fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

Jak ustalać miejsce powstania przychodu

123RF
Nierezydenci podlegają obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów, które osiągają na jej terytorium. Podmiot niemający w RP siedziby lub zarządu może być tu obciążony daniną jedynie od dochodów osiąganych nad Wisłą.

Spółka zamierza powierzyć podmiotowi zewnętrznemu spoza UE obsługę finansowo-księgową (outsourcing). To strategia grupy kapitałowej, w której działa spółka. Czy spółka powinna pobierać podatek u źródła od należności wypłacanych za usługi wykonywane przez zleceniobiorcę wyłącznie na terytorium kraju, w którym ma on siedzibę? – pyta czytelnik.

3 czerwca 2016 r. Izba Skarbowej w Katowicach wydała interpretację indywidualną (IBPB-1-2/4510-374/16/BG) w sprawie, która ma istotne znaczenie dla wielu polskich spółek działających w ramach międzynarodowych grup kapitałowych.

Wniosek o wydanie tej interpretacji złożyła polska spółka prowadząca działalność handlową w hipermarketach wielobranżowych i supermarketach spożywczych.

Jednocześnie, polska spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej i korzysta (na zasadach outsourcingu) z usług świadczonych przez firmę indyjską.

W praktyce, firma indyjska świadczy na rzecz polskiej spółki m.in. usługi księgowe.

Usługi te świadczone są przez pracowników firmy indyjskiej, którzy swoją pracę wykonują głównie na terytorium Indii. W przypadku, gdy część usług wykonywana jest również poza Indiami, usługodawca na fakturach wystawianych na rzecz polskiego podmiotu wyraźnie dzieli należne mu wynagrodzenie na część, która odnosi się do usług świadczonych na terytorium Indii oraz na część, która odpowiada usługom świadczonym poza tym terytorium.

Wniosek o wydanie interpretacji podatkowej, a zatem i sama interpretacja dotyczą jedynie tych usług, które wykonywane są wyłącznie na terytorium Indii.

Firma indyjska nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, jakiejkolwiek placówki czy zakładu w rozumieniu ustawy o CIT.

Ponadto, polska spółka dysponuje oficjalnym certyfikatem (wydanym przez indyjskie organy administracji), który potwierdza, że firma indyjska ma swoją siedzibę dla celów podatkowych na terytorium Indii (tzw. certyfikat rezydencji).

Polska spółka powzięła wątpliwość, czy od płatności realizowanych na rzecz firmy indyjskiej (z tytułu usług wykonywanych wyłącznie na terytorium Indii) powinna pobierać zryczałtowany podatek dochodowy.

W ocenie polskiej spółki, taki zryczałtowany podatek nie powinien być przez nią pobierany, ponieważ firma indyjska, z tytułu świadczenia tych usług, nie osiąga przychodów na terytorium Polski (przychody te są bowiem osiągane wyłącznie na terytorium Indii).

Izba Skarbowa w Katowicach uznała stanowisko polskiej spółki za prawidłowe.

Komentarz eksperta

Marcin Frank, starszy konsultant w katowickim biurze firmy Deloitte

Przedmiotowa interpretacja dotyczy zagadnienia, które od lat jest przedmiotem wielu kontrowersji i sporów między organami podatkowymi a podatnikami. Spór ten dotyczy ustalenia miejsca powstania przychodu, w przypadku gdy usługi wykonywane są poza terytorium Polski przez nierezydenta na rzecz polskiego podmiotu. Organy podatkowe od lat uznają, że w przypadku świadczenia usług niematerialnych, wypłata wynagrodzenia przez polski podmiot przesądza o tym, że taki przychód powstaje na terytorium Polski, co otwiera organom podatkowym drogę do żądania poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od takich płatności.

W pierwszej chwili komentowana interpretacja wydaje się być głosem rozsądku organów podatkowych. Niestety, jest to mylne wrażenie, ponieważ została ona wydana po wieloletnim sporze toczonym przed sądami administracyjnymi, który zakończył się dopiero wydaniem 8 grudnia 2015 r. wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny (II FSK 2520/13).

Przedstawiając ten spór, warto na początku przywołać jedną z podstawowych zasad polskiej ustawy o CIT, która stanowi, że nierezydenci (tj. podmioty niemające na terytorium Polski siedziby lub zarządu) podlegają obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów, które osiągają na jej terytorium (tzw. ograniczony obowiązek podatkowy).

Oznacza to, że podmiot indyjski jako nierezydent może być opodatkowany w Polsce jedynie od tych dochodów, które osiąga na terytorium Polski.

Kluczowe jest zatem ustalenie, czy dochód z tytułu świadczenia wyżej wymienionych usług na rzecz polskiej spółki jest osiągany przez firmę indyjską na terytorium Polski.

W doktrynie (zarówno polskiej, jak również międzynarodowej) prezentowany jest jednolity pogląd, że podatnik musi być związany z krajowym systemem podatkowym, żeby mógł być w tym kraju opodatkowany.

W przedstawionej sprawie należy zauważyć, że podmiot indyjski powiązany jest z Polską jedynie tym, że zamawiającym usługi jest polska spółka. Poza tym nie występują żadne inne powiązania z Polską, ponieważ usługi są świadczone wyłącznie na terytorium Indii, z wykorzystaniem pracowników i infrastruktury znajdującej się w Indiach.

W ocenie organów podatkowych, sam fakt, że usługi będą wykorzystywane przez polski podmiot, przesądza o tym, iż istnieje wystarczający związek z Polską, aby stwierdzić, że firma indyjska osiąga przychody na terytorium Polski.

W mojej ocenie, w pełni należy jednak podzielić stanowisko, jakie w niniejszej sprawie wyraziły sądy administracyjne (zarówno WSA, jak i NSA), które wyraźnie podkreślały, że takie powiązanie jest niewystarczające.

Wobec tego, skoro nie można powiązać firmy indyjskiej z polskim systemem podatkowym, to nie powinno ulegać wątpliwości, że podmiot indyjski nie osiąga przychodów na terytorium Polski. Polska spółka nie jest zatem w takiej sytuacji zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłat, jakie realizuje na rzecz tego indyjskiego podmiotu z tytułu usług świadczonych na jej rzecz wyłącznie na terytorium Indii.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA