fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

Jak ustalać podstawę opodatkowania CIT

Adobe Stock
Koszty związane z działalnością zwolnioną podlegają ograniczeniom w możliwości ich odliczania na podstawie art. 15c oraz 15e ustawy o CIT. Należy je jednocześnie uwzględniać w kalkulacji limitów wynikających z tych regulacji.

Wniosek ten płynie z interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 15 lutego 2019 r. (0111-KDIB1-1.4010.553. 2018.1.ŚS).

Spółka, która złożyła wniosek o wydanie interpretacji, prowadzi, na podstawie zezwolenia, działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (nie wykluczając jednocześnie uzyskania w przyszłości decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji). W prowadzonej działalności podatnik uzyskuje dochody zarówno opodatkowane CIT, jak i zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT (po ewentualnym uzyskaniu decyzji o wsparciu, również na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a tej ustawy). Spółka przypisuje koszty uzyskania przychodów do odpowiedniego źródła przychodów (opodatkowanych bądź zwolnionych), przy czym koszty wspólne dzielone są tzw. kluczem przychodowym, o którym mowa w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.

Ponoszone przez podatnika wydatki mogą obejmować w szczególności koszty, o których mowa w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT (koszty finansowania dłużnego) oraz w jej art. 15e ust. 1 (koszty nabycia niektórych usług i praw o charakterze niematerialnym, ponoszone na rzecz podmiotów powiązanych). W związku z powyższym, podatnik wystąpił o potwierdzenie stanowiska, zgodnie z którym przy kalkulacji limitów wynikających z art. 15c i 15e ustawy o CIT należy uwzględniać przychody i koszty działalności zwolnionej z opodatkowania (w tym przychody i koszty „strefowe"). Organ uznał stanowisko spółki za prawidłowe.

Paweł Śleboda starszy konsultant w dziale doradztwa podatkowego Deloitte

Od 1 stycznia 2018 r. podatnicy CIT mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów pewne kategorie wydatków (w tym koszty finansowania dłużnego oraz ponoszone na rzecz podmiotów powiązanych koszty nabywania niektórych usług i praw o charakterze niematerialnym) wyłącznie w granicach określonych limitów. Te ostatnie określa się mianem „podatkowej EBITDA", przy czym punktem wyjścia do ich kalkulacji jest w obydwu przypadkach nadwyżka przychodów ze wszystkich źródeł przychodów nad sumą kosztów ich uzyskania.

Podatnik zapytał we wniosku o uwzględnienie w kalkulacji podatkowej EBITDA przychodów zwolnionych, a także związanych z nimi kosztów. Niezależnie od tego, okoliczność prowadzenia działalności zwolnionej z opodatkowania i osiąganie dochodu z takiej działalności wiążą się z jeszcze istotniejszą trudnością w stosowaniu art. 15c i 15e ustawy o CIT – co znajduje potwierdzenie w treści uzasadnienia interpretacji. Zgodnie bowiem z art. 15c ust. 4 oraz art. 15e ust. 4 ustawy o CIT, do przychodów i kosztów, o których mowa w tych przepisach, art. 7 ust. 3 tej ustawy stosuje się odpowiednio. W myśl tego ostatniego, przy ustalaniu dochodu będącego podstawą opodatkowania CIT nie uwzględnia się m.in. przychodów wolnych od podatku oraz kosztów ich uzyskania.

W praktyce zatem wątpliwości budzi nie tylko sposób kalkulacji podatkowej EBITDA, ale również pytanie, czy art. 15c i 15e ustawy o CIT w ogóle znajdują zastosowanie do kosztów związanych z działalnością zwolnioną z opodatkowania.

Organ w komentowanej interpretacji odpowiedział na to pytanie pozytywnie, wskazując, że na podstawie art. 15c i 15e ustawy o CIT ograniczona jest możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów również wybranych kategorii kosztów związanych z działalnością zwolnioną. Jednocześnie wskazał, że na potrzeby kalkulacji podatkowej EBITDA należy uwzględniać zarówno dochód podlegający opodatkowaniu, jak i ten z niego zwolniony. Stanowisko to powoduje jednak powstanie pytania o cel, w jakim ustawodawca zdecydował się na zawarcie w art. 15c i 15e ustawy o CIT odwołania do art. 7 ust. 3 tej ustawy, a wykładnia przedstawiona przez organ może skutkować uznaniem go za nieznajdujący praktycznych konsekwencji.

Można natomiast formułować tezę, że odesłanie do art. 7 ust. 3 ustawy o CIT oznacza, iż ograniczenia w możliwości zaliczania do kosztów wynikające z art. 15c i 15e ustawy o CIT nie znajdują zastosowania do kosztów związanych z działalnością zwolnioną. Taki wynik wykładni językowej wydaje się mieć uzasadnienie systemowe, prowadząc do konkluzji, zgodnie z którą komentowane przepisy nie mogą służyć do wyłączania z podstawy opodatkowania takich wydatków, które i tak nie są w niej uwzględniane (w związku ze zwolnieniem podatkowym).

Pogląd ten jest obecnie jednolicie odrzucany przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach, jednak 16 stycznia 2019 r. WSA w Gorzowie Wielkopolskim wydał pierwszy wyrok (I SA/Go 521/18) potwierdzający jego prawidłowość. Należy mieć nadzieję, że wyrok ten zwiastuje ukształtowanie się jednolitej linii orzeczniczej w tym zakresie w najbliższych miesiącach.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA