fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

CIT: Wynajem auta za granicą z podatkiem u źródła

123RF
Zapłata przez krajową spółkę wynagrodzenia na rzecz polskiego nierezydenta z tytułu wynajmu samochodów powoduje obowiązek poboru podatku u źródła w Polsce.

Takie stanowisko zajęła Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z 5 września 2016 r. (IBPB-1-3/4510-604/16-1/MO).

Oddział spółki prawa szwajcarskiego w formie polskiej spółki akcyjnej (wnioskodawca) został utworzony do prowadzenia działalności na terenie Polski. W ramach tej działalności, pracownicy spółki podróżują poza granicami kraju wynajętymi w tym celu przez wnioskodawcę samochodami osobowymi. Podmioty, od których wnioskodawca wynajmuje samochody, to podmioty zagraniczne i polscy nierezydenci podatkowi, którzy co do zasady nie prowadzą działalności gospodarczej na terenie Polski. Pracownicy wnioskodawcy będą korzystać z wynajętych samochodów wyłącznie poza granicami Polski oraz nie będą korzystać z nich w związku z podróżami z Polski lub do Polski.

Wnioskodawca spytał czy w związku z zapłatą wynagrodzenia na rzecz nierezydenta z tytułu wynajmu od niego samochodów jest zobowiązany do poboru podatku u źródła.

Zdaniem wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do poboru podatku u źródła. Argumentował, że według polskiego prawa podatkowego nie można wiązać opodatkowania nierezydenta w Polsce wyłącznie z faktem, że przychód został uzyskany od kontrahenta, który jest polskim rezydentem podatkowym. Dodatkowo, zdaniem wnioskodawcy, samochód osobowy nie mieści się w zakresie pojęcia „urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu", gdyż nie ma charakteru przemysłowego (a tylko opłaty z tego tytułu podlegałyby w tym przypadku opodatkowaniu zgodnie z ustawą o CIT).

Z takim stanowiskiem nie zgodziła się Izba Skarbowa w Katowicach.

Komentarz eksperta

Magdalena Piec, menedżer w Zespole Podatków Międzynarodowych w Dziale Doradztwa Podatkowego EY

Opłaty z tytułu wynajmu urządzeń przemysłowych, w tym środków transportu, polskim podmiotom przez polskich nierezydentów podatkowych mogą powodować opodatkowanie podatkiem u źródła w Polsce. W takiej sytuacji płatnikiem zobowiązanym do poboru i odprowadzenia podatku jest podmiot polski. Takie zasady obowiązują również w odniesieniu do określonych kategorii usług niematerialnych świadczonych przez polskich nierezydentów na rzecz podmiotów z siedzibą w Polsce.

Wynika to z uregulowań ustawy o CIT, zgodnie z którymi, jeżeli podatnicy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, to podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Dalej, w odniesieniu do nierezydentów, ustawa o CIT wskazuje specyficzne źródła przychodów, które powodują obowiązek poboru podatku u źródła.

W przedstawionym stanie faktycznym, zastosowanie znajduje art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez nierezydentów, odsetek, praw autorskich lub praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej – ustala się w wysokości 20 proc. przychodów.

Przy analizie tego przepisu należy uwzględnić właściwą umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania (potencjalnie możliwy jest brak opodatkowania w Polsce pod warunkiem posiadania ważnego certyfikatu rezydencji zagranicznego kontrahenta).

W przedmiotowej sprawie organ nie zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy i uznał, że samochód osobowy jest urządzeniem przemysłowym, o którym mowa w ww. przepisie, a wolą ustawodawcy było opodatkowanie wszelkich korzyści uzyskiwanych przez podmioty zagraniczne z tytułu najmu i użytkowania środków transportu od polskich rezydentów podatkowych.

Zasadniczą kwestią, do której odniósł się organ, była natomiast interpretacja pojęcia przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które powodują powstanie ograniczonego obowiązku i opodatkowania podmiotów zagranicznych w Polsce.

W opinii izby, pod tym pojęciem należy rozumieć zarówno dochody (przychody) osiągane z podejmowania działań na terytorium Polski, jak też dochody (przychody) uzyskiwane na terytorium Polski przez podatnika mającego ograniczony obowiązek podatkowy, nawet jeśli działania takiego podmiotu nie są podejmowane fizycznie na terytorium Polski. Stąd, zdaniem organu, kryteriami dla oceny miejsca położenia źródła przychodu w Polsce powinny być:

- miejsce wypłaty wynagrodzenia na rzecz podmiotu zagranicznego;

- ustalenie czy efekt usługi będzie wykorzystywany przez podmiot, który ma siedzibę w Polsce;

- gospodarczy związek korzyści podmiotu zagranicznego z danym państwem (wynagrodzenie otrzymywane od podmiotu polskiego).

Taka argumentacja znalazła pełne odzwierciedlenie w nowelizacji ustawy o CIT, która wejdzie w życie 1 stycznia 2017 r. (analogiczna zmiana zostanie wprowadzona od 1 stycznia 2017 r. także w ustawie o PIT) Zgodnie z dodanym przepisem, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Polski przez nierezydentów polskich, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Tym samym, ustawodawca wprost stwierdził, że już sama wypłata wynagrodzenia przez podmiot polski za granicę może powodować powstanie obowiązku podatkowego w Polsce po stronie kontrahenta zagranicznego.

Ma to zasadnicze znaczenie również dla polskich podmiotów, na których w rezultacie może ciążyć obowiązek poboru i odprowadzenia podatku u źródła. Już teraz konieczna jest więc analiza przepływów / opłat na rzecz podmiotów zagranicznych, ocena potencjalnych obowiązków z tego tytułu, a także stworzenie odpowiednich procedur zapewniających działanie zgodne z przepisami ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA