Dotychczas dla podmiotów funkcjonujących w SSE okres przedawnienia wynosił – tak jak w przypadku pozostałych podatników – co do zasady pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (czyli w praktyce było to sześć lat). Tym samym dla większości podatników z końcem tego roku przedawnią się rozliczenia podatkowe za 2009 r. Wyjątek od tej zasady ustanowiono od początku bieżącego roku właśnie dla podatników działających w SSE, dla których okres przedawnienia został wydłużony do dziesięciu lat.

Co więcej, ponieważ nowe regulacje dotyczą tych lat podatkowych, które się jeszcze nie przedawniły w świetle ordynacji podatkowej, przedłużony okres przedawnienia dotyczy już roku 2009. Dla podatników działających w SSE rok podatkowy 2009 przedawni się więc najwcześniej z końcem roku 2020, a nie z końcem 2015 r.

Ustawa z 20 października 1994 r. o SSE nakłada na podatników wymogi dokumentacyjne obejmujące:

a) przechowywanie ksiąg podatkowych i dokumentów związanych z ich prowadzeniem oraz

b) dodatkowo dla niektórych podatników przechowywanie dokumentów związanych z poborem podatków oraz innych dochodów budżetu państwa, a także przychodów państwowych funduszy celowych.

Podmioty działające w SSE są zobowiązane do przechowywania tej dokumentacji podatkowej do czasu upływu okresu przedawnienia. Jednocześnie warto pamiętać, że brak dokumentacji otwiera organom podatkowym możliwość określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania.

Wprowadzone zmiany są kolejnym wzmocnieniem narzędzi kontroli podmiotów działających w SSE. Już wcześniej obszary kontroli oraz krąg organów, które mogą przeprowadzić kontrolę w podmiotach funkcjonujących w SSE, były szersze niż w przypadku większości pozostałych podatników. Jednocześnie w praktyce dla podmiotów działających na terenach SSE istniały przesłanki, aby przechowywać dokumentację przez znacznie dłuższe okresy niż podmioty prowadzące działalność gospodarczą poza SSE. Przykładowo w przypadku kontroli zgodności pomocy publicznej z zasadami wspólnego rynku kompetencje Komisji Europejskiej w zakresie windykacji pomocy podlegają dziesięcioletniemu okresowi przedawnienia.

Jednocześnie z uwagi na specyficzne przepisy dotyczące SSE, w tym np. skutki cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE, niejednokrotnie rekomendowanym podejściem ostrożnościowym było przechowywanie dokumentacji bez ograniczeń czasowych (również poza okresem przedawnienia).

—Milena Kaniewska-Środecka

Autopromocja
Wyjątkowa okazja

Roczny dostęp do treści rp.pl za pół ceny

KUP TERAZ

Zdaniem autorki

Milena Kaniewska -Środecka, doradca podatkowy w Tax Research

Trzeba zweryfikować systemy archiwizowania dokumentów

Podatnicy prowadzący działalność w SSE mogą się liczyć z większym prawdopodobieństwem wystąpienia kontroli podatkowej, chociażby dlatego, że organy podatkowe będą miały dwa razy więcej czasu na jej przeprowadzenie. Uwzględnienie tej zmiany w procesach zarządzania ryzykiem przez podmioty działające w SSE wydaje się naturalną odpowiedzią na zmianę otoczenia prawnego i powinno je zachęcać do wzmożonej weryfikacji prawidłowości ich rozliczeń podatkowych w SSE. Jednocześnie coraz większego znaczenia mogą nabrać indywidualne interpretacje jako narzędzie zabezpieczenia sytuacji podatkowej w środowisku zmieniających się przepisów podatkowych, a w szczególności dynamicznych stanowisk prezentowanych przez organy podatkowe, tym bardziej że przestrzeń ta zostanie rozszerzona do co najmniej dziesięciu lat.

Praktycznym aspektem wprowadzonych zmian jest konieczność zweryfikowania przyjętych systemów archiwizowania dokumentacji. Dla celów podatkowych systemy te mają obecnie zapewnić dostęp do dokumentacji przez dwukrotnie dłuższy okres, tak aby w szczególności wykluczyć ryzyko szacowania podstawy opodatkowania przez organy podatkowe z uwagi na brak ksiąg podatkowych lub innej dokumentacji.