fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatki lokalne

Podatkowi od nieruchomości podlegają budowle - wyrok WSA

123RF
Dla ustalenia podstawy opodatkowania konieczne jest określenie wartości początkowej budowli, ujętych w kompleksowych środkach trwałych.

Spółka skorygowała deklarację na podatek od nieruchomości, wykazując prawie 70 tys. zł różnicy. Uznała, że dwa ze środków trwałych stanowią zespoły różnych obiektów i nie są budowlami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Opodatkowaniu podlegają natomiast poszczególne obiekty budowlane, jednak ich łączna wartość nie odpowiada całkowitej wartości środków trwałych. Pierwotnie do opodatkowania zgłoszono również nieruchomości, których spółka nie była posiadaczem oraz maszty flagowe, wiaty przystankowe i garaże na wózki sklepowe, które jako obiekty małej architektury opodatkowaniu nie podlegały.

Prezydent miasta stwierdził nadpłatę w podatku od nieruchomości, ale tylko w kwocie ok. 6000 zł. Uznał, że wbrew twierdzeniom spółki przepisy nie nakazują, aby budowle, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, stanowiły odrębny środek trwały. Podstawą opodatkowania takich budowli jest wartość stanowiąca podstawę obliczenia amortyzacji, a taka wartość została przez spółkę określona. Fiskus uznał też, że maszty flagowe, wiaty przystankowe i garaże na wózki sklepowe to nie obiekty małej architektury, lecz budowle, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Spółka nie zgodziła się z decyzją, odwołała się, ale Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało ją za prawidłową. Rację spółce przyznał dopiero WSA w Gorzowie Wielkopolskim. Odwołując się do orzecznictwa sąd zgodził się, że przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości nie są środki trwałe, ale budowle lub ich części w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: u.p.o.l.). Ustawa zawiera odesłanie do przepisów o podatkach dochodowych dotyczących środków trwałych jedynie w zakresie ustalania wartości początkowej. Nie ma zatem znaczenia w podatku od nieruchomości sposób identyfikacji i ewidencjonowania środka trwałego dla potrzeb podatków dochodowych. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się nie od środków trwałych jako takich, ale od wartości początkowej tych środków. Nie jest zatem istotne, że dana budowla nie stanowi odrębnego środka trwałego, a jest częścią środka trwałego. W ocenie sądu okolicznością prawnie doniosłą jest ustalenie, który z obiektów posiadanych przez podatnika powinien być sklasyfikowany jako budowla lub jej część i jaka jest jej wartość określona według przepisów o podatkach dochodowych. Nie ma też normatywnego uzasadnienia dla twierdzenia, iż organ podatkowy właściwy w sprawie podatku od nieruchomości związany jest wartością początkową środka trwałego określoną przez podatnika w ewidencji środków trwałych. Wręcz przeciwnie, obowiązkiem organów podatkowych jest ustalić podstawę opodatkowania tak, aby odnosiła się do przedmiotu opodatkowania.

WSA zwrócił uwagę, że u.p.o.l. nie nakazuje ustalać wartości środka trwałego jako przyjętej dla celów amortyzacji. W sprawie zabrakło stosownych ustaleń w zakresie wartości budowli. Sąd dostrzegł jednak, że obowiązkiem podatnika było, a – wobec uchylenia zaskarżonej decyzji – pozostaje, przedstawienie dowodów, wskazujących na zagregowane w wartości środków trwałych wartości cząstkowe poszczególnych środków ujętych w podstawie odpisów amortyzacyjnych.

W przypadku spornych środków trwałych spółka dokonywała odpisów amortyzacyjnych. W wartości kompleksowych środków trwałych, podlegających amortyzacji, ujęta została również wartość budowli. A zatem spółka ujmowała odpisy również od wartości początkowej tych budowli. Nie stanowiły odrębnych środków trwałych, ale podlegały amortyzacji. W związku z tym, podstawę ich opodatkowania stanowi wartość ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, przyjęta przez spółkę za podstawę obliczania amortyzacji, a nie ich wartość rynkowa ustalona na moment powstania obowiązku podatkowego.

W odniesieniu do opodatkowania wiat przystankowych, masztów flagowych oraz garaży na wózki sklepowe, sąd w części podzielił stanowisko organów podatkowych, że to budowle w rozumieniu prawa budowlanego. Jako obiektów małej architektury nie można zakwalifikować masztów flagowych, o czym świadczą m.in. ich gabaryty oraz przeznaczenie. Sąd zalecił wnikliwszą ocenę prawnobudowlaną wiaty przystankowej oraz wiaty (garażu) na wózki sklepowe.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 10 kwietnia 2019 r.

Sygnatura akt: I SA/Go 78/19

Michał Nielepkowicz doradca podatkowy, wspólnik w Thedy & Partners

Omawiany wyrok po raz kolejny pokazuje ewidentną wadliwość przepisów podatku od nieruchomości, tym razem ustalania podstawy opodatkowania budowli w tym podatku. Bardzo często w praktyce jest tak, że nie mamy znaku równości pomiędzy tym, co jest budowlą dla celów podatku od nieruchomości, a środkiem trwałym w rejestrze środków trwałych, prowadzonym na potrzeby CIT. Najczęściej w wartości danego środka trwałego – jak w spornej sprawie – ujęte są również koszty dotyczące obiektów, które nie podlegają podatkowi od nieruchomości, bo nie stanowią budowli. Sąd rozstrzygnął, że skoro budowla stanowiąca zasadniczą część wartości środka trwałego podlega amortyzacji (ponieważ cały środek trwały podlega amortyzacji), to nie ma podstaw do ustalenia podstawy opodatkowania tej budowli w drodze oszacowania jej wartości rynkowej. Sąd nakazał poszukiwać wartości dla celów ustalenia podstawy opodatkowania budowli w wartości całkowitej środka trwałego z pominięciem wartości obiektów, które nie stanowią budowli. Podobne stanowisko było już wyrażane przez sądy administracyjne wcześniej, jednak były też poglądy przeciwne. Dowodzi to potrzeby zmiany tych wadliwych przepisów, których podatnik w działalności gospodarczej nie jest w stanie stosować mając pewność, że jego rozliczenia podatkowe nie zostaną zakwestionowane. Wątpliwości budzić może stwierdzenie sądu, że organy podatkowe w podatku od nieruchomości nie są związane wartościami środków trwałych przyjętymi na potrzeby amortyzacji w CIT. W tej sprawie otwierało to drogę do pominięcia opodatkowania obiektów niestanowiących budowli. Jednak takie podejście skutkuje jeszcze większą niepewnością podatników w stosowaniu tych wadliwych przepisów. Przyjmując za podstawę opodatkowania budowli w podatku od nieruchomości wartości z rejestru środków trwałych zasadnie nie zakładają bowiem, że organ podatkowy może kwestionować taką praktykę.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA