fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

Kiedy program motywacyjny korzysta z preferencji w PIT

Fotolia.com
W przypadku uczestnictwa w programie motywacyjnym opartym o akcje przychód powstaje dopiero w momencie ich zbycia.

Tak uznał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 17 sierpnia 2018 r. (0114-KDIP3-2.4011.368.2018.2.MZ).

Wnioskodawca (spółka z o.o.) przedstawił zasady programu motywacyjnego wdrożonego przez jego duńską spółkę matkę. Program jest przeznaczony dla wyselekcjonowanych pracowników spółek zależnych, w tym dla pracowników wnioskodawcy i polega na nieodpłatnym przydzielaniu im akcji wirtualnych. Akcje te są następnie zamieniane na akcje rzeczywiste przekazywane na rachunek maklerski pracownika. Akcje przyznaje spółka matka, a wnioskodawca jedynie pośrednio ponosi koszt funkcjonowania programu. Wnioskodawca powziął wątpliwość w kwestii konsekwencji podatkowych tak skonstruowanego programu motywacyjnego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W pierwszym pytaniu wnioskodawca uznał, że nie ciążą na nim obowiązki płatnika z uwagi na brak faktycznych oraz prawnych podstaw do tego, a także z tego względu, że nie dochodzi do przekazania świadczenia przez spółkę.

Drugim zagadnieniem było określenie czy warunki programu motywacyjnego wpisują się w specyficzną regulację ustawy o PIT, pozwalającą na odroczenie momentu opodatkowania przychodu z tego tytułu do chwili sprzedaży akcji uzyskanych w jego wyniku.

W trzecim pytaniu wnioskodawca wskazał, że przychody uzyskane w wyniku udziału w programie, a materializujące się w momencie sprzedaży akcji rzeczywistych, powinny być traktowane jako przychody z kapitałów pieniężnych. Przy czym, w ocenie wnioskodawcy, przepis art. 10 ust. 4 ustawy o PIT nie ma w niniejszej sprawie zastosowania.

Dyrektor KIS odniósł się pozytywnie do kwestii braku obowiązków płatnika po stronie spółki. Wskazał, że z uwagi na to, iż akcje wirtualne nie istnieją w obrocie, nie są zbywalne, nie dają żadnych praw udziałowych, posiadacz akcji wirtualnych nie jest uważany za akcjonariusza i nie przysługuje mu prawo głosu na zgromadzeniu wspólników, to nie jest możliwe ustalenie ich wartości rynkowej. Zatem nie jest możliwe ustalenie przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń po stronie uprawnionego. W konsekwencji, na wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika.

Organ potwierdził możliwość odroczenia opodatkowania przychodu. W szczególności wskazał, że:

a. spółką dominującą o której mowa w przepisie, może być spółka zagraniczna (tutaj spółka duńska);

b. warunek otrzymania akcji jest spełniony również w przypadku otrzymania akcji wirtualnych, które następnie zostaną zamienione na akcje rzeczywiste.

Organ pozytywnie odniósł się także do sposobu kwalifikacji źródła przychodu w niniejszym przypadku, ale w żaden sposób nie odniósł się do „zagrożenia" jakim jest zastosowanie do tego programu motywacyjnego art. 10 ust. 4 ustawy o PIT. Jeżeli ten przepis miałby zastosowanie, to można by uznać, że przychód uprawnionego będzie w dużym skrócie traktowany analogicznie jak przychód ze stosunku pracy.

Filip Kotarski, menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego EY

Przed odniesieniem się do samej treści interpretacji warto skomentować warunki, które zgodnie ze znowelizowaną ustawą o PIT pozwalają na preferencyjne traktowanie programu motywacyjnego. Te warunki to:

1. utworzenie programu motywacyjnego przez spółkę akcyjną, w której podatnik otrzymuje świadczenia np. jako pracownik / bądź też przez spółkę akcyjną, dominującą w rozumieniu przepisów o rachunkowości nad spółką, w której podatnik otrzymuje świadczenia;

2. utworzenie programu w drodze uchwały walnego zgromadzenia spółki akcyjnej;

3. przyznanie podatnikowi akcji w ramach programu motywacyjnego bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych bądź innych praw majątkowych;

4. organizacja programu przez spółkę, której siedziba lub zarząd znajduje się na terytorium państwa, z którym Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W niektórych przypadkach zastosowanie ww. warunków nie budzi wątpliwości. Nie dla wszystkich wdrażanych programów odpowiedź będzie jednak tak jednoznaczna. Co w przypadku gdy podstawowe reguły programu są ustalane w ramach uchwały walnego zgromadzenia, ale jednak szczegółowe postanowienia (np. krąg uprawnionych, sposób ustalania liczby przyznanych akcji) i ewentualne modyfikacje programu znajdują się w innych dokumentach prawnych danej grupy kapitałowej? Językowa wykładnia przepisów może prowadzić do wniosku, że wystarczy utworzenie programu motywacyjnego w drodze uchwały, a inne postanowienia mogą być ujęte np. w ramach regulaminu przyjętego przez zarząd. Nie ma jednak pewności czy organy podatkowe będą w każdym przypadku stały na podobnym stanowisku. Podobne rozterki może budzić sama definicja programu motywacyjnego: czy dla celów spełnienia warunków musi on dotyczyć wyłącznie przyznawania akcji, czy może opisywać wiele rodzajów premii (w tym np. o charakterze gotówkowym)? Podobnie jak w poprzednim przypadku, przepisy nie zawierają wprost nakazu, aby program motywacyjny dotyczył wyłącznie przyznawania akcji, więc wydaje się, że nie ma wymogu, aby reguły programu dotyczyły wyłącznie jednego rodzaju świadczeń.

Tym niemniej, te i inne wątpliwości oznaczają, że przed przyjęciem, że w danym podmiocie funkcjonuje program motywacyjny, który spełnia warunki znowelizowanych przepisów, warto dokładnie przeanalizować zasady nim kierujące, aby nie narazić się na spór z organem podatkowym.

W naszej ocenie stanowisko wyrażone przez wnioskodawcę, potwierdzone przez Dyrektora KIS, zasługuje na aprobatę. Analizując treść tej interpretacji w odniesieniu do własnych planów motywacyjnych, należy w niektórych punktach zwrócić uwagę na nieco inną argumentację obu stron (w szczególności w zakresie określenia podstawy dla braku obowiązków płatnika). ?

Współautorem komentarza jest Katarzyna Tomalak, Associate Partner w Dziale Doradztwa Podatkowego EY.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA