fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

Dowóz pracowników do pracy może być zwolniony z PIT

www.sxc.hu
Przychód osób zatrudnionych przez spółkę z tytułu otrzymania częściowo nieodpłatnego świadczenia przewozu autobusem do i z zakładu pracy nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie ma przy tym znaczenia, czy transport jest organizowany przy wykorzystaniu składnika majątkowego pracodawcy, czy na podstawie umowy z zewnętrznym przewoźnikiem.

Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach z 16 lipca 2015 r. (IBPB-2-1/4511-55/15/MD).

Spółka organizuje swoim pracownikom dowóz do pracy. Przewozem zajmuje się wyspecjalizowana firma transportowa, która wykorzystuje pojazdy przeznaczone konstrukcyjnie do przewozu więcej niż dziewięciu osób łącznie z kierowcą (a tym samym pojazdy spełniające definicję autobusu według ustawy – Prawo o ruchu drogowym). Pracownicy korzystający z transportu wyrazili zgodę na pokrycie części kosztów tego transportu z kwoty swojego wynagrodzenia. Tym samym, dochodzi u nich do powstania przychodu z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia – usługi przewozu.

Spółka twierdzi, że przychód pracowników korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14a ustawy o PIT, ponieważ przepis ten nie uzależnia możliwości zastosowania zwolnienia od tego, czy transport organizowany jest bezpośrednio przez spółkę i należącymi do niej autobusami czy autobusami zewnętrznego dostawcy usług.

Organ podatkowy potwierdził stanowisko spółki i stwierdził, że przychód pracowników spółki z tytułu otrzymania częściowo nieodpłatnego świadczenia przewozu autobusem do i z zakładu pracy nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14a ustawy o PIT. Nie ma tu znaczenia, który podmiot organizuje dojazdy autobusem. Tym samym na spółce jako płatniku nie ciąży obowiązek poboru od tego przychodu zaliczki na PIT.

Komentarz eksperta

Ewa Kurmanowska, starsza konsultantka w dziale doradztwa podatkowego EY w zespole human capital

Dowóz pracowników do pracy jest co do zasady nieodpłatnym świadczeniem pracodawcy na ich rzecz, i jako taki jest ich przychodem ze stosunku pracy podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Mamy tu do czynienia z przychodem z uwagi na to, że żadne przepisy nie nakładają na pracodawcę obowiązku sfinansowania pracownikowi kosztów transportu do określonego w umowie o pracę miejsca pracy lub zapewnienia takiego transportu. Gdyby pracodawca nie finansował pracownikowi wydatków na dojazd lub nie zapewniał mu bezpłatnego dojazdu do i z pracy, pracownik musiałby te wydatki pokryć z własnej kieszeni. Nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku przychód ten podlega opodatkowaniu. Od 1 stycznia 2015 r. obowiązuje bowiem dodany do katalogu zwolnień od podatku dochodowego od osób fizycznych nowy art. 21 ust. 1 pkt 14a. Zgodnie z tym przepisem, wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczenia otrzymanego przez pracownika z tytułu organizowanego przez pracodawcę dowozu pracowników autobusem w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Natomiast w myśl art. 2 pkt 41 prawa o ruchu drogowym, autobusem jest „(...) pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą". Na co jednak płatnik powinien zwrócić uwagę przed zastosowaniem omawianego zwolnienia? Po pierwsze, z brzmienia przepisu jasno wynika, że ma ono zastosowanie wyłącznie do pracowników (tj. osób, których umowy regulowane są kodeksem pracy). A contrario, zwolnieniem nie są objęte osoby wykonujące pracę na podstawie umów cywilnoprawnych (np. o dzieło czy zleceń). Po drugie, ustawodawca posługuje się pojęciem „świadczenie z tytułu dowozu", a nie zwrotem „przychód z tytułu dowozu". W konsekwencji należy uznać, że zwolnienie obejmuje wyłącznie świadczenia natury niepieniężnej, polegające na „wyświadczeniu" na rzecz pracownika usługi transportowej (zasadę tę potwierdza również argumentacja zawarta w interpretacji Izby Skarbowej w Łodzi z 11 czerwca 2015 r., IPTPB1/4511-144/15-4/SJ). W konsekwencji finansowy zwrot kosztów przejazdów pracownikowi przez pracodawcę (np. sytuacja, kiedy pracownik samodzielnie kupi bilet, a pracodawca zwróci mu koszt tego biletu) nie będzie spełniał przesłanek do skorzystania ze zwolnienia. Po trzecie, dowóz pracowników powinien być organizowany przez pracodawcę. Zwrot „organizacja dowozu" musi być rozumiany jako całokształt działań (m.in. planowanie, koordynowanie, finansowanie) podejmowanych przez pracodawcę dla zapewnienia pracownikom środków lokomocji w celu dowozu do i z miejsca docelowego. W związku z tym można przypuszczać, że intencją prawodawcy było zwolnienie dowozu autobusem niezależnie od sposobu jego zorganizowania. Organizacja może więc oznaczać wykorzystywanie własnych środków transportu albo zawarcie umów na świadczenie usług transportowych z zewnętrzną firmą transportową. Co ciekawe, treść przepisu nie precyzuje, że punkt docelowy dowozu pracowników to miejsce pracy. Brak jasności sformułowania może sugerować, że pracownicy mogą być dowożeni na szkolenie czy imprezę integracyjną. Po czwarte, kluczowy jest rodzaj środków transportu, którymi realizowany jest dowóz. Ani transport samochodem osobowym, ani busem (mikrobusem) nie uprawnia do zwolnienia. Dojazd do pracy mniejszym pojazdem, niż wynika to z definicji autobusu w rozumieniu ustawy – Prawo o ruchu drogowym, skutkuje u pracownika powstaniem przychodu do opodatkowania.Podsumowując, jeżeli płatnik planuje skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia, powinien się najpierw upewnić, że wszystkie wyżej opisane warunki zostały spełnione.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA