fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

Co jest kosztami finansowania

123RF
Zamknięcie roku podatkowego to konieczność zmierzenia się z nowymi limitami w zakresie możliwości ujęcia w rachunku podatkowym tzw. kosztów finansowania. Są nimi różnego rodzaju koszty związane z uzyskaniem środków finansowych.

2018 rok jest pierwszym rokiem podatkowym, w którym podatnicy CIT mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania do limitu wyznaczonego przez art. 15c ustawy o CIT. Dla kosztów finansowania przewyższających rocznie 3 miliony zł limit ten wynosi 30 proc. wartości podatkowej EBITDA. Ustalając wysokość kosztów finansowania przedsiębiorcy mogą pomniejszyć ponoszone koszty o przychody z tytułu otrzymanych odsetek.

Ponoszone koszty to przede wszystkim odsetki i prowizje, ale warto także pamiętać o innych kosztach, które w świetle wyjaśnień organów podatkowych powinny być objęte limitowaniem.

Gwarancje i poręczenia

Przede wszystkim warto pamiętać, że zgodnie z art. 15c ust. 12 ustawy o CIT do kosztów finansowania objętych limitowaniem należą także „koszty zabezpieczenia zobowiązań". W ocenie fikusa oznacza to, że limitem kosztowym objęte są koszty gwarancji związane z pozyskaniem finansowania (czyli np. gwarancje pod kredyt bankowy). Takie stanowisko zostało wyrażone przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 sierpnia 2018 r. (0114-KDIP2-2.4010.261. 2018. 1.AM).

Takie podejście jest zgodne z art. 2 dyrektywy Rady (EU) 2016/1164 z 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania (tzw. dyrektywa ATAD), gdzie definiując koszty finansowania zewnętrznego wymieniono także „opłaty gwarancyjne związane z uzgodnieniami dotyczącymi finansowania".

Dla niektórych przedsiębiorców może być to zaskoczeniem, gdyż koszty gwarancji i poręczeń zostały wymienione także – tym razem już wprost – w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, który dotyczy limitowania kosztów usług niematerialnych nabywanych od podmiotów powiązanych. W świetle wyjaśnień fiskusa należy więc przyjąć, że tamtym limitem objęte są inne rodzaje gwarancji, aniżeli związane z pozyskaniem finansowania, np. gwarancje dotyczące należytego wywiązania się z kontraktu.

Różnice kursowe

Kolejną kwestią, która mogła budzić wątpliwości, jest objęcie definicją kosztów finansowania różnic kursowych powstałych od zobowiązań wynikających z finansowania dłużnego (kredytów i pożyczek). Według Dyrektora KIS ,,różnice kursowe wykazywane przez spółkę w zakresie spłaty kapitału już otrzymanego kredytu (pożyczki) w walucie obcej, jak również dotyczące przyszłych kredytów/pożyczek, powinny być uwzględniane przy kalkulacji nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w taki sposób, że ujemne różnice kursowe zwiększają kwotę kosztów finansowania dłużnego, a dodatnie różnice kursowe zmniejszają kwotę kosztów finansowania dłużnego" (por. interpretację indywidualną Dyrektora KIS z 6 września 2018 r., 0114-KDIP2-2.4010. 319. 2018.1.AG).

Przyjmując taką interpretację organy powołują się treść dyrektywy ATAD, która w polskim prawie podatkowym została wdrożona m.in. poprzez analizowany art. 15c ustawy o CIT. Zgodnie z dyrektywą pod pojęciem kosztów finansowania zewnętrznego należy rozumieć m.in. ,,określone zyski i straty z tytułu różnic kursowych wynikające z zaciągniętych pożyczek i instrumentów związanych z pozyskiwaniem finansowania".

Choć zatem według ustawy o CIT różnice kursowe są szczególną kategorią przychodów i kosztów i mogłoby się wydawać, że ich wartość nie powinna wpływać na wysokość kosztów finansowania podlegających limitowaniu, to jednak treść dyrektywy ATAD wydaje się przesądzać o tym, że stanowisko fiskusa się nie zmieni. Kalkulując limity z art. 15c nie można więc zapomnieć o różnicach kursowych.

Autorka jest doradcą podatkowym, partnerem w Taxpoint

Podstawa prawna: art. 15c ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. DzU z 2018 r. poz. 1036 ze zm.)

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA