, jak i osób współpracujących ze spółką na podstawie umów o świadczenie usług, których celem jest ustalenie jednolitego sposobu działania w kontekście realizacji polityki sprzedażowej;

- spotkania robocze członków zarządu spółki lub całej kadry kierowniczej mające na celu podejmowanie optymalnych decyzji zarządczych.

Wydatki udokumentowane są fakturami. Spółka nie ma możliwości ustalenia, która z osób uczestniczących w spotkaniu skorzystała z oferowanych posiłków i w jakiej ilości.

Zdaniem podatnika, wydatki ponoszone na usługi gastronomiczne mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, ponieważ są prawidłowo udokumentowane, a celem ich poniesienia jest przede wszystkim osiągnięcie przychodów, m.in. dążenie do zwiększenia sprzedaży poprzez usprawnienie realizacji polityki sprzedażowej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko spółki za prawidłowe i potwierdził, że ponoszone wydatki nie stanowią wydatków na reprezentację. Zgodnie z opisanym stanem faktycznym, są związane z osiąganym przez spółkę przychodem, a co za tym idzie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W uzasadnieniu organ podkreślił, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, konieczne jest odniesienie się do kryterium celowości jego poniesienia (tj. dążenia do uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów) przy jednoczesnym uwzględnieniu wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Fakt, że wydatki na usługi gastronomiczne związane są ze spotkaniami pracowników i osób współpracujących, których przedmiotem jest realizacja polityki sprzedaży, czy też spotkaniami zarządu i kadry kierowniczej w celu podejmowania optymalnych decyzji zarządczych, potwierdzają ich związek z uzyskiwanymi przez spółkę przychodami (a więc potwierdzają celowość ponoszonych wydatków). Co więcej, poniesione wydatki nie mieszczą się w kategorii wyłączeń wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, tj. nie powinny być uznane za wydatki na reprezentację, ponieważ:

- dominującym celem ich poniesienia nie jest wykreowanie wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu firmy, działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentem;

- nie są podejmowane w stosunku do podmiotów zewnętrznych.

Autopromocja
Historia Uważam Rze

Teraz z darmową dostawą i e‑wydaniem gratis!

ZAMÓW

Jednocześnie zostało zaznaczone, że każdorazowo po stronie podatnika leży wykazanie na podstawie posiadanych dowodów związku pomiędzy poniesionym kosztem a uzyskanymi przychodami (w tym zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów). ?

Komentarz eksperta

Renata Ciesielska, doradca podatkowy, młodszy menedżer w Dziale Usług Księgowych PwC

Nabywanie usług gastronomicznych (cateringowych) jest jedną z kwestii budzących największe wątpliwości podatników w zakresie możliwości ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów. Wynika to z faktu, że po pierwsze, ustawa o CIT nie definiuje użytego w art. 16 ust. 1 pkt 28 pojęcia „reprezentacja". Po drugie, zarówno organy podatkowe, jak i sądy miały w przeszłości tendencję do rozszerzającej wykładni tego przepisu. W konsekwencji, prowadziło to do wielu sprzecznych stanowisk i do dezorientacji podatników. Dopiero NSA w składzie siedmiu sędziów w wyroku z 17 czerwca 2013 r. (II FSA 702/11) dość precyzyjnie wypowiedział się jakie wydatki powinny zostać uznane za wydatki o cha- rakterze reprezentacyjnym i które – w świetle art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT – nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Komentowana interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dokładnie wpasowuje się w przyjętą przez NSA argumentację, z którą trudno się nie zgodzić. Zgodnie z przywołanym przepisem za koszty uzyskania przychodów nie uważa się kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. A więc, tak jak słusznie podkreślone zostało zarówno w wyroku NSA, jak i w komentowanej interpretacji, nie każdy wydatek na zakup usług gastronomicznych nie jest kosztem uzyskania przychodów. W katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów są zatem wydatki na usługi gastronomiczne:

- poniesione w związku z prowadzonymi przez podatnika działaniami reprezentacyjnymi, czyli mające na celu wykreowanie pozytywnego wizerunku podatnika u podmiotów zewnętrznych (art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT);

- poniesione w celu innym niż osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, czyli niemające związku przyczynowego z przychodem (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT).

Tym samym, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej słusznie uznał, że wydatki na usługi gastronomiczne związane z wewnętrznymi spotkaniami pracowników oraz osób współpracujących ze spółką, mające na celu spójną realizację strategii sprzedaży, a także spotkania zarządu spółki i kadry kierowniczej w celu podejmowania optymalnych decyzji zarządczych, nie podlegają żadnemu z wyżej wymienionych wyłączeń i mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. ?