fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Polskie Orły

Rajdowy niezbędnik

Czas

Załogi samotnie pokonują odcinki, mierząc się ze stoperem – w odróżnieniu od wyścigów nie ma tu bezpośredniej walki na trasie. Na koniec liczy się suma czasów z odcinków plus ewentualne kary. Czas jest ważny nie tylko w próbach sportowych: przebieg całego rajdu jest wyznaczony co do minuty i każda załoga musi się meldować w określonych miejscach o „swoim" czasie. Spóźnienia lub zbyt wczesne wjazdy zawsze oznaczają kary czasowe – co ciekawe, większe w przypadku za wczesnego zameldowania się w punkcie kontrolnym.

Dojazdówka

Pomiędzy odcinkami specjalnymi załogi przemieszczają się w normalnym ruchu drogowym, po trasie wyznaczonej przez organizatora. Muszą przestrzegać przepisów: poza karami przewidzianymi lokalnym kodeksem wykroczenia karane są też finansowo przez sędziów rajdu. Przy recydywie dolicza się karne minuty albo nawet wyklucza z imprezy. Dlatego auta rajdowe muszą być dopuszczone do normalnego ruchu drogowego. Są zarejestrowane, wyposażone w odpowiednie światła i po drogach muszą jechać... na czterech kołach.

Klasy

W jednym rajdzie startują różne samochody. Najszybsze, czyli w specyfikacji WRC, klasyfikowane są w klasie RC1: mają silnik 1,6 turbo, napęd na cztery koła i moc sięgającą 380 KM. Słabsze o ponad 100 koni są samochody klasy RC2 – także mają napęd na cztery koła, ale są znacznie wolniejsze. Te auta są oznaczane symbolem R5 i korzystają z nich załogi rywalizujące w kategorii WRC-2. Trzecia najważniejsza klasa to RC4 – samochody z napędem na przednią oś i litrowym silnikiem o mocy 200 KM, oznaczane symbolem R2. Takimi autami rywalizują młodzi kierowcy w kategorii Junior WRC. Wszystkie samochody muszą być zgodne z rygorystycznym regulaminem technicznym i podlegają drobiazgowym kontrolom.

Nawierzchnia

Spośród 14 rund większość odbywa się na nawierzchni szutrowej o zróżnicowanej charakterystyce, ale nie brakuje także rajdów asfaltowych czy zimowych. Samochody są przygotowywane w zależności od rodzaju nawierzchni: podstawową różnicą są opony, ale także zawieszenie (na asfalt niższe i twardsze) czy hamulce (większe, skuteczniejsze na asfalt).

Odcinek specjalny

Zamknięty dla zwykłego ruchu odcinek, na którym załogi walczą z czasem. Ruszają na trasę w wyznaczonych odstępach – najczęściej co minutę, na szutrach odstęp może być większy, żeby załogom nie przeszkadzał kurz za poprzedzającym samochodem.

Pilot

Człowiek na prawym fotelu rajdówki dyktuje kierowcy trasę podczas odcinka specjalnego. Załoga korzysta z interkomu, bez którego komunikacja w głośnym samochodzie rajdowym nie byłaby możliwa. Zdarzają się oczywiście usterki, wówczas kierowca albo jedzie „to, co widzi", albo pilot gestami przekazuje mu chociaż szczątkowe informacje o trasie. Poza odcinkami specjalnymi pilot przede wszystkim pilnuje, aby załoga znajdowała się zawsze we właściwym miejscu o właściwym czasie. Fundamentem we współpracy kierowcy z pilotem jest zaufanie.

Serwis

Strefa serwisowa to jedyne miejsce, w którym samochodem mogą zajmować się osoby inne niż załoga. Czas na obsługę jest ściśle wyznaczony, tutaj też obowiązują kary czasowe za spóźnienia. Ograniczona jest także liczba mechaników. Poza wyznaczoną strefą załoga nie może korzystać z żadnej pomocy z zewnątrz, a wszystkie części oraz narzędzia musi mieć na pokładzie rajdówki.

Zapoznanie z trasą

Kierowca i pilot mają zaledwie dwa przejazdy zapoznawcze, podczas których sporządzają opis trasy. Wykonuje się je samochodami zbliżonymi do aut seryjnych, nie przekraczając przepisów ruchu drogowego. Organizator wyznacza dopuszczalną prędkość maksymalną. Podczas pierwszego przejazdu kierowca przekazuje pilotowi komendy, które chce usłyszeć podczas jazdy „na ostro". Drugi przejazd służy sprawdzeniu notatek, ale oczywiście zdarza się, że poprawki są nanoszone także podczas rajdowych przejazdów na czas.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA