fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Orzecznictwo

Na koszty adwokackie należne od państwa nie można się żalić

Fotorzepa, Seweryn Sołtys
Jeśli na postanowienie sądu nie przysługuje zażalenie, nie można go również kwestionować podczas wnoszenia apelacji
[b]Tak wynika z niedawnej uchwały Sądu Najwyższego (z 25 czerwca 2009 r., sygn. III CZP 39/09).[/b]
Jest ona odpowiedzią na pytanie prawne sądu drugiej instancji rozpatrującego apelację Michała Ł. od postanowienia, w którym sąd pierwszej instancji pozbawił go na osiem lat prawa prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz prawa pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji, stowarzyszeniu. Możliwość takiego orzeczenia została przewidziana w art. 373 – 377 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=55F23B46D4DA34393647B410F55F5A4B?id=169085]ustawy z 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (DzU nr 60, poz. 535)[/link]. Jest to swoista sankcja za niezłożenie do sądu na czas wniosku o ogłoszenie upadłości.
[b]W sprawie tej Michał Ł. był reprezentowany przez adwokata ustanowionego przez sąd z urzędu. Takiego pełnomocnika opłaca Skarb Państwa.[/b] W apelacji werdykt sądu pierwszej instancji został zaskarżony w całości. Jednakże wątpliwość prawna przedstawiona pod rozwagę Sądu Najwyższego dotyczy tylko tej części postanowienia, w której [b]sąd II instancji przyznał wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną adwokata w kwocie 1800 zł, ale bez VAT. W apelacji znalazło się żądanie powiększenia tej kwoty o VAT.[/b] Wątpliwość powstała na tle art. 394 § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=2DC28F17C546A7C894FA858C0D77381C?id=70930]kodeksu postępowania cywilnego[/link] ograniczającego możliwość kwestionowania postanowień oraz zarządzeń przewodniczącego wydanych w pierwszej instancji. Zasada w nim przyjęta jest taka, że zażalenie przysługuje na postanowienia kończące postępowania w sprawie, a ponadto na postanowienia i zarządzenia wyczerpująco wskazane w 12 punktach tego przepisu. [b]Możliwość zaskarżenia w zażaleniu postanowienia przyznającego adwokatowi zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie została w nim w wprost wymieniona.[/b] Można zatem uznać, że skoro ze względu na wskazaną zasadę niedopuszczalne jest zażalenie na takie postanowienie, to niedopuszczalne jest również kwestionowanie go w apelacji. Zdaniem sądu II instancji przemawia za tym również fakt, że rozstrzygnięcie w części mówiącej o kosztach pomocy adwokackiej w ogóle nie dotyczy skarżącego – uczestnika postępowania (Michała Ł.), lecz jego obrońcy z urzędu i Skarbu Państwa, który ma wypłacić adwokatowi tę należność. Za poglądem przeciwnym przemawia m.in. to, że w art. 294 pkt 9 kodeksu postępowania cywilnego wymieniono wśród postanowień, na które przysługuje zażalenie, postanowienia w kwestiach bardzo podobnych do tej, o którą chodzi w tej sprawie, np. o zwrot opłaty i zaliczki, obciążenie kosztami sądowymi, jeśli strona nie składa środka zaskarżenia co do istoty sprawy. Jednakże w uchwale podjętej dla rozstrzygnięcia przedstawionej wątpliwości Sąd Najwyższy uznał za słuszne pierwsze z przedstawionych stanowisk. Stwierdził bowiem, że [b]niedopuszczalna jest apelacja uczestnika postępowania w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdy zostały one przyznane pełnomocnikowi od Skarbu Państwa[/b].
Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA

REDAKCJA POLECA

REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA