Prowadzę niewielkie biuro rachunkowe. Niektórzy z moich klientów (podatników CIT) zgłaszają, że chcieliby opłacać kwartalne zaliczki na CIT. Nie mam wątpliwości, że mogę polecić tę metodę małym podatnikom. Firmom rozpoczynającym działalność również, ale czy zawsze? – pyta czytelnik.

Co do zasady podatnicy są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Zaliczki miesięczne podatnik wpłaca w terminie do 20. dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego, chyba że przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i zapłaci podatek na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, tj. do końca trzeciego miesiąca roku następnego (zob. art. 25 ust. 1 i ust. 1a ustawy o CIT). Tak wygląda podstawowa zasada opłacania zaliczek na CIT.

Są uproszczenia

Przepisy podatkowe przewidują jednak także inne rozwiązania. Mimo pewnych ograniczeń w możliwości ich stosowania warto rozważyć ewentualne korzyści. W poprzednim numerze Eksperta Księgowego (10 lutego 2016 r.) opisaliśmy uproszczoną metodę opłacania zaliczek na CIT. Firmy mogą też zdecydować się na kwartalne rozliczenia z fiskusem. Podatnicy rozpoczynający działalność – w pierwszym roku podatkowym – oraz mali podatnicy mogą rozliczać się z urzędem skarbowym, płacąc zaliczki na CIT raz na kwartał. Ustalają je w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie kwartały.

Uwaga! Przez kwartał rozumie się kwartał roku kalendarzowego (zob. art. 25 ust. 1b ustawy o CIT).

Zatem zaliczki kwartalne mogą opłacać:

- podatnicy rozpoczynający działalność, w pierwszym roku podatkowym – nie ma tutaj znaczenia wysokość przychodów; w kolejnych latach podatkowych będą mogli nadal opłacać zaliczki kwartalne, jeżeli utrzymają status małego podatnika;

- mali podatnicy – w każdym roku podatkowym, w którym posiadają status małego podatnika.

Jak liczyć

Autopromocja
Historia Uważam Rze

Teraz z darmową dostawą i e‑wydaniem gratis!

ZAMÓW

W przypadku podatników rozpoczynających działalność pierwszy kwartał może nie obejmować dokładnie całego kwartału kalendarzowego, lecz np. okres od 1 lutego do 30 marca. Nie zmienia tego okoliczność, że ustawodawca postanowił, że przez kwartał rozumie się kwartał roku kalendarzowego. Wydaje się bowiem, że intencją ustawodawcy było jedynie wskazanie, że kwartał stosowany dla celów podatkowych zawsze będzie tożsamy z kwartałem kalendarzowym, co miało na celu wyeliminowanie sytuacji, w której np. kwartał rozpoczynałby się w lutym i kończył z ostatnim dniem kwietnia (por. interpretację Izby Skarbowej w Poznaniu z 17 lipca 2013 r., ILPB4/423-156/13-2/MC).

Tylko ze sprzedaży

Małym podatnikiem jest podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro. Kwoty wyrażone w euro przelicza się według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł (art. 4a pkt 10 ustawy o CIT).

Sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży" nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT. Organy podatkowe wskazują, że nie należy tego pojęcia utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego. W związku z tym należy posługiwać się literalną wykładnią tego pojęcia. Przy obliczaniu limitu należy zatem uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż, np. uzyskane odszkodowania, odsetki od środków finansowych na rachunku bankowym, dotacje, dopłaty lub refundacje kosztów (tak interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 czerwca 2014 r., ILPB4/423-131/14-2/ŁM).

Średni kurs euro NBP na dzień 1 października 2015 r. wyniósł 4,2437 zł/euro. 1 200 000 euro x 4,2437 zł = 5 092 440 zł. Aby zatem podatnik miał status małego podatnika w roku 2016, wartość przychodu ze sprzedaży w roku 2015 (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie mogła u niego przekroczyć 5 092 000 zł.

Przykład

ABC sp. z o.o. działa od 2008 r. Rokiem podatkowym spółki ABC jest rok kalendarzowy. W 2015 r. wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) wyniosła:

- 6 000 000 zł – spółka ABC nie posiada statusu małego podatnika i nie może w roku 2016 płacić kwartalnych zaliczek na CIT,

- 4 800 000 zł – spółka ABC posiada status małego podatnika i może w roku 2016 stosować zaliczki kwartalne.

Do 20., ale tylko cztery razy w roku

Zaliczki kwartalne podatnik wpłaca w terminie do 20. dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który jest wpłacana zaliczka. Zaliczkę za ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego, chyba że przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie roczne i zapłaci podatek na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, tj. do końca trzeciego miesiąca roku następnego (zob. art. 25 ust. 1c ustawy o CIT).

Wybór zaliczek w formie kwartalnej oznacza, że podatnik nie płaci zaliczki po każdym miesiącu, lecz dopiero do upływie kwartału. Dłużej zatem może obrać środkami pieniężnymi przeznaczonymi na należną zaliczkę za pierwsze dwa miesiące danego kwartału.

Przykład

Miesięczne zaliczki obliczone na podstawie dochodów osiągniętych w pierwszym kwartale 2016 r. wyniosły w spółce odpowiednio:

- za styczeń – 10 000 zł,

- za luty – 5000 zł i

- za marzec – 5000 zł

W przypadku opłacania zaliczek miesięcznych podatnik musiałby zapłacić najpóźniej:

- do 22 lutego (20 lutego to sobota) zaliczkę w wysokości 10 000 zł,

- do 21 marca (20 marca to niedziela) zaliczkę w wysokości 5000 zł,

- do 20 kwietnia zaliczkę w wysokości 5000 zł.

Decydując się na zaliczki kwartalne całą kwotę, tj. 20 000 zł, spółka musi zapłacić do 20 kwietnia.

Wybór zaliczek w formie uproszczonej niesie za sobą także uproszczenie rozliczeń, gdyż podatnik bądź biuro rachunkowe nie musi obliczać zaliczki co miesiąc. Można to zatem uznać za pewną korzyść podatnika, która może przełożyć się na niższe koszty obsługi księgowej.

Trzeba poinformować urząd

Podatnicy, którzy wybrali kwartalne wpłaty zaliczek na CIT, mają obowiązek w terminie do 20. dnia drugiego miesiąca roku podatkowego zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody (zob. art. 25 ust. 1e ustawy o CIT). Zawiadomienie to dotyczy także lat następnych, chyba że podatnik w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z kwartalnych wpłat zaliczek (zob. art. 25 ust. 2 ustawy o CIT).

Przykład

Spółka A i spółka B mają status małego podatnika w 2016 r. Rokiem podatkowym obu spółek jest rok kalendarzowy. Pisemne oświadczenie o wyborze kwartalnych zaliczek właściwemu urzędowi skarbowemu spółka A złożyła 19 lutego 2016 r., natomiast spółka B 23 lutego 2016 r. W trakcie roku 2016 tylko spółka A może stosować kwartalne zaliczki.

Gdyby rokiem podatkowym spółek był okres od 1 lutego do 31 stycznia następnego roku (od 1 lutego 2016 r. do 31 stycznia 2017 r.), to obie spółki miałyby prawo płacić kwartalne zaliczki na CIT.

Nie dla wszystkich

Na podstawie art. 25 ust. 1d ustawy o CIT do podatników rozpoczynających działalność, którzy zamierzają wpłacać zaliczki kwartalne, stosuje się odpowiednio art. 16k ust. 11 ustawy o CIT. Co to oznacza w praktyce? Niestety – ograniczenia dla podatników rozpoczynających działalność. Możliwości wyboru kwartalnych zaliczek nie mają podatnicy rozpoczynający działalność, którzy zostali utworzeni:

1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo

2) w wyniku przekształcenia spółki niebędącej osobą prawną, albo

3) przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro (przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiły wymienione zdarzenia, w zaokrągleniu do 1000 zł). Wartość tych składników oblicza, się stosując odpowiednio art. 14 ustawy o CIT.

Przykład

ABC sp. z o.o. powstała 3 lutego 2016 r. w wyniku połączenia Alfa sp. z o.o. z Beta S.A. Rokiem podatkowym spółki ABC jest rok kalendarzowy. W 2016 r., tj. roku rozpoczęcia działalności, spółka ABC nie może stosować zaliczek kwartalnych.

Przykład

Spółka kapitałowa została zawiązana 2 grudnia 2015 r. Zgodnie z zawartą umową spółki jej udziały zostały objęte za wkład pieniężny stanowiący wspólność majątkową małżeństwa X. Umowa ta przewiduje, że rok podatkowy zawiązanej spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym, co w praktyce oznacza, że pierwszy rok podatkowy obejmował okres od 2 grudnia do 31 grudnia 2015 r. W tym pierwszym roku podatkowym wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła równowartości w złotych kwoty 1 200 000 euro. W konsekwencji w roku podatkowym 2016 spółka posiada status małego podatnika i może wybrać zaliczki kwartalne. Ograniczenie przewidziane w art. 25 ust. 1d w zw. z art. 16h ust. 11 pkt 3 ustawy o CIT nie znajdzie tu zastosowania, gdyż rok 2016 nie jest rokiem, w którym podatnik (spółka) rozpoczął działalność (por. interpretację Izby Skarbowej w Katowicach z 7 maja 2012 r., IBPBI/2/423-261/12/AK).

Autor jest doradcą podatkowym