fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

Czy żona rozliczy w kosztach sprzedaż towarów otrzymanych od męża?

Adobe Stock
Wyposażenie i towary handlowe, które jeden z małżonków – przedsiębiorców dostał z firmy prowadzonej przez drugiego z nich, może on ująć w kosztach uzyskania przychodów i wprowadzić do podatkowej księgi.

Za kilka tygodni zamierzam otworzyć jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych (skala podatkowa), zarejestrować się do celów VAT oraz założyć podatkową księgę przychodów i rozchodów. Mój mąż planuje przekazać mi sklep spożywczo-przemysłowy do prowadzenia. Niezwłocznie po przekazaniu sklepu, działalność mojego męża zostanie zlikwidowana. Z mężem łączy mnie małżeńska wspólność majątkowa. Mąż zamierza przekazać mi nieodpłatnie całe prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, w skład którego wchodzą takie składniki jak: wyposażenie sklepów (lada chłodnicza, regały sklepowe), towary handlowe, kredyt bankowy, prawa wynikające z umów (najmu), wierzytelności, środki pieniężne, koncesje i zezwolenia, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, pracownicy. Nie planowaliśmy zawierania żadnej umowy, przekazanie nie nastąpi w drodze darowizny, transakcja nie będzie udokumentowana fakturą, zostanie sporządzony jedynie protokół przekazania.

Czy otrzymane nieodpłatnie wyposażenie i towary handlowe powinnam ująć w kosztach uzyskania przychodów oraz wprowadzić ich wartość do podatkowej księgi przychodów i rozchodów? Czy sprzedaż otrzymanego nieodpłatnie wyposażenia i towarów handlowych, będzie dla mnie przychodem, który należy ująć w podatkowej księdze? – pyta czytelniczka.

Z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami powstaje z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków (art. 31 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Składniki majątku osobistego małżonków wymienia art. 33 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W katalogu tym nie znalazły się przedmioty służące do prowadzenia działalności gospodarczej. Oznacza to, że nie zalicza się ich do majątku osobistego małżonków.

Każdy dba, korzysta i może dysponować

Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 kodeksu cywilnego). Pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów. W takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną (art. 207 kodeksu cywilnego).

Małżonkowie posiadający prawo do rzeczy na zasadzie współwłasności majątkowej mają zatem równe prawo do korzystania z rzeczy wspólnej oraz obowiązek dbania o nią.

Przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz kodeksu cywilnego dają zatem możliwość przekazania jednemu z małżonków wyposażenia, czy też towarów handlowych (>patrz ramka) stanowiących współwłasność łączną małżonków, wykorzystywanych w działalności gospodarczej przez drugiego małżonka. Żadne przepisy nie zabraniają, aby małżonkowie mający wspólność majątkową ustalili między sobą, które z nich będzie i od kiedy osobą zarządzającą rzeczami nabytymi ze wspólnych środków finansowych.

Co wpisać po stronie kosztów

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).

Wątpliwości czytelniczki dotyczą m.in. tego, czy otrzymane nieodpłatnie wyposażenie i towary handlowe może ona ująć w kosztach uzyskania przychodów oraz wprowadzić ich wartość do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Z uwagi na przytoczone przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, koszt nabytych towarów handlowych i wyposażenia przekazanych z działalności męża do działalności czytelniczki spełni przesłankę wymienioną w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Można bowiem uznać, że został poniesiony w celu uzyskania przychodu w firmie czytelniczki. Ustawa o PIT nie określa, w jakim czasie od dnia poniesienia kosztu musi być osiągnięty przychód z tego tytułu.

Wydatki poniesione na zakup towarów handlowych i wyposażenia, które czytelniczce zostaną nieodpłatnie przekazane z działalności męża będą zatem stanowiły koszt uzyskania przychodów w prowadzonej przez czytelniczkę działalności gospodarczej.

Kwoty należne, nawet nieotrzymane

Za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników sprzedających towary i usługi opodatkowane podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny VAT (zob. art. 14 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT).

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o PIT (tj. tych, których wartość początkowa nie przekracza 3500 zł), z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. (zob. art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o PIT).

Organy podatkowe przyjmują, że odpłatne zbycie składników majątku, których wartość nie przekracza 1500 zł, nabytych i wykorzystywanych uprzednio w prowadzonej w tej formie pozarolniczej działalności gospodarczej, generuje przychód ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, czyli przychód z działalności gospodarczej. Istotne w tym zakresie jest bowiem wykorzystywanie składnika majątku na potrzeby działalności gospodarczej i brak wyraźnego wskazania, że kwoty uzyskane z jego zbycia nie stanowią takiego przychodu. Zawarte w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT wyszczególnienie przychodów zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej nie ma charakteru zamkniętego (interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach z 12 kwietnia 2012 r., IBPBI/1/415- -68/12/BK).

Przychód z odpłatnego zbycia

W analizowanej sprawie, po przejęciu towarów handlowych i wyposażenia podatniczka w swojej działalności gospodarczej będzie osiągała przychody z tytułu sprzedaży przejętych towarów handlowych, czy też wyposażenia. Będą to przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o PIT. Przychód ten trzeba będzie ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Sprzedaż towarów handlowych i wyposażenia nieodpłatnie przekazanych z działalności męża stanowić będzie u czytelniczki przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takie stanowisko zaprezentowała także Izba Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 26 października 2016 r. (ITPB1/ 4511-726/16-2/WM).

Autor jest doradcą podatkowym

Towary handlowe i wyposażenie

Towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym. Są nimi również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej (zob. § 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów).

Wyposażenie to rzeczowe składniki majątku związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych (zob. § 3 pkt 7 ww. rozporządzenia). -

Trzeba prowadzić ewidencję wyposażenia

Podatnicy (m.in. osoby fizyczne) obowiązani do prowadzenia księgi prowadzą ewidencję wyposażenia (zob. § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ministra finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów; dalej: rozporządzenie). Ewidencją wyposażenia obejmuje się wyposażenie, którego wartość początkowa, w rozumieniu odrębnych przepisów, przekracza 1500 zł (zob. § 4 ust. 2 rozporządzenia). Ewidencja wyposażenia powinna zawierać co najmniej następujące dane:

- numer kolejny wpisu,

- datę nabycia,

- numer faktury lub rachunku,

- nazwę wyposażenia,

- cenę zakupu wyposażenia lub koszt wytworzenia,

- numer pozycji, pod którą wpisano w księdze koszt związany z nabyciem wyposażenia,

- datę likwidacji (w tym również datę sprzedaży lub darowizny) oraz

- przyczynę likwidacji wyposażenia (zob. § 4 ust. 3 rozporządzenia).

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA