fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Płace

Od czego zależy wysokość odprawy

AdobeStock
Prawo unijne pozwala różnicować wysokość odprawy w zależności od tego, czy przysługuje w związku z rozwiązaniem umowy zawartej na czas określony, czy nieokreślony. W Polsce nie jest to dopuszczalne.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 11 kwietnia 2019 r. (C-29/18) rozpatrywał problem nierównego traktowania w kontekście wypłaty odpraw pracownikom zatrudnionym na czas określony i nieokreślony.

W czym problem

Spółka hiszpańska, będąca pracodawcą, zawarła umowę o świadczenie usług ze swoim klientem na instalowanie, wymianę i odczyt liczników energii elektrycznej oraz obsługę gazomierzy na terenie Hiszpanii. Pracodawca w celu wykonania tej umowy zatrudnił pracowników na czas określony, związany z czasem trwania umowy o świadczenie usług z klientem. W pracę na rzecz tego klienta została zaangażowana także część pracowników, którzy byli już zatrudnieni na czas nieokreślony.

Po kilku latach współpracy klient poinformował pracodawcę, że umowa między nimi wkrótce zostanie rozwiązana. W związku z tym pracodawca poinformował osoby zatrudnione na czas określony, że ich umowy o pracę wygasną z uwagi na rozwiązanie umowy z klientem i że zgodnie z hiszpańskim kodeksem pracy należy im się odprawa w wysokości odpowiadającej 12 dniom wynagrodzenia za rok pracy. Dodatkowo pracodawca rozpoczął procedurę zwolnień grupowych w stosunku do 72 pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony, którzy także wykonywali zadania dla tego klienta. Tym osobom przysługiwała odprawa z tytułu zwolnień grupowych w wysokości odpowiadającej 20 dniom wynagrodzenia za rok pracy.

Sąd odsyłający nie miał wątpliwości, że umowy o pracę na czas określony zostały zawarte i wygasły zgodnie z prawem. Powziął jednak wątpliwość, czy ten sam powód rozwiązania umów o pracę na czas określony i nieokreślony może powodować odmienne traktowanie pracowników w odniesieniu do wysokości przysługującej odprawy.

Co na to Trybunał

Trybunał stwierdził, że chociaż rozwiązanie stosunków pracy pracowników zatrudnionych na czas określony i nieokreślony oraz wypłaty odpraw zostały spowodowane przez tę samą okoliczność, to znacząco różni się kontekst wypłaty odpraw. Świadczenie, które przysługuje osobom zatrudnionym na czas określony, jest wypłacane w przypadku, gdy zadanie będące przedmiotem umowy zostaje zakończone, co zawsze jest przewidywane przez strony przy zawarciu umowy. Natomiast wypłata odprawy z tytułu zwolnień grupowych ma rekompensować rozwiązanie stosunku pracy, którego pracownik nie mógł przewidzieć. Trybunał orzekł, że w takim przypadku dopuszczalne jest różnicowanie wysokości wypłacanych odpraw.

Katarzyna Dulewicz radca prawny, Partner w Kancelarii CMS

Polskie prawo pracy przewiduje możliwość wypłaty odpraw w kilku przypadkach: w razie zwolnień grupowych, przejścia na emeryturę lub rentę lub w razie śmierci pracownika. Wysokość odpraw z tytułu zwolnień grupowych zależy od stażu pracy pracownika u danego pracodawcy. Odprawa z tytułu zwolnień grupowych przysługuje zarówno osobom zatrudnionym na czas określony i nieokreślony, ale tylko w przypadku, gdy do rozwiązania stosunku pracy dochodzi z przyczyn niedotyczących pracownika.

Odnosząc opisany wyrok do polskich realiów, umowę o pracę na czas określony można zawrzeć maksymalnie na okres 33 miesięcy. Gdyby umowa zawarta na czas określony wygasła z powodu upływu okresu, na jaki została zawarta, przed przeprowadzeniem zwolnień grupowych, pracownikowi nie przysługiwałoby prawo do odprawy. Natomiast w przypadku, gdy z powodu rozwiązania umowy z klientem pracodawca wypowiadałby umowy o pracę osobom zatrudnionym na czas określony i nieokreślony, to wszystkim przysługiwałaby odprawa w wysokości określonej ustawowo, która zależy od długości stażu pracy, a nie rodzaju umowy.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA