fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

VAT

W jaki sposób są opodatkowane dostawy łańcuchowe - wyrok WSA

123RF
Dla celów ustalenia transakcji ruchomej nie ma znaczenia, w którym kraju dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel z pierwszego dostawcy na pierwszego nabywcę.

Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 16 grudnia 2016 r. (I SA/Kr 704/16).

Podatnik (dalej także jako: spółka) sprzedaje towary w transakcjach łańcuchowych. W transakcjach tych spółka jest pierwszym w kolejności podmiotem biorącym udział w sprzedaży towaru. Pierwszy nabywca towarów sprzedaje je dalej do kolejnego podmiotu w łańcuchu dostaw, najczęściej do finalnego odbiorcy towarów. Jednocześnie towary sprzedawane przez spółkę dostarczane są bezpośrednio od spółki do finalnego odbiorcy, przy czym spółka zajmuje się operacyjną organizacją transportu.

Podatnik skierował zapytanie do organu podatkowego, czy transakcja sprzedaży towaru przez spółkę na rzecz kolejnego podmiotu w łańcuchu dostaw podlega opodatkowaniu w Polsce odpowiednio jako eksport towarów lub wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zdaniem podatnika jest on podmiotem organizującym transport w rozumieniu art. 22 ust. 2 ustawy VAT, więc transakcja sprzedaży towaru przez spółkę na rzecz kolejnego podmiotu w łańcuchu dostaw podlega opodatkowaniu w Polsce odpowiednio jako eksport towarów lub wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W interpretacji IBPP4/4512-15/16/PK organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, ale stwierdził, odwołując się do wyroku TSUE z 16 grudnia 2010 r. (C 430/09), że dostawa dokonana przez spółkę jest tzw. dostawą ruchomą, gdyż znaczenie ma to, w którym kraju dochodzi do przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel z pierwszego dostawcy na pierwszego nabywcę, z czym nie zgodziła się spółka.

Skład krakowskiego sądu przyznał rację spółce. Wskazał, że przedstawiona przez organ teza, zgodnie z którą dla opodatkowania dostaw łańcuchowych znaczenie ma to, w którym kraju dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel z pierwszego dostawcy na pierwszego nabywcę, stoi w sprzeczności z wyrokiem TSUE (C 430/09).

—Maciej Letkiewicz, współpracownik zespołu zarządzania wiedzą podatkową firmy Deloitte

Komentarz eksperta

Karolina Scheller, konsultantka w Dziale Doradztwa Podatkowego Deloitte

W komentowanej sprawie spór dotyczył interpretacji wskazówek płynących z orzecznictwa TSUE dotyczących okoliczności, które mają znaczenie dla uznania za ruchomą danej dostawy w transakcjach łańcuchowych.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, gdy kilka podmiotów przeprowadza dostawę tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru są przyporządkowane tylko jednej dostawie. Jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, to przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie.

Istotne wskazówki umożliwiające identyfikację okoliczności mających wpływ na ustalenie transakcji ruchomej zostały zawarte w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16 grudnia 2010 r. Euro Tyre Holding BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën (C 430/09), w którym wskazano, że gdy pierwszy nabywca jaki uzyskał prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium państwa członkowskiego pierwszej dostawy, wskazuje na zamiar przetransportowania tego towaru do innego państwa członkowskiego i przedstawia swój numer identyfikacyjny nadany do celów podatku od wartości dodanej przez to ostatnie państwo, to transport wspólnotowy powinien zostać przypisany pierwszej dostawie, pod warunkiem że prawo do rozporządzania towarem jak właściciel zostało przeniesione na drugiego nabywcę w państwie członkowskim przeznaczenia transportu wewnątrzwspólnotowego. Z wyroku tego wynika zatem, że kluczową kwestią dla ustalenia transakcji ruchomej, poza kwestią organizacji transportu, jest również ustalenie, w którym państwie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel pomiędzy pierwszym nabywcą a drugim nabywcą, a nie pomiędzy pierwszym dostawcą a pierwszym nabywcą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie słusznie zatem zauważył, że stanowisko organu, zgodnie z którym dla określenia dostawy ruchomej znaczenie ma, w którym państwie prawo do rozporządzenia towarami jak właściciel przechodzi z pierwszego dostawcy na pierwszego nabywcę, stoi w sprzeczności z ww. reprezentatywnym wyrokiem TSUE.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA