Kadry

Czas pracy kierowcy samochodu osobowego a praca w nocy

www.sxc.hu
Mimo wprowadzenia czterogodzinnej pory nocnej dla kierowców w stosunku do tych, którzy prowadzą samochody osobowe, nie stosuje się ograniczenia czasu pracy do dziesięciu godzin w dniu, w którym przepracowują jakikolwiek przedział czasu w tej porze nocnej.

Do firmowego regulaminu pracy wprowadziliśmy porę nocną dla kierowców w godz. 0.00–4.00. Czy w przypadku gdy kierowca samochodu osobowego będzie wyjeżdżał w trasę przed 4.00, jego czas pracy w tym dniu będzie ograniczony do dziesięciu godzin? – pyta czytelnik.

Nie.

Mimo wprowadzenia czterogodzinnej pory nocnej dla kierowców w stosunku do tych, którzy prowadzą samochody osobowe, nie stosuje się ograniczenia czasu pracy do dziesięciu godzin w dniu, w którym przepracowują jakikolwiek przedział czasu w tej porze nocnej. Nawet więc jeśli wyjeżdżałby w czasie wskazanej przez czytelnika czterogodzinnej pory nocnej, tego ograniczenia dziennego czasu pracy nie należy stosować.

Ograniczenie, o którym wspomina czytelnik, wynika z art. 21 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (tekst jedn. DzU z 2012 r., poz. 1155 ze zm.). Zgodnie z nim w przypadku, gdy w danej dobie kierowca pracuje w porze nocnej, jego czas pracy nie może przekraczać dziesięciu godzin. Do tego przepisu odnosi się porę nocną z art. 2 pkt 6a ustawy – uznaje się za nią cztery godziny między godz. 00.00 i 7.00. Definicję pory nocnej zawartą w tym przepisie stosuje się wyłącznie do celów ustalania czasu pracy. W pozostałym zakresie – gdy chodzi o dodatek za pracę w porze nocnej, ogra- niczenia pracy w nocy dla pewnych grup pracowników lub wyższą rekompensatę finansową nadgodzin – opieramy się (podobnie jak przy pozostałych pracownikach) na ośmiogodzinnej porze nocnej z kodeksu pracy.

Art. 21 ustawy o czasie pracy kierowców nie ma jednak zastosowania do każdego kierowcy. Tego przepisu nie stosuje się do osób prowadzących pojazdy wymienione w art. 29 ustawy, w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz w art. 2 ust. 2 lit. b umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie 1 lipca 1970 r. (DzU z 1999 r. nr 94, poz. 1086 i 1087). Umowa AETR we wskazanym przepisie odnosi się zaś m.in. do kierowców pojazdów do przewozu pasażerów, które ze względu na typ konstrukcyjny i wyposażenie nadają się do przewozu najwyżej dziewięciu osób łącznie z kierowcą i są do tego celu przeznaczone. Wskazany przez czytelnika kierowca samochodu osobowego nie jest więc objęty ograniczeniem z art. 21 ustawy. Potwierdził to Departament Prawny GIP w piśmie z 2 czerwca 2008 r. (GPP-302-4560-264/08/PE, „Rzeczpospolita", „DF" 2008/131/5).

Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL