fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

VAT

Czy usługi swift korzystają z preferencji w VAT

123RF
Elektroniczne przesyłanie informacji dotyczących rozliczeń międzybankowych i obrotu papierami wartościowymi nie jest świadczeniem pomocniczym do transakcji finansowych. Nie korzysta zatem ze zwolnienia.

Czy usługi elektronicznego przesyłania wiadomości na rzecz instytucji finansowych (czyli usługi typu swift), z których korzystają m.in. banki, są zwolnione z podatku od towarów i usług? – pyta czytelniczka.

Na ten temat wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 28 lipca 2011 r. w sprawie C-350/10.

Sprawa dotyczyła banku Nordea (podmiot fiński), który nabywał od Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication – SWIFT SC usługę elektronicznego przesyłania wiadomości na rzecz instytucji finansowych (dalej: usługi swift). Usługa taka umożliwia bankom, instytucjom finansowym i podobnym podmiotom (z tego samego państwa lub z różnych państw) przesyłanie między sobą komunikatów finansowych (dotyczących rozliczeń międzybankowych i transakcji na papierach wartościowych) w ujednoliconym standardzie przy pomocy oprogramowania opracowanego przez SWIFT SC. Warunkiem korzystania z tej usługi jest stosowanie zatwierdzonego przez SWIFT SC sprzętu komputerowego. W związku z nabyciem ww. usługi Nordea złożyła wniosek o zwrot VAT zapłaconego od usług swift w grudniu 2001 r., jednak otrzymała odmowną decyzję od Konserniverokeskus (urząd ds. opodatkowania dużych podatników).

Sprawa trafiła ostatecznie do Helsingin hallinto-oikeus (sądu administracyjnego w Helsinkach), który postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do TSUE z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym możliwości zastosowania zwolnienia z VAT usługi swift na podstawie art. 13 część B lit. d pkt 3 i 5 szóstej dyrektywy >patrz ramka.

Na podstawie nowej dyrektywy

Obecnie, zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. d dyrektywy 112, państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji należności. Stosownie do art. 135 ust. 1 lit. f, zwolnieniem objęte są transakcje, łącznie z pośrednictwem, jednak z wyłączeniem przechowywania i zarządzania, których przedmiotem są akcje, udziały w spółkach lub związkach, obligacje i inne papiery wartościowe, z wyłączeniem dokumentów ustanawiających tytuł prawny do towarów, oraz praw lub papierów wartościowych, o których mowa w art. 15 ust. 2 dyrektywy 112.

Stanowisko TSUE

Na podstawie analizy ww. okoliczności faktycznych oraz regulacji szóstej dyrektywy, Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że usługi swift (realizowane przez podmiot niebędący instytucją finansową) mogłyby podlegać zwolnieniu z VAT, gdyby skutkowały zmianami prawnymi i finansowymi podobnymi do zmian spowodowanych rozliczeniami międzybankowymi lub transakcjami dotyczącymi papierów wartościowych. Ponadto, konieczne jest, aby odpowiedzialność usługodawcy obejmowała istotne elementy operacji finansowych.

Jak jednak zauważył Trybunał, usługi swift polegające na przesyłaniu komunikatów (danych dotyczących rozliczeń międzybankowych i obrotu papierami wartościowymi) drogą elektroniczną nie posiadają konstytutywnych cech i nie pełnią istotnych funkcji którejkolwiek z transakcji finansowych wymienionych w art. 13 cześć B lit. d pkt 3 i 5 szóstej dyrektywy.

Tylko techniczne aspekty

Co również istotne, z pkt 4 ogólnych warunków umownych SWIFT SC (Swift General Terms and Conditions) z 1 stycznia 2010 r. wynika, że zobowiązania umowne tego przedsiębiorstwa ograniczone są do aspektów technicznych usług przesyłania komunikatów, w szczególności do wdrożenia, aktywacji, podłączenia, utrzymania i licencji na oprogramowanie, natomiast SWIFT odpowiada tym samym jedynie za należyte przesyłanie komunikatów finansowych za pomocą zatwierdzonego systemu informatycznego. A zatem, odpowiedzialność umowna SWIFT wobec usługobiorców (tu Nordei) odnosi się wyłącznie do aspektów technicznych świadczenia. W związku z tym TSUE uznał, że w analizowanej sprawie nie zostały spełnione opisane wyżej przesłanki do zastosowania zwolnienia z VAT.   —Ewelina Kalita

podstawa prawna: art. 135 ust. 1 lit. d) i f) dyrektywy 2006/112/WE RADY z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (DzUrz UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.)

podstawa prawna: ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. DzU z 2016 r. poz. 710 ze zm.)

Dyrektywy zwalniają usługi finansowe z VAT

Na podstawie art. 13 część B lit. d pkt 3 szóstej dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z negocjacjami, dotyczące depozytu i bieżących rachunków, płatności, transferów [przelewów], długów, czeków i papierów wartościowych, z wyjątkiem odzyskiwania długów i faktoringu. Zgodnie natomiast z art. 13 część B lit. d pkt 5 ww. dyrektywy, zwolnieniu podlegają transakcje, łącznie z negocjacjami, z wyjątkiem zarządzania i przechowywania, dotyczące akcji, udziałów w spółkach lub stowarzyszeniach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem dokumentów ustanawiających własność towarów oraz praw lub papierów wartościowych, określonych w art. 5 ust. 3. Obecnie kwestia ta jest regulowana w Dyrektywie 2006/112/WE.

Zdaniem autorki

Ewelina Kalita, konsultantka podatkowa w ECDDP sp. z o.o.

Przesyłanie danych nie jest specyficzne dla transakcji finansowych

Zgodnie z akceptowaną przez TSUE koncepcją, zwolnione z VAT są takie usługi pomocnicze, które mają odrębny charakter i są specyficzne dla transakcji finansowych, tj. spełniają podstawowe funkcje tych transakcji (por. wyrok TSUE z 5 czerwca 1997 r., C-2/95). Co prawda usługi swift mogą być realizowane jako oddzielne świadczenie, brak jest jednak podstaw do twierdzenia, że ww. usługa polegająca na przesyłaniu elektronicznych informacji (a zatem usługa informatyczna) jest specyficzna wyłącznie dla usług finansowych, korzystających ze zwolnienia z VAT. Usługi swift nie powinny więc być uznawane za świadczenia pomocnicze do transakcji finansowych i objęte zwolnieniem podatkowym.

Takie stanowisko potwierdzają również organy podatkowe. Przykładowo w interpretacji ministra finansów z 7 grudnia 2015 r. (PT8.8101.700/2015TKE) stwierdzono: „Z opisanego stanu faktycznego wynika, że usługi świadczone przez SWIFT na rzecz banku to: przesyłanie komunikatów i połączenie do sieci SIPN, usługi w zakresie utrzymywania łącza linii, utrzymania dostępu do systemu, utrzymywania adresu SWIFT i książki elektronicznej. Usługi te, jakkolwiek będące elementem usługi finansowej i stanowiące odrębną od niej całość, a także niezbędne w procesie realizacji wykonywanych przez bank czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38-41 ustawy, nie są jednak dla tych usług specyficzne – stanowią one czynności o charakterze czysto technicznym. W konsekwencji nabywana usługa SWIFT nie może skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, gdyż jak wskazano wyżej stanowiąc odrębną całość, nie wykazuje cech specyficznych, właściwych dla usługi finansowej zwolnionej od podatku. Tym samym przedmiotowe usługi nabywane przez wnioskodawcę będą opodatkowane zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT stawką podstawową w wysokości 23 proc.".

Źródło: rp.pl
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA