7 Cudów Polski - Plebiscyt - Rzeczpospolita.pl

Wybieramy najpiękniejsze miejsca w Polsce

Morskie Oko w Tatrach, Puszcza Białowieska, Maczuga Herkulesa, a może Bagna Biebrzańskie? Każdy może zagłosować na siedem cudów polskiej natury.
W naszym plebiscycie, który ogłosiliśmy na początku wakacji zgłosili państwo prawie 200 różnych miejsc w całym kraju. Kapituła złożona z ekspertów – geografa, biologów, fotografików, podróżników – wybrała spośród nich 21 najwartościowszych.
Siedem cudów natury polskiej to tylko hasło. Nie traktujemy go dosłownie, nie chodzi bowiem o wskazanie miejsc o naukowych walorach geograficznych, przyrodniczych czy geologicznych, lecz raczej o miejsca, które najbardziej lubimy, o ukochane krajobrazy.

Od 5 września do 6 października (godzina 0.00) można oddać głos na kandydatów z listy nominowanych.

Jak głosować?
1. Zaznacz obiekty, które wybierasz - nie więcej niż siedem
2. Podaj swój adres e-mail i kliknij "wyślij"
3. Na podany przez siebie adres dostaniesz prośbę o potwierdzenie swojego głosu
4. Po kliknięciu w link, który znajdziesz w przysłanym przez nas e-mailu, twój głos zostanie ostatecznie zarejestrowany
5. Z jednego adresu internetowego można zagłosować tylko raz
6. Głosowanie trwa do 6 października do północy

Bagna Biebrzańskie

Warstwa torfu grubości 1 – 6 m wypełnia niemal całą Kotlinę Biebrzańską o długości prawie 100 km. Bagna Biebrzańskie, około 95 tys. ha torfowisk, to największy kompleks naturalnych mokradeł w środkowej Europie i królestwo ptaków. Żyją tu aż 262 ich gatunki, w tym wiele rzadkich i zagrożonych.

Bukowe Berdo w Bieszczadach

Z ozdobionej dziesiątkami malowniczych skałek z piaskowca połoniny pod szczytem górskiego masywu górującego nad doliną Terebowca podziwiać można jedną z najpiękniejszych bieszczadzkich panoram. Przy dobrej pogodzie widać stąd na wschodzie rozległe i tajemnicze ostępy Bieszczadów ukraińskich.

Dolina Narwii w Narwiańskim Parku Narodowym

W zwanej „polską Amazonią” szerokiej na prawie trzy kilometry dolinie, w której falują trzciny i turzyce, łączą się i dzielą przypominające luźny warkocz rzeczne koryta o ciemnej wodzie i stromych brzegach, umocnionych korzeniami roślin. Narew na odcinku między Surażem a Rzędzianami to jedyny w kraju i jeden z niewielu w Europie przykładów rzeki wielokorytowej.

Dolina Nidy

Leniwie wijąca się Nida przecina gipsowe wzniesienia historycznych ziem Ponidzia. Jej dopływy na sąsiadujących z rzeką wzgórzach wokół Buska i Wiślicy wyrzeźbiły w gipsie, np. w Wąwozie Skorocickim, fantastyczne skalne mosty, ambony i grzędy.

Dolina Pięciu Stawów

Otoczone skalnymi turniami Zawratu, Świnicy, Zamarłej Turni gruzowiska głazów, piarżyska, tafle jezior, alpejskie murawy i kosodrzewina zajmują dno i zbocza leżącej w sercu polskich Tatr rozległej (6,5 km kw.) wysokogórskiej doliny, do której prowadzą tylko piesze szlaki. Jedyne tu drzewo to modrzew rosnący na brzegu największego z jezior, Wielkiego Stawu Polskiego.

Jaskinia Raj

Niezwykły podziemny świat we wnętrzu wzgórza wśród podkieleckich pól. Strop krasowej jaskini zdobią niezliczone sople stalaktytów – prawie 200 na metrze kwadratowym – i stalagmitów. Nigdzie indziej w Polsce zwykły turysta nie może zobaczyć równie wspaniałej wapiennej szaty naciekowej, w tym np. „stalagmitowych makaronów”, kamiennych „pól ryżowych” i „jaskiniowych pereł”, czyli kulek tzw. luźnych nacieków.

Jezioro Hańcza i Suwalski Park Krajobrazowy

Brzegi najgłębszego (113 m) polskiego jeziora i sąsiadująca z nią dolina Szeszupy z pasmami moren czołowych, wałami ozów, jeziorami wytopiskowymi, polami głazów, borealną fauną i florą to jeden z najmłodszych i najbardziej urozmaiconych krajobrazów w kraju. Ukształtował go lodowiec zaledwie 10 tys. lat temu.

Krutynia na Mazurach

Łączące kilkanaście jezior rzeczki i strugi, noszące wspólne miano Krutyni, to jeden z najpiękniejszych szlaków wodnych w Europie Środkowej. Spokojny nurt niesie łodzie i kajaki wśród mokradeł, przepastnych mazurskich lasów i stromych wzgórz morenowych.

Maczuga Herkulesa i Dolina Prądnika

Wapienna skała o kształcie maczugi 25-metrowej wysokości, w której zachowały się odciski jurajskich gąbek, wznosi się, jakby na przekór prawom fizyki, na zwanym Fortepianem skalnym tarasie nad doliną Prądnika. W dolinie, uważanej za najładniejszą w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, zachowały się również inne skały o niezwykłych kształtach, np. Igła Deotymy i Brama Krakowska oraz jaskinie, w których mieszkali neandertalczycy.

Klify na wyspie Wolin

Najwyższe w kraju wybrzeże klifowe co roku cofa się prawie o metr pod naporem morza. U stóp urwiska spoczywają martwe pnie starych buków, które kiedyś rosły na jego koronie. Z wierzchołka liczącego ponad 90 m wysokości wzgórza Gosań w pobliżu Międzyzdrojów widać niemal całą Zatokę Pomorską, Świnoujście i niemiecki kurort Ahlbeck.

Kocioł Małego Stawu w Karkonoszach

Sięgające 200 m wysokości skalne urwiska poniżej głównej grani karkonoskiej wznoszą się nad lśniącą taflą polodowcowego górskiego jeziora o powierzchni 3 ha. Stuletni drewniany budynek na jego brzegu to jedno z najstarszych w kraju schronisk górskich, legendarna „Samotnia”.

Mierzeja Helska

Liczący 34 km długości i w najwęższym miejscu zaledwie 100 m szerokości pasek lądu w kształcie kosy, osłaniający przed sztormami Zatokę Gdańską, to najmłodsza część naszego wybrzeża. Utworzony z piachu niesionego przez płynący na wschód prąd morski jeszcze na nowożytnych mapach był łańcuchem wysp.

Morskie Oko

Największe i najbardziej magiczne z tatrzańskich jezior, zamknięte jak cenny kamień w pierścieniu okolicznych granitowych wierzchołków – Rysów, szczytów Mięguszowieckich, Cubryny, Mnicha. Ma 35 ha powierzchni, 50,8 m głębokości i przejrzystą jak kryształ wodę. Niegdyś wierzono, że ma podziemne połączenie z morzem.

Podlaski przełom Bugu

Jedna z największych dzikich rzek europejskich meandruje w szerokiej na 2 – 4 km dolinie wśród łęgów wierzbowych, topolowych i sosnowych lasów. W pobliżu malowniczych miasteczek o dziejach sięgających średniowiecza, Mielnika i Drohiczyna, krawędzie polodowcowej wysoczyzny wznoszą się nad korytem rzeki na wysokość prawie 30 m.

Połoniny Caryńska i Wetlińska

Latem na stokach sąsiadujących ze sobą dwóch słynnych bieszczadzkich połonin kwitnie najpiękniejsza z górskich traw – lilia złotogłów. Jesienią trawy rudzieją, a połoniny przybierają niezwykłą rdzawą barwę. Wetlińska, której grzbiet liczy 10 km długości, należy do największych masywów górskich w Bieszczadach. Caryńska znana jest ze wspaniałych widoków na pasma Wielkiej Rawki, Tarnicy i Halicza.

Przełom Dunajca

Dunajec pokonuje Pieniny siedmioma pętlami w skalistym kanionie, nad którym wznoszą się liczące 300 metrów wysokości pionowe wapienie Sokolicy i innych pienińskich szczytów. Spływ przełomem tratwami to od prawie dwóch wieków jedna z największych atrakcji turystycznych w kraju.

Puszcza Białowieska

Ostatni pierwotny las na Niżu Europejskim, w którym żadne z drzew – najstarsze liczą prawie pięć wieków – nie zostało posadzone przez człowieka. Strzały białowieskich dębów, najwyższych w Europie, sięgają 30 m wysokości. W puszczy żyje na wolności około 400 żubrów. To największe stado na świecie.

Ruchome wydmy pod Łebą

Wydmy w Słowińskim Parku Narodowym – 500 ha ruchomych piasków, największy taki obszar w Europie – w lecie przypominają Saharę, a w zimie pustkowia Arktyki. Wydmy, z których największa, Łącka, ma 42 m n.p.m, wędrują z zachodnimi wiatrami z prędkością 5 – 10 m rocznie. Podczas jesiennych sztormów można usłyszeć ich „śpiew” wydawany przez niesiony wiatrem piasek.

Szczeliniec Wielki i Błędne Skały w Górach Stołowych

Nad głowami zwiedzających skalne labirynty Błędnych Skał i Szczelińca Wielkiego w Górach Stołowych w Kotlinie Kłodzkiej – powstały one w wyniku wietrzenia płaskich wierzchołków („stoliwa”) Gór Stołowych – wznoszą się korzenie drzew, fantastyczne baszty, bramy, spękane głazy i kamienne postacie z piaskowca, będące jakby dziełem czarnoksiężnika.

Szumy na rzekach Tanew i Sopot na Roztoczu

Na odcinku 400 m wody Tanwi, płynącej głęboką cienistą doliną wśród sosnowych borów Puszczy Solskiej, spadają z szumem z 24 skalnych progów. Powstały one, podobnie jak wodospady w rezerwacie Czartowe Pole na niedalekiej rzeczce Sopot, na liczącej około 100 m wysokości geologicznej krawędzi dzielącej wyżynę Roztocza od Kotliny Sandomierskiej.

Wodogrzmoty Mickiewicza

Po wiosennych deszczach huk spadających ze skalnych progów wód potoku Roztoka przypomina grzmoty szalejącej w Tatrach burzy. Opisywana, rysowana i fotografowana od połowy XIX w. kaskada na krawędzi doliny Białki – składająca się z trzech większych (Wodogrzmot Wyżni, Pośredni i Niżny) i kilku mniejszych wodospadów – ma łącznie ponad 100 m wysokości.