Przezorny płaci mniej

autor: Michał Walczak

źródło: Rzeczpospolita

Nawet najlepszemu narciarzowi może przytrafić się wypadek

+zobacz więcej zdjęć

Zerwane więzadła, zwichnięte barki, złamane ręce i nogi – to najczęstsze urazy na stoku. Nawet najlepszym może się zdarzyć wypadek. Warto być wtedy ubezpieczonym

Kto płaci w Polsce składki na NFZ, korzysta z opieki medycznej i zawsze otrzyma pomoc, zwłaszcza w nagłych wypadkach. Od czasu wejścia Polski do Unii Europejskiej zyskaliśmy prawo do takiej pomocy także w krajach zjednoczonej Europy. Udzielana jest ona na podstawie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ), więc nie należy o niej zapomnieć w podróży. Aby otrzymać EKUZ, należy złożyć wniosek w oddziale wojewódzkim lub delegaturze Narodowego Funduszu Zdrowia odpowiednim dla miejsca zamieszkania.

Zdrowie kosztuje

Tyle teoria, praktyka wprowadza pewne ważne korekty – NFZ nie refunduje kosztów leczenia w prywatnych placówkach zagranicznych, w niektórych krajach trzeba się liczyć z dodatkowymi opłatami za niektóre usługi. Inaczej mówiąc, trzeba wiedzieć, że nie każdy wydatek na ratowanie zdrowia zostanie za nas poniesiony albo część wydatków trzeba będzie pokryć wspólnie z NFZ.

Koszt leczenia typowych kontuzji narciarskich w różnych krajach UE jest różny. Ambulatoryjne opatrzenie zwichniętej nogi na Słowacji może kosztować od 50 do 200 euro, a we Francji lub Austrii już 250 – 600 euro. Leczenie szpitalne złamanej kończyny to w Czechach czy na Słowacji 100 – 800 euro, ale we Włoszech ta suma dojść może do 5 tys. euro. Cena jednego dnia pobytu w zagranicznym szpitalu na oddziale intensywnej opieki medycznej może sięgnąć nawet 2 tysięcy euro, na chirurgii czy internie – kilkuset euro.

Czasem trzeba przewieźć narciarza do odległego punktu opieki medycznej, ten transport też nie jest tani – ambulans w Niemczech kosztuje od 80 do 300 euro, a helikopter lub samolot od 3 tys. do 10 tys. euro. Rachunki wystawiane przez firmy prywatne są też zwykle wyższe od opłat w taryfikatorze medycyny państwowej. Dochodzi niekiedy cena wykupionych na miejscu leków.

W pakiecie taniej

Żeby się nie obawiać, że koszty te poniesiemy sami, musimy wykupić polisę ubezpieczeniową. Polisa uzupełni naszą ochronę, zwłaszcza jeśli jedziemy do znanych i popularnych kurortów alpejskich, a także na Słowację, gdzie płatna jest na przykład już sama akcja ratownicza.

Jeśli ochrona ma być pełna, to polisa powinna zawierać pokrycie odszkodowania wynikającego z odpowiedzialności cywilnej za spowodowanie wypadku na trasie narciarskiej. Warto pamiętać, że odszkodowania za spowodowanie u kogoś uszczerbku na zdrowiu tysięcy, a nawet dziesiątek tysięcy euro.

Polisę narciarską kupujemy zazwyczaj razem z wczasami u operatora turystycznego. Kto jednak sam sobie organizuje wyjazd, powinien sam też udać się do towarzystwa ubezpieczeniowego. Wybór jest spory – zwykle ubezpieczyciele przed zimą przygotowują całe pakiety zabezpieczeń związanych z narciarstwem: od transportu do pokrycia kosztów wypadków i OC. Zwykle w przypadku kupna pakietu dla całej rodziny lub grupy osób dostaje się zniżki.

Polisę noś przy sobie

Warto zapytać o dodatkowe możliwości związane z wyprawą na narty: ubezpieczenie samych nart od zniszczenia lub kradzieży, zwrot kosztów wypożyczenia sprzętu, refundację kosztów niewykorzystanego karnetu narciarskiego, świadczenie rekompensujące zamknięcie tras.

Typowe polisy narciarskie nie są szczególnie drogie. W przypadku podstawowego ubezpieczenia należy się liczyć z wydatkiem około 2 – 2,5 zł za dzień na osobę w Polsce lub 0,7 – 0,8 euro za granicą.

Ubezpieczyć się można dość wysoko. Górne koszty leczenia zagranicznego, w zależności od firmy, wynoszą od 10 do 40 tys. euro, w Polsce nawet do 150 tys. zł. Ubezpieczenie OC rzeczowe 15 – 20 tys. euro, osobowe od 50 do 100 tys. euro. Bagaż, sprzęt można ubezpieczyć średnio do kwoty 2 tys. zł. Składki w przypadku największych sum wynoszą 40 – 60 zł za jeden rodzaj ubezpieczenia.

Przezorny narciarz pamięta jeszcze o noszeniu przy sobie numeru telefonu do centrali alarmowej swego ubezpieczyciela i ma przy sobie swoją polisę. Gdy już zdarzy mu się wypadek i skorzysta z pomocy, bierze zaświadczenie lekarskie, na którego podstawie będzie mógł uzyskać zwrot pieniędzy nie tylko za leczenie, ale np. za niewykorzystany karnet.