fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

Co da się zdemontować, nie daje korzyści w CIT - wyrok NSA

CIT
CIT
AdobeStock
Właściciel biurowca, który po zakończeniu jednej umowy usuwa dotychczasowy wystrój wnętrza, by dostosować je do potrzeb kolejnego najemcy, nie ma prawa do rozliczenia w kosztach likwidowanych nakładów w części, w jakiej nie zostały zamortyzowane.

Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną fiskusa, który odmówił spółce prawa do kosztów przy likwidacji nakładów w biurowcach.

Spór dotyczył praktyki powszechnej wśród przedsiębiorców zajmujących się wynajmem powierzchni biurowych. We wniosku o interpretację jedna z takich firm wyjaśniła, że prowadzi działalność w postaci wynajmu nieruchomości komercyjnych w budynku biurowym. Z powodu dostosowania wynajmowanych lokali do potrzeb kolejnych najemców, po zakończeniu umów najmu dokonuje fizycznej likwidacji nakładów związanych z wcześniejszym najemcą.

Spółka podkreślała, że likwidacja następuje jeszcze przed zakończeniem amortyzacji nakładów. W związku z tym powzięła wątpliwości, czy fizycznie zlikwidowane nakłady inwestycyjne związane z określonymi umowami najmu może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z przyjętą metodą wyceny. Sama była przekonana, że tak, bo zgodnie z art. 16g ust. 16 ustawy o CIT całkowita lub częściowa likwidacja nakładów powoduje konieczność zmniejszenia wartości początkowej środka trwałego. Natomiast niezamortyzowane nakłady są kosztem.

Inaczej sprawę ocenił fiskus. Kategorycznie stwierdził, że likwidacja nakładów nie stanowi odłączenia części składowej środka trwałego, a zatem spółka nie może zmniejszyć jego wartości początkowej o wartość zlikwidowanych nakładów. Nie są one częścią składową, a ich odłączenie nie jest trwałe. Nie ma więc możliwości zaliczenia do kosztów likwidowanych nakładów w części, w jakiej nie zostały zamortyzowane.

Podatniczka zaskarżyła interpretację i w pierwszej instancji wygrała. Ostatecznie jednak spór o koszty wygrał fiskus. NSA uznał, że opisane przez spółkę likwidowane nakłady, a następnie montowane nowe są w istocie rzeczami połączonymi dla przemijającego użytku, w rozumieniu art. 47 § 3 k.c., czyli przejściowo (na okres 5 do 10 lat). W konsekwencji, jak wyjaśniła w pisemnym uzasadnieniu sędzia Małgorzata Bejgerowska, nie sposób uznać ich za część składową. Proces likwidacji, a następnie połączenia kolejnych nakładów inwestycyjnych spółka przeprowadza z zamiarem kolejnej likwidacji w przyszłości, w związku z określonymi umowami najmu. W ocenie NS, gdy odłączenie części składowej lub peryferyjnej miało charakter nietrwały, to art. 16g ust. 16 ustawy o CIT nie ma zastosowania.

Wyrok jest prawomocny.

Sygnatura akt: II FSK 2254/18

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA