fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Firma

Co wpisać do nazwy spółki partnerskiej

123RF
Korpus (rdzeń) firmy spółki partnerskiej (dalej: sp.p.) musi składać się z nazwiska co najmniej jednego wspólnika.

- Pan Jerzy pyta: jak należy skonstruować firmę spółki partnerskiej?

Korpus (rdzeń) firmy spółki partnerskiej (dalej: sp.p.) musi składać się z nazwiska co najmniej jednego wspólnika. Nie jest jednak konieczne ujawnienie w nazwie imienia/imion uczestników podmiotu. Ze względu na regułę wyłączności, ewentualnie prawdziwości obowiązkowe może stać się uzupełnienie tego rdzenia o pierwsze litery imienia/imion albo jego/ich pełne brzmienie. Gdy w firmie wymieniona jest tylko jedna osoba, a w skład spółki wchodzi jeszcze jeden wspólnik, to dodatek powinien brzmieć „i partner". Jeżeli zaś uczestników jest więcej niż dwóch poza wymienionym/mi- dodatek powinien brzmieć „i partnerzy". W sytuacji natomiast, w której firma spółki zawiera wyliczenie nazwisk wszystkich wspólników - dodatek powinien brzmieć „spółka partnerska". Notabene tego ostatniego dodatku można używać w każdej konfiguracji, tj., gdy w firmie wymieniono nazwisko tylko jednego wspólnika (a jest ich więcej niż dwóch), niektórych czy też wszystkich partnerów. Drugim koniecznym - obok określenia formy prawnej podmiotu - dodatkiem jest wskazanie wolnego zawodu wykonywanego w spółce. Gdy w podmiocie, zgodnie z jego kontraktem, wykonywanych jest kilka wolnych zawodów (spośród tych wyliczonych w art. 88 k.s.h. albo przepisach szczególnych), to należy je w firmie spółki wszystkie oznaczyć. Nie wolno jednak zamieścić w nazwie podmiotu wolnego zawodu nie przewidzianego umową spółki, nawet, jeżeli poszczególni partnerzy posiadają uprawnienia do jego wykonywania. Poza obligatoryjnymi dodatkami w firmie w/w spółki mogą znaleźć się również te o charakterze fakultatywnym, np. informacje obrazujące pokrewieństwo między partnerami.

—Anna Borysewicz adwokat

podstawa prawna: art. 90 oraz 104 ustawy z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 791)

podstawa prawna: art. 432 § 2 oraz art. 435 § 3–4 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 459)

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA