fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Kadry

Personel mógł wnosić bakterie i wirusy - wyrok WSA ws. obuwia roboczego w sklepie

Fotorzepa/Robert Gardziński
Nawet w sytuacjach wymagających szybkiej reakcji organów sanitarnych ich decyzje muszą być jednoznacznie określone.

Kontrola przeprowadzona w sklepie przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego podczas oceny realizacji zasad BHP przyniosła w efekcie nakaz zapewnienia pracownikom obuwia roboczego. Używając własnych butów, mogą bowiem wnosić na nich szkodliwe bakterie i wirusy. Obuwie robocze jako obuwie całodzienne powinno być wytrzymałe i higieniczne oraz zapobiegać wypadkom przy pracy. Personel sklepu sam bowiem transportuje towar, rozpakowuje go i układa na półkach. W sklepie używa się także chemicznych, nieraz żrących środków czystości.

Gdy śląski państwowy wojewódzki inspektor sanitarny podtrzymał nałożony nakaz, pracodawca – spółka z o.o. – zaskarżył decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W jego ocenie nakaz został „niedostatecznie sprecyzowany". A nałożenie na pracodawcę obowiązku „zapewnienia pracownikom obuwia roboczego zgodnie z wymaganiami" jest nieuzasadnione i jako operujące nieokreślonym pojęciem – niewykonalne. Nawet gdyby spółka chciała wykonać nakaz, nie wiedziałaby, jakie właściwie obuwie ma zapewnić pracownikom i jakie parametry ma ono spełniać. Zgodnie z jednym przepisem (art. 2376 § 1) kodeksu pracy pracodawca obowiązany jest dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej, zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy. W to wpisuje się obuwie jako środek chroniący pracownika przed zagrożeniami w środowisku pracy. Natomiast zgodnie z kolejnym przepisem (art. 2377 § 1 k.p.) pracodawca powinien dostarczyć pracownikowi odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w Polskich Normach, ze względu m.in. na wymagania technologiczne, sanitarne lub BHP.

Organy inspekcji sanitarnej powinny więc przede wszystkim ustalić, czy w tej konkretnej sytuacji nakaz dotyczy obuwia jako środka ochrony indywidualnej (jak przewiduje art. 2376 § 1 k.p.), czy obuwia roboczego w rozumieniu art. 2377 § 1 kodeksu pracy – orzekł WSA. Wymagania stawiane środkom ochrony indywidualnej, wśród których znajduje się obuwie, są bowiem odmienne niż stawiane obuwiu roboczemu. Gdyby spółka zamierzała wykonać nałożony na nią obowiązek, nie wiedziałaby, jak to zrobić. A więc jaki rodzaj obuwia ma zapewnić pracownikom i jakie ma spełniać wymagania. Sama nie może precyzować nałożonego na nią obowiązku. Dokładnie musi go określić inspektor sanitarny.

Toteż, uchylając zaskarżoną decyzję śląskiego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, sąd zalecił, aby w ponownym postępowaniu inspekcja sanitarna jak najszybciej jednoznacznie skonkretyzowała treść nakazu.

Sygnatura akt: III SA/Gl 527/19

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA