fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Kadry

Wynagrodzenie zleceniobiorcy 2018: 13,70 zł za godzinę

Fotorzepa, Marta Bogacz
Od nowego roku zleceniobiorcom uprawnionym do minimalnej stawki godzinowej trzeba będzie wypłacać o 70 groszy więcej za godzinę pracy niż obecnie. Podwyżka obejmie wynagrodzenie za usługi wykonane od 1 stycznia 2018 r. Rozliczając zlecenia zrealizowane jeszcze w tym roku, należy stosować obecną stawkę 13 zł.

Od prawie roku wynagrodzenie za wykonywanie usług na podstawie umów zlecenia i umów, do których stosuje się przepisy o zleceniu, nie może co do zasady wynosić mniej niż 13 zł za godzinę. W 2018 r. kwota ta będzie wyższa i wyniesie 13,70 zł. Wszelkie wprowadzone w związku z tą minimalną stawką godzinową regulacje ochronne do ustawy o minimalnym wynagrodzeniu dotyczą tylko tej kwoty. Zatem wynagrodzenie przysługujące ponad nią nie musi być np. wypłacane co najmniej raz w miesiącu, prawo do niego można przenieść na inną osobę, może być także wyrażone w innej formie niż pieniężna. Często dla stron istotna jest jednak nie tyle sama stawka minimalna, co terminy jej wypłacania.

Zakres stosowania

Regulacje dotyczące minimalnej stawki godzinowej dotyczą typowych umów zlecenia oraz umów, do których znajdują zastosowanie przepisy o zleceniu wykonywanych przez „przyjmujących zlecenie lub świadczących usługi". Ustawa o minimalnym wynagrodzeniu za pracę definiuje te pojęcia. Oznaczają one:

a) osobę fizyczną wykonującą działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce albo w państwie niebędącym państwem członkowskim UE lub państwem EOG, niezatrudniającą pracowników lub niezawierającą umów ze zleceniobiorcami, albo

b) osobę fizyczną niewykonującą działalności gospodarczej

- która przyjmuje zlecenie lub świadczy usługi na podstawie umów, o których mowa w art. 734 i art. 750 k.c., na rzecz przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 2168) albo na rzecz innej jednostki organizacyjnej, w ramach prowadzonej przez te podmioty działalność.

Aby umowa zawierana ze zleceniobiorcą, którym jest przedsiębiorcą, podlegała pod przepisy o stawce minimalnej, łącznie muszą zostać spełnione następujące warunki:

- przedsiębiorca jest osobą fizyczną (a nie osobą prawną lub jednostką organizacyjną),

- przedsiębiorca ma zarejestrowaną działalność gospodarczą,

- działalność gospodarcza jest zarejestrowana w Polsce lub w państwie, które nie jest członkiem UE lub EOG,

- przedsiębiorca nie zatrudnia pracowników ani nie zawiera umów ze zleceniobiorcami (w obu przypadkach nieistotne jest to, czy daną umowę wykonują zatrudnieni pracownicy czy zleceniobiorcy),

- umowa zlecenia, którą oceniamy w zakresie obowiązku stosowania przepisów o stawce minimalnej, jest zawarta ze zleceniodawcą będącym przedsiębiorcą lub inną jednostką organizacyjną niż przedsiębiorca (przepisy o stawce minimalnej nie obejmują umów, w których zleceniodawcami są osoby fizyczne zawierające umowę poza działalnością gospodarczą),

- umowa nie została wyłączona spod stosowania tych przepisów w art. 8d ustawy o minimalnym wynagrodzeniu.

Stawka minimalna

Wysokość wynagrodzenia powinna być ustalona w umowie w taki sposób, aby zapewniała uzyskanie za każdą godzinę wykonywania zlecenia stawki minimalnej. W 2017 r. to kwota 13 zł, w 2018 r. wzrasta do 13,70 zł.

Przykład:

Zleceniobiorcy, zgodnie z umową, za realizację usługi przysługuje kwota 39 zł. Usługę wykonywał przez 3 godziny i 10 minut (związana była z realizacją pewnych czynności przy użyciu sprzętu komputerowego, stąd możliwość dokładnego wykazania czasu pracy w oprogramowaniu). Czy wypłacamy mu kwotę z umowy? Usługi były wykonywane w grudniu 2017 r., w tym też miesiącu zostaną rozliczone.

Minimalna stawka godzinowa została przypisana do godzin, przez co należy rozumieć godzinę zegarową. Ustawa o minimalnym wynagrodzeniu nie daje podstaw do stosowania jakichkolwiek zaokrągleń w odniesieniu zarówno do samej stawki minimalnej, jak i potwierdzania czasu realizacji usług objętych umową.

W przedstawionej sytuacji nie można ograniczyć się do wypłaty kwoty wskazanej w umowie. Przeliczając czas realizacji usługi na kwotę wychodzi bowiem, że zleceniobiorca powinien zarobić 2,17 zł więcej. Takie są konsekwencje ustanowienia stawki minimalnej i wskazania w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu. Gdy wysokość wynagrodzenia ustalonego w umowie nie zapewnia przyjmującemu zlecenie lub świadczącemu usługi otrzymania za każdą godzinę wykonania zlecenia lub świadczenia usług wynagrodzenia w wysokości co najmniej minimalnej stawki godzinowej, przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości obliczonej z uwzględnieniem minimalnej stawki godzinowej. Skoro usługa była wykonywana przez 3 godziny i 10 minut, a zleceniodawca nie ma podstaw do kwestionowania tego faktu, to powinien wypłacić (brutto) z tego tytułu 41,17 zł, a nie wskazane w umowie 39 zł.

Wyższe wynagrodzenie, wynikające z przeliczenia czasu świadczenia pracy przez minimalną stawkę godzinową, zleceniodawca powinien wypłacić bez oczekiwania na wezwanie do wypłaty kwoty przekraczającej umowne ustalenia. Zleceniobiorca nie może przy tym zrzec się prawa do wynagrodzenia wynikającego ze stawki minimalnej. Wyraźnie wyłącza to ustawa o minimalnym wynagrodzeniu.

Terminy płatności

Zgodnie z art. 744 k.c., w razie odpłatnego zlecenia, wynagrodzenie należy się przyjmującemu dopiero po wykonaniu zlecenia, chyba że co innego wynika z umowy lub z przepisów szczególnych. Tutaj jednak pojawia się ustawa o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, która dzieli zlecenia (i umowy dotyczące świadczenia usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu) na dwie grupy:

- zawarte na okres nie dłuższy niż miesiąc,

- zawarte na okres przekraczający miesiąc.

Przepisy o minimalnym wynagrodzeniu narzucają wypłatę wynagrodzenia wynikającego ze stawki minimalnej (a więc niekoniecznie całej należnej kwoty za usługi) co najmniej raz w miesiącu, gdy umowa jest zawierana na okres dłuższy niż miesięczny. Nie przewidują przy tym konieczności wypłaty w tym miesiącu, którego dotyczy rozliczenie. Takiej interpretacji nie można również wyprowadzić z ustawy o minimalnym wynagrodzeniu. Zgadza się z tym zdecydowana większość ekspertów.

Przykład:

Umowa zlecenia z wykładowcą została zawarta na okres od września 2017 r. do czerwca 2018 r. Stawka za godzinę zajęć wynikająca z tej umowy wynosi 80 zł, przy czym odnosi się do „godziny lekcyjnej" (45 minut). Wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej jest wypłacane do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu rozliczanym. Pozostała kwota zostanie wypłacona po zakończeniu umowy. Wykładowca prowadzi zajęcia przez 20 godzin lekcyjnych miesięcznie. Nie wykonuje żadnych dodatkowych czynności (typu przygotowanie materiałów, konsultacje itp.).

Po zakończeniu każdego miesiąca wykonywania zlecenia w 2017 r. wykładowca powinien otrzymać 13 zł za każdą godzinę zegarową świadczenia usług. W 2018 r. jest to 13,70 zł za godzinę pracy.

20 godzin lekcyjnych (po 45 minut każda) daje 15 godzin zegarowych. Zatem miesięczne wynagrodzenie wynikające z minimalnej stawki to 195 zł (15 x 13 zł). Taką kwotę zgodnie z zapisami umowy należy wypłacić za wrzesień, październik, listopad oraz grudzień. Nie ma przy tym znaczenia, że wypłata za grudzień nastąpi w styczniu 2018 r., ponieważ jest to kwota nabyta za usługi wykonane jeszcze w grudniu 2017 r., a więc przy stawce minimalnej 13 zł za godzinę.

Za kolejne miesiące (styczeń – czerwiec 2018 r.) wykładowca powinien otrzymywać co miesiąc 205,50 zł (15 godzin x 13,70 zł). Pozostała zaś kwota wynagrodzenia, płatna po zakończeniu realizacji całej umowy, w terminie wynikającym z postanowień w niej zawartych, wyniesie łącznie 13 987 zł:

80 zł x 20 godzin = 1600 zł

1600 zł – 195 zł = 1405 zł (to kwota pozostała do wypłaty za każdy miesiąc prowadzenia zajęć w 2017 r.)

1405 zł x 4 miesiące (wrzesień – grudzień 2017 r.) = 5620 zł

1600 zł – 205,50 zł = 1394,50 zł (to kwota pozostała do wypłaty za każdy miesiąc prowadzenia zajęć w 2018 r.)

1394,50 zł x 6 miesięcy (styczeń – czerwiec 2018 r.) = 8367 zł

8367 zł + 5620 zł = 13 987 zł.

Transakcje handlowe

Ustalając odległe terminy płatności kwoty wynagrodzenia przewyższającej stawkę minimalną trzeba zwrócić uwagę na ustawę z 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (tekst jedn. DzU z 2016 r., poz. 684). W odniesieniu do części umów jej zapisy mogą ograniczyć swobodę w tym zakresie.

Przepisy ustawy stosuje się do transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są:

1) przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów art. 4 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej,

2) podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej,

3) podmioty, o których mowa w art.  3 ust. 1 ustawy z 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (DzU z 2015 r., poz. 2164),

4) osoby wykonujące wolny zawód,

5) oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych,

6) zagraniczni przedsiębiorcy, o których mowa w art. 1 ustawy z 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne (DzU z 1989 r., poz. 148 ze zm.), prowadzący przedsiębiorstwa na terytorium Polski,

7) przedsiębiorcy z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej.

Transakcje handlowe, które objęte są stosowaniem ustawy, to umowy, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi – jeżeli strony, do których stosuje się przepisy tej ustawy, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością.

Mogą one zatem obejmować także zlecenia (umowy o świadczenie usług, do których stosujemy przepisy o zleceniu) zawierane np. przez przedsiębiorców.

Jeżeli strony transakcji handlowej (z wyłączeniem podmiotu publicznego będącego podmiotem leczniczym) przewidziały w umowie termin zapłaty dłuższy niż 30 dni, wierzyciel może żądać odsetek ustawowych po upływie 30 dni, liczonych od dnia spełnienia swojego świadczenia i doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi, do dnia zapłaty, ale nie dłużej niż do dnia wymagalności świadczenia pieniężnego. Jest to przy tym uprawnienie wierzyciela, a nie jego obowiązek (wyrok SA w Szczecinie z 8 maja 2013 r., I ACa 160/13).

Przy transakcjach objętych tą ustawą, termin zapłaty określony w umowie nie może przekraczać 60 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi, chyba że strony w umowie wyraźnie ustalą inaczej i pod warunkiem, że ustalenie to nie jest rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela. Nie ma tutaj bezwzględnego zakazu ustalania terminów płatności dłuższych niż 60 dni (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 12 czerwca 2013 r., KIO 1242/13), niemniej każdorazowo taki dłuższy termin będzie podlegać ocenie. Oceny, czy postanowienia umowne są rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela, dokonuje się, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności:

1) rażące odstępstwa od dobrych praktyk handlowych, które naruszają zasadę działania w dobrej wierze i zasadę rzetelności,

2) właściwość towaru lub usługi, które są przedmiotem transakcji handlowej.

Usługi w grudniu

Podwyższenie stawki minimalnej do 13,70 zł obejmuje wynagrodzenie za usługi wykonane od 1 stycznia 2018 r. W przypadku rozliczania wynagrodzenia za prace wykonywane jeszcze w grudniu najniższa kwota za godzinę to nadal 13 zł.

Przykład:

Zleceniobiorca wykonuje umowę zawartą na okres 1 listopada 2017 r. – 28 lutego 2018 r. Za wykonywane usługi otrzymuje 1000 zł miesięcznie. Płatności następują 5. dnia miesiąca następującego po miesiącu rozliczanym. W listopadzie wykonywał usługi przez 70 godzin, a w grudniu przez 76. Wypłata wynagrodzenia wynikającego z umowy (1000 zł) w przypadku obu tych miesięcy nie naruszała stawki minimalnej. W obu przypadkach dawało bowiem kwotę nie niższą niż 13 zł za godzinę świadczenia usług.

Nie zmienia tu nic fakt, że zarobek za grudzień zostanie wypłacony (zgodnie z umową) w styczniu 2018 r. Nadal bowiem dotyczy kwoty należnej za grudzień 2017 r., do której prawo zleceniobiorca nabył z końcem tego miesiąca, jeszcze przy obowiązywaniu stawki minimalnej 13 zł.

Jeżeli jednak także w styczniu 2018 r. usługi będą wykonywane przez 76 godzin, to konieczne będzie uzupełnienie wynagrodzenia. Taka liczba godzin przy miesięcznej kwocie 1000 zł daje bowiem 13,16 zł za godzinę, co dawałoby o 54 grosze mniej w porównaniu do obowiązującej od 2018 r. stawki minimalnej. Zleceniobiorca za styczeń (przy założeniu, że usługi będzie wykonywał przez 76 godzin) powinien otrzymać wynagrodzenie w wysokości 1041,20 zł (76 godzin x 13,70 zł).

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA