fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

VAT

VAT: Dostawa i montaż nie muszą być świadczeniem kompleksowym

Fotolia
W przypadku umowy o roboty budowlane, w której wynagrodzenie jest ustalone odrębnie dla dostawy towaru oraz dla jego instalacji, oba świadczenia można traktować jako niezależne od siebie. W konsekwencji, dla każdego z nich mogą znaleźć zastosowanie odrębne zasady opodatkowania VAT.

Tak wynika z interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 marca 2017 r. (1462-IPPP3.4512.107.2017.1.RM).

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dostawy technologii systemu kanalizacji ciśnieniowej oraz wykonywania robót budowlanych polegających na montażu tej technologii. Świadczone przez podatnika usługi budowlane mieszczą się w zakresie załącznika nr 14 do ustawy o VAT, w związku z czym w odpowiednich okolicznościach może mieć do nich zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia. Podatnik zawiera umowy, które swoim zakresem obejmują zarówno dostawę, jak i montaż systemu kanalizacji ciśnieniowej. Zgodnie z postanowieniami umowy, oba świadczenia wykonywane są równolegle. Wynagrodzenie będzie jednak określane w umowie odrębnie dla każdego z nich.

Zdaniem podatnika, jest to okoliczność świadcząca o tym, że wolą stron jest wyodrębnienie dostawy i montażu jako oddzielnych czynności podlegających opodatkowaniu. Po zakończeniu prac podatnik zamierza wystawić jedną fakturę VAT, obejmującą dwie pozycje: łączną cenę za dostawę oraz łączne wynagrodzenie za montaż. Zdaniem podatnika, dostawa będzie opodatkowana wg stawki VAT 23 proc., natomiast dla usługi budowlanej zastosowanie znajdzie mechanizm odwrotnego obciążenia (usługa wykonywana jest przez podatnika działającego w charakterze podwykonawcy na rzecz podatnika VAT czynnego).

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko podatnika za prawidłowe. W ocenie organu podatkowego, dla określenia prawidłowych zasad opodatkowania omawianej transakcji kluczowe jest ustalenie, czy w jej przypadku dochodzi do tzw. świadczenia kompleksowego. Jak stwierdził dyrektor, to, że podatnik ustala odrębne wynagrodzenie zarówno dla dostawy towaru, jak i jego montażu świadczy o tym, że oba świadczenia mają charakter samoistny i mogą być wykonywane niezależnie od siebie. W konsekwencji, nie występuje między nimi tak ścisły związek, aby można było mówić o świadczeniu kompleksowym, w związku z czym oba świadczenia mogą podlegać odrębnym zasadom opodatkowania.

Komentarz eksperta

Jarosław Jarczyk, konsultant w dziale prawnopodatkowym PwC

Podatnicy, których przedmiotem działalności jest świadczenie usług, mogą niejednokrotnie zetknąć się z zagadnieniem tzw. świadczenia kompleksowego. Kwestia ta nie jest uregulowana wprost w przepisach ustawy o VAT i w praktyce może powodować wiele wątpliwości. Szczególnie problematyczna może być sytuacja, w której poszczególne świadczenia składające się na świadczenie kompleksowe podlegają opodatkowaniu według różnych zasad.

Zgodnie z dotychczasową praktyką organów podatkowych, w celu ustalenia czy mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, brany był pod uwagę przede wszystkim cel oraz wartość świadczenia z punktu widzenia nabywcy. Jeśli możliwe było wyróżnienie świadczenia głównego oraz świadczeń pomocniczych, umożliwiających jedynie skorzystanie ze świadczenia głównego, to zdaniem organów nie powinno się dokonywać sztucznego ich rozdziału. Natomiast jeżeli świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, to wówczas powinny być traktowane jako niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przypadku omawianej interpretacji można dojść do wniosku, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej niemal całkowicie pominął wspomnianą praktykę organów podatkowych, przyjmując jako decydujące kryterium ustalenie wynagrodzenia odrębnie dla dostawy towaru i jego montażu. Do podobnych wniosków prowadzi również interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 kwietnia 2017 r. (1061-IPTPP2.4512.64.2017.2.KW), co może wskazywać na zmianę praktyki organów skarbowych w tym zakresie.

Zasadność stanowiska przyjętego przez dyrektora może budzić pewne wątpliwości, gdyż w przedstawionym stanie faktycznym oba świadczenia są ze sobą ściśle powiązane i można dojść do wniosku, że w istocie dochodzi do ich sztucznego rozdziału. Możliwe jest jednak, że interpretacja ta zapoczątkuje nowe podejście organów skarbowych do zagadnienia świadczeń kompleksowych, które może się okazać korzystne z punktu widzenia podatników działających w branży budowlanej. W praktyce przedsiębiorcy mają poważne problemy z ustaleniem, czy (i w jakim zakresie) świadczone przez nich usługi budowlane powinny podlegać opodatkowaniu na zasadzie odwrotnego obciążenia. Błędne zastosowanie tego mechanizmu może prowadzić do powstania zaległości w VAT po stronie usługodawcy, a objęcie nim również dostawy towarów (zgodnie z dotychczasowym podejściem organów) powoduje, że wzrasta kwota ryzyka. Natomiast zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym w omawianej interpretacji, podatnik ma możliwość ograniczenia ryzyka jedynie do wartości świadczonej usługi, poprzez zastosowanie odpowiednich postanowień umownych. Ponadto rozwiązanie takie powinno wpłynąć na poprawę płynności finansowej przedsiębiorstwa: podatek naliczony zostałby zrównoważony w pewnym stopniu przez podatek należny, co pozwoliłoby podatnikowi uniknąć długotrwałego oczekiwania na zwrot podatku – środki te zostałyby otrzymane od kontrahenta. Ze względu jednak na to, że wspomniana praktyka nie jest jeszcze ugruntowana, jej zastosowanie powinno zostać poprzedzone wnioskiem o interpretację podatkową.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA