fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

VAT

VAT: Czy wszystkie przepływy pieniężne między koproducentami podlegają opodatkowaniu

Fotolia.com
Należy uwzględniać podstawowy cel wynikający z zawieranych porozumień gospodarczych (kooperacyjne lub konsorcjalne), a nie wyodrębniać na potrzeby podatkowe w sposób oderwany od ich sensu gospodarczego poszczególne czynności służące jego realizacji.

Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 22 marca 2017 r. (III SA/Wa 1106/16).

Spółka prowadzi działalność w zakresie produkcji filmu. Produkcja ma odbyć się wspólnie z koproducentem w rozumieniu ustawy o kinematografii, z którym spółka będzie konsultować wszystkie strategiczne decyzje. Koproducent ma wnieść jako wkład określoną sumę pieniężną. Z tytułu wkładu koproducent nabędzie współudział w autorskich prawach majątkowych oraz związany z tym udział w zysku z tytułu eksploatacji filmu. Spółka zadała organowi podatkowemu pytanie czy wkład pieniężny koproducenta w produkcję filmu w zamian za udział w zysku z filmu podlega opodatkowaniu VAT. Zdaniem spółki, nabycie przez koproducenta praw do filmu nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ czynności te są podejmowane w ramach wspólnego przedsięwzięcia, a nabycie przez koproducenta praw do filmu ma charakter pierwotny (następuje z mocy prawa).

Organ podatkowy w interpretacji PT8.8101.483.974/2015/SBA nie podzielił stanowiska spółki. Uznał, że w sprawie wystąpiły wszystkie konieczne elementy świadczenia opodatkowanego, określone w art. 8 ustawy o VAT. Świadczeniem tym jest przeniesienie przez wnioskodawcę udziału w majątkowych prawach autorskich do filmu na koproducenta oraz związany z tym udział w zysku z tytułu eksploatacji filmu. Wkład pieniężny koproducenta pełni zaś funkcję wynagrodzenia.

Rozpatrując skargę spółki na tę interpretację, WSA nie podzielił stanowiska organu podatkowego. Jego zdaniem w sprawie nie występuje wzajemne świadczenie usług między producentem a koproducentem. Organ nie ma racji twierdząc, że właściwie każdy przepływ środków pieniężnych musi być powiązany z dostawą lub usługą w rozumieniu ustawy o VAT.

Autorka jest współpracowniczką zespołu zarządzania wiedzą podatkową firmy Deloitte

Komentarz eksperta

Paweł Pochylski, radca prawny, starszy konsultant w dziale Doradztwa Podatkowego Deloitte

Warto na wstępie zwrócić uwagę, że ocena stanu faktycznego przez organy podatkowe w niniejszej sprawie była już przedmiotem orzeczeń sądów administracyjnych. W wyroku z 19 grudnia 2014 r. (I FSK 1653/13) NSA nie wykluczył opodatkowania świadczeń pomiędzy współproducentami filmu (np. z tytułu wtórnego przeniesienia majątkowych praw autorskich), jeśli wynikałoby to z łączącej strony umowy (opis stanu faktycznego nie pozwalał wówczas na jednoznaczną konkluzję).

Zgodnie z art. 70 ust. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych domniemywa się, że prawa majątkowe do eksploatacji nowego utworu audiowizualnego (a takim jest film) nabywa producent. W doktrynie przyjmuje się, że przepis ten ma zastosowanie również w stosunku do koproducentów.

Tym samym, jeśli umowa o stworzenie utworu lub umowa koproducencka nie modyfikują modelu ustawowego w zakresie zasad nabycia praw majątkowych do utworu audiowizualnego, to prawa te nabywają ex lege wszyscy koproducenci. Dyspozytywny charakter tego przepisu oznacza, że koproducenci mogą ukształtować wzajemne relacje w ten sposób, że tylko jeden z nich nabyłby majątkowe prawa autorskie w momencie powstania utworu, a następnie zobowiązał się je przenieść na koproducenta za określonym świadczeniem zwrotnym.

O ile w ramach poprzedniego postępowania sądowo-administracyjnego nacisk położony był właśnie na kwestie charakteru nabycia praw autorskich do filmu przez producenta (nabycie ich z mocy prawa przez koproducenta wykluczałoby - zdaniem sądu - opodatkowanie VAT), o tyle obecnie WSA skupił się na podobieństwie umowy koproducenckiej do umowy konsorcjum, charakterystycznej m.in. dla przedsięwzięć budowlanych czy dla badań przemysłowych. Przy tego typu projektach, gdzie strony przyjmują podobny do będącego przedmiotem niniejszego orzeczenia model rozliczeń (np. podział zysków między członkami konsorcjum), w praktyce często uznaje się, że taki podział nie jest wynagrodzeniem z tytułu świadczeń podlegających opodatkowaniu VAT, jeśli wynika z postanowień umowy tworzącej konsorcjum. Na brak opodatkowania VAT w ramach konsorcjum wskazywał też Trybunał Sprawiedliwości UE (por. wyrok TSUE z 29 kwietnia 2004 r. C-77/01).

Wyrok, który WSA przywołał w swym rozstrzygnięciu (wyrok NSA z 28 października 2016 r., I FSK 461/15), dotyczył wspólnego przedsięwzięcia publicznej placówki badawczej i konsorcjanta biznesowego, którego efektem miało być określone rozwiązanie przemysłowe. W uzasadnieniu NSA podkreślił, że „trudno doszukać się w przekazaniu przez uczelnię konsorcjantowi biznesowemu praw majątkowych do wyników badań (...) cech, które uzasadniałyby opodatkowanie tego zdarzenia. (...) Przekazanie praw konsorcjantowi biznesowemu służyć ma głównemu celowi projektu, jakim ma być wdrożenie wyników badań, czyli wykorzystaniu tych wyników".

Wydaje się, że w niniejszej sprawie WSA analogicznie uznał, że w umowach koproducenckich należy uwzględniać podstawowy cel wynikający z takich porozumień, jakim w tym przypadku było wyprodukowanie i wygenerowanie zysków przez powstały utwór. W ocenie sądu, nie należy natomiast wyodrębniać na potrzeby podatkowe w sposób oderwany od głównego celu gospodarczego czynności służących realizacji tego celu (np. nabycia praw majątkowych przez koproducenta).

Należy się zgodzić z opinią sądu, że nie wszystkie przepływy pieniężne w tego typu projektach powinny podlegać rozliczeniu dla celów VAT. Przy określaniu konsekwencji w VAT należy bowiem każdorazowo uwzględniać specyfikę rozliczeń między współproducentami, uwzględniającą główny cel przedsięwzięcia i charakter świadczeń obu stron.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA