fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

VAT

VAT: miejsca prowadzenia działalności a wysyłka towarów do klientów sklepu internetowego

Adobe Stock
Zdaniem fiskusa, usługowe konfekcjonowanie wraz z obsługą wysyłek do klientów sklepu internetowego należącego do spółki z innego kraju UE może zdecydować o opodatkowaniu tych czynności VAT w Polsce.

Jedną z podstawowych zasad kształtujących system VAT jest zasada terytorialności. W przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika, miejscem ich świadczenia jest kraj, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności. Jeśli jednak usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym kraju niż jego siedziba, to wtedy miejscem opodatkowania jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Różnica zdań

W praktyce weryfikacja, czy zagraniczny kontrahent posiada na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, jest kwestią zasadniczą dla prawidłowego rozliczania VAT od transakcji. Dla przedsiębiorców świadczących usługi na rzecz podatnika z innego kraju korzystne jest wąskie rozumienie pojęcia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. W takim przypadku zakres usług objętych krajową stawką VAT byłby minimalny i większość transakcji byłaby opodatkowana na zasadzie „odwrotnego obciążenia". Natomiast Ministerstwo Finansów ostatnimi czasy zaciekle walczy o jak najszersze opodatkowanie na terytorium Polski transakcji dokonywanych z przedsiębiorcami spoza kraju. Głównym orężem fiskusa jest poszerzenie definicji stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Wyjaśnienie w rozporządzeniu UE

Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Kwestia ta jest uregulowana w art. 11 ust. 1 i 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011. Zgodnie z tym przepisem stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej jest dowolne miejsce – inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika – które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, aby umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Zaplecze personalne i techniczne

Wyjaśnienia definicji stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podejmował się wielokrotnie Trybunał Sprawiedliwości UE. Już w wyroku z 20 lutego 1997 r. (C-260/95) wskazał, że usługi świadczone przez podatnika, posiadającego siedzibę w jednym państwie, za pośrednictwem innego podmiotu, mogą być uważane za świadczone w tym drugim państwie, jeśli podmiot ten, działający jako jednostka pomocnicza dla podatnika ma personel oraz zaplecze techniczne, typowe dla stałego miejsca prowadzenia działalności.

Stanowisko TSUE jest chętnie (nad)używane przez polskie organy podatkowe. Z próbą zdefiniowania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej zmierzył się ostatnio Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji indywidualnej z 24 września 2018 r. (0114-KDIP1-2.4012.438. 2018. 2.JŻ) uznał, że usługowe konfekcjonowanie wraz z obsługą wysyłek do klientów sklepu internetowego należącego do spółki z innego kraju UE może tworzyć stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej tej spółki dla celów VAT w Polsce.

Wnioskodawcą była holenderska spółka z branży kosmetycznej, która sprzedaje swoje produkty za pośrednictwem sklepu internetowego. Przedmiotowe produkty wysyłane są z terytorium Polski do nabywców na terytorium Polski, a także Unii Europejskiej oraz krajów trzecich. Wszystkie czynności związane z obsługą zamówień wykonywane są jednak przez podmioty inne niż spółka, która ponadto nie ma tytułu prawnego do nieruchomości, w których wykonywane były czynności związane z konfekcjonowaniem oraz wysyłką towarów, a także nie zatrudnia na terytorium Polski pracowników. W związku z tym spółka uznała, że nie dysponuje ani personelem, ani zapleczem technicznym na terytorium Polski, co wyklucza stałe prowadzenie działalności gospodarczej w kraju.

Czy wystarczy stała współpraca

Zdaniem fiskusa nie jest istotne posiadanie zaplecza technicznego oraz personelu. Wystarczy możliwość stałej współpracy z innym podmiotem. Organ podatkowy uznał, że „(...) podmiot posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, jeżeli przy wykorzystaniu na jego terytorium infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany oraz ciągły prowadzi działalność, w ramach której dokonuje czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług". Stwierdził także, że „(...) do przyjęcia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w danym państwie nie jest konieczne posiadanie własnego zaplecza personalnego i technicznego, o ile dostępność innego zaplecza jest porównywalna do dostępności zaplecza własnego".

Biorąc pod uwagę wydaną interpretację indywidualną należy wskazać, że koncepcja stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT wydaje się być coraz bardziej pojemna. Tym razem do tego katalogu cech decydujących o nim dołączyło usługowe konfekcjonowanie wraz z obsługą wysyłek do klientów sklepu internetowego. ?

Autor jest aplikantem radcowskim, konsultantem podatkowym w ECDP Sp. z o.o.

www.ecdpgroup.com

podstawa prawna: art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. nr 77/1 ze zm.)

podstawa prawna: art. 2 ust 9, art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. DzU z 2018 r., poz. 2174 ze zm.)

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA