fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

ZUS

Emerytura: urodzeni po 31 grudnia 1948 r. sami zgłaszają wnioski

123RF
Urodzeni po 31 grudnia 1948 r., przechodzący na emeryturę na tzw. nowych zasadach, sami zgłaszają wnioski emerytalne.

- Czy pracodawca musi informować pracownika urodzonego po 31 grudnia 1948 r. o możliwości przejścia na emeryturę oraz pośredniczyć w składaniu wniosku o świadczenie? – pyta czytelnik.

W myśl art. 182 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. DzU z 2016 r., poz. 887 ze zm.; dalej: ustawa emerytalna) ubezpieczeni urodzeni po 31 grudnia 1948 r., do których nie stosuje się art. 46-47, 50, 50a oraz 50e tej ustawy, zgłaszają wnioski o emeryturę bezpośrednio w ZUS. Urodzeni po 31 grudnia 1948 r., przechodzący na emeryturę na tzw. nowych zasadach, tj. na podstawie art. 24 i 184 ustawy emerytalnej, sami więc zgłaszają wnioski emerytalne. Pracodawca nie musi też informować pracownika o możliwości przejścia na emeryturę.

Obowiązki pracodawcy

W myśl art. 125 ustawy emerytalnej pracodawcy (płatnicy składek) są jednak zobowiązani:

- współdziałać z pracownikiem w gromadzeniu dokumentacji niezbędnej do przyznania świadczenia,

- wydawać zatrudnionemu lub ZUS zaświadczenia niezbędne do ustalenia prawa do świadczeń i ich wysokości,

- przygotować wniosek o emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy i przedłożyć go ZUS.

Ponadto pracodawca (płatnik składek) musi na żądanie ZUS wystawić:

– dokumenty potwierdzające okresy składkowe i nieskładkowe osoby ubiegającej się o świadczenie emerytalne bądź rentowe,

– dokumenty, na podstawie których udowodni się okresy pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, okresy pracy górniczej oraz na kolei,

– zaświadczenia: o wysokości przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, wypłaconego za okresy, za które przychód ten przysługuje, a także o wysokości należności oraz kwoty zasiłków: chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównawczego, świadczenia wyrównawczego, dodatku wyrównawczego lub rekompensaty pieniężnej (ustalonych zgodnie z pkt 3 załącznika do ustawy z 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent).

ZUS czerpie z bazy

Od 1 stycznia 1999 r. każdy ubezpieczony ma indywidualne konto w ZUS. Dokumenty stwierdzające okresy składkowe i nieskładkowe oraz wysokość przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek społecznych, nie są wymagane, jeżeli konto ubezpieczonego zawiera dane pozwalające ustalić prawa do świadczenia. Ponadto dokumenty te nie są potrzebne, jeżeli zostały złożone w ZUS do celów ustalenia kapitału początkowego albo prawa lub wysokości świadczeń na podstawie ustawy emerytalnej lub odrębnych przepisów.

Przykład

Ubezpieczona urodzona 15 sierpnia 1955 r. po ukończeniu powszechnego wieku emerytalnego (60 lat i 11 miesięcy) 15 lipca 2016 r. złożyła do ZUS wniosek o emeryturę. Do podstawy jej wymiaru wskazała zarobki z lat 2006–2015. Zwróciła się do zakładu pracy o wydanie zaświadczenia ZUS Rp-7. Zakład nie wystawił tego druku (nie był on potrzebny), gdyż na indywidualnym koncie pracownicy w ZUS są dane o wysokości składek odprowadzanych za nią przez pracodawcę.

Według nowych zasad

Postępowanie dotyczące przejścia pracownika na tę emeryturę regulują przepisy ustawy emerytalnej oraz rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (DzU nr 237, poz. 1412). Zobowiązują one pracodawców m.in. do wystawiania aktualnym, jak i byłym pracownikom zaświadczeń oraz dokumentów potwierdzających:

- posiadane okresy składkowe i nieskładkowe,

- osiągane przychody stanowiące podstawę wymiaru składek, jak i inne uzyskiwane świadczenia pieniężne i w naturze wpływające na wysokość emerytury,

- okresy pracy w szczególnych warunkach albo charakterze.

Prawo do nowej emerytury przyznaje się nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Przy tej emeryturze prawo do świadczenia może powstać także w trakcie np. pobierania zasiłku chorobowego. Prawo do nowej emerytury i do okresowej emerytury kapitałowej oraz ich wysokość ustala ZUS w drodze decyzji, na wniosek ubezpieczonego lub jego pełnomocnika, zgłoszony bezpośrednio w ZUS.

Osobiście lub elektronicznie

Wniosek o nową emeryturę można złożyć bezpośrednio w ZUS na piśmie lub zgłosić ustnie do protokołu, jak i przesłać za pośrednictwem poczty lub złożyć w polskim urzędzie konsularnym. ZUS musi też przyjąć i rozpatrzyć wniosek złożony za pośrednictwem płatnika składek. Wolno go też zgłosić w formie dokumentu elektronicznego za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Trafi on także do ZUS:

- za pośrednictwem przedsiębiorcy uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej w obrocie krajowym lub zagranicznym, a u osób zamieszkałych za granicą – za pośrednictwem urzędu konsularnego,

- w formie elektronicznej, za pomocą internetu, przez elektroniczną skrzynkę podawczą ZUS (w tym przypadku dokument musi być podpisany za pomocą kwalifikowanego e-podpisu mającego certyfikat).

Wniosek o przyznanie emerytury zgłasza się, wypełniając odpowiedni formularz. Są one dostępne w każdej jednostce ZUS oraz na stronach internetowych ZUS: www.zus.pl.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA