Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 26 stycznia 2017 r. (I SA/Po 954/16).

Podatnik (dalej: spółka) prowadzi działalność w zakresie wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek. Samochody wykorzystywane są w całości na cele związane z działalnością gospodarczą, jednak pracownicy spółki korzystający z samochodów w warunkach określonych w art. 86a ust. 4 ustawy o VAT, wyrażają zainteresowanie wykorzystywaniem samochodów w celach prywatnych. Dlatego spółka zawarła z tymi osobami umowy najmu, w których został określony czynsz najmu. W związku z takimi umowami spółka wykazuje i odprowadza VAT należny z tytułu świadczonej usługi. Używanie pojazdów jest nadzorowane poprzez wprowadzenie obowiązku prowadzenia ewidencji, monitorowanie faktycznego przebiegu pojazdu oraz porównanie faktycznego przebiegu pojazdu ze stanem stwierdzonym w ewidencji. Spółka prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 6-8 ustawy o VAT, w sposób umożliwiający niebudzące wątpliwości określenie przebiegu pojazdów zarówno na cele związane z działalnością gospodarczą inną niż wynajem pojazdów, jak i określenie przebiegu pojazdów w związku z ich wynajmem.

We wniosku o interpretację spółka spytała czy jest uprawniona do odliczeń podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur, związanych z poniesionymi wydatkami na użytkowanie samochodów osobowych (leasing, najem, nabycie samochodów jako środki trwałe oraz naprawa i konserwacja) w pełnej wysokości. Jej zdaniem odpowiedź na to pytanie powinna być twierdząca.

Organ interpretacyjny uznał, że spółka nie będzie mogła korzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z ww. pojazdami w pełnej wysokości. Będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia 50 proc. podatku naliczonego od – określonych w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT – wydatków związanych z ww. samochodami.

Sąd uchylił interpretację i wskazał, że w opisie zdarzenia faktycznego spółka przedstawiła i jednocześnie stwierdziła, że taki sposób wykorzystania samochodów, jak przez nią opisany, wyklucza ich użycie dla celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

—Joanna Lis, współpracowniczka zespołu zarządzania wiedzą podatkową firmy Deloitte

Komentarz eksperta

Przemysław Pasikowski, konsultant w dziale Doradztwa Podatkowego Deloitte

Zgodnie z orzeczeniem WSA w Poznaniu spółka może odliczyć 100 proc. naliczonego VAT od wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych, również w przypadku kiedy wynajmuje te samochody pracownikom na ich cele prywatne.

Autopromocja
PRENUMERATA 2022

Znacznie więcej o biznesie, finansach oraz prawie

Zaprenumeruj

Komentowany wyrok jest korzystny dla podatników w zakresie, w jakim przyczynia się do kształtowania oraz ujednolicenia linii orzeczniczej i tym samym zapewnienia stabilności otoczenia prawnopodatkowego podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (wyroki wydane w sprawach analogicznych: wyrok WSA w Łodzi z 25 maja 2015 r., I SA/Łd 435/15 oraz wyrok WSA w Poznaniu z 23 lutego 2016 r., I SA/Po 859/15).

W opisanym stanie faktycznym podatnik wskazał, że samochody służbowe są użytkowane przez pracowników w związku z pełnieniem ich obowiązków służbowych wynikających z działalności gospodarczej spółki. Ponadto po godzinach, czyli w czasie, w którym pracownicy nie wykonują swoich obowiązków służbowych wynikających z działalności gospodarczej spółki, samochody te są odpłatnie udostępniane pracownikom w ramach umowy cywilnoprawnej, tj. umowy najmu. W umowie najmu zostały na zasadach rynkowych określone warunki, zasady i opłaty dotyczące korzystania ze wskazanych pojazdów.

Ponadto, z uwagi na to, że samochody nie są przeznaczone na wynajem w całości, spółka - aby spełnić ustawowe przesłanki niezbędne do pełnego odliczenia VAT – prowadzi ewidencję określoną w art. 86a ust. 6-8 ustawy o VAT (w sposób umożliwiający niebudzące wątpliwości określenie przebiegu pojazdów zarówno na cele związane z działalnością gospodarczą inną niż wynajem pojazdów, jak i określenie przebiegu pojazdów w związku z ich wynajmem). Dodatkowo, wynajmowanie samochodów jest przedmiotem działalności gospodarczej spółki ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Sąd słusznie uznał za nieprawidłowe stanowisko organu podatkowego, zgodnie z którym istnieje ryzyko wykorzystania samochodów stanowiących własność spółki przez pracowników na ich cele prywatne, co w konsekwencji skutkowałoby tym, że spółce powinno przysługiwać prawo do odliczenia jedynie 50 proc. podatku naliczonego od wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych.

Jedną z kluczowych kwestii dla rozpatrywanej sprawy jest odniesienie się przez WSA do celu zawarcia umowy najmu samochodów osobowych przez pracowników. W istocie celem i główną motywacją pracowników zawarcia takiej umowy cywilnoprawnej jest możność wykorzystywania samochodów na użytek prywatny. Nie jest to natomiast równoznaczne z tym, że samochody osobowe będą wykorzystywane w działalności mieszanej spółki. W opisanym stanie faktycznym, zawarcie na zasadach rynkowych przez spółkę umowy najmu z pracownikami oznacza, że jeżeli któryś z samochodów spółki byłby wykorzystywany na cele prywatne przez pracownika, to wykorzystanie samochodu w taki sposób będzie jednocześnie związane z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą (ponieważ za wykorzystanie samochodu do celów prywatnych pracownik płaci spółce określoną kwotę wynikającą z umowy najmu).