Nieruchomości
Na ulepszeniu połowę zarabia gmina
Przyrostem wartości nieruchomości trzeba się podzielić. Stawka procentowa opłaty adiacenckiej nie może przekraczać 50 proc. przyrostu wartości nieruchomości
Choć nie wolno uzależniać budowy sieci wodociągowej czy kanalizacyjnej od partycypowania przez właścicieli nieruchomości w kosztach jej budowy, mogą oni odczuć ciężar tej inwestycji w postaci opłaty adiacenckiej.
Jest to opłata od przyrostu wartości nieruchomości wskutek możliwości korzystania z wodociągu i kanalizacji, a także innych urządzeń infrastruktury technicznej. Owa infrastruktura techniczna, której budowa może pociągać za sobą obciążenie opłatą adiacencką, to obok urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych także urządzenia ciepłownicze, elektryczne, gazowe i telekomunikacyjne – wybudowane pod ziemią i nad ziemią. Warunki pobierania opłaty adiacenckiej wskazane zostały w art. 134-148b ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. DzU z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zmianami).
Opłata adiacencka wchodzi w rachubę tylko wówczas, gdy sieć wodociągowa czy kanalizacyjna, a także inne urządzenia infrastruktury technicznej, np. droga i gazociąg, zostały wybudowane ze środków publicznych lub z udziałem środków publicznych, tj. Skarbu Państwa, gminy, środków unijnych lub ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi.
Obciążeni opłatą adicencką mogą być tylko właściciele, wówczas, gdy wnieśli kiedyś opłatę za cały okres użytkowania wieczystego (była kiedyś taka możliwość) i opłaty roczne ich nie obciążają. Pozostałych użytkowników wieczystych opłata adicencka nie dotyczy. Jednakże w związku ze wzrostem wartości działki właściciel gruntu, a tym najczęściej jest gmina, może im zwiększyć opłaty roczne.
Stawka procentowa tej opłaty, ustalona przez radę gminy, nie może przekraczać 50 proc. przyrostu wartości nieruchomości. Jest stawka maksymalna. Rada gminy może uchwałą wprowadzić stawkę niższą, np. 20 czy 30 proc. tego przyrostu. Warunkiem ustalenia opłaty adiacenckiej jest podjęcie przez radę gminy uchwały ustalającej jej stawkę. Taka uchwała musi istnieć w dniu, w którym przyłączenie nieruchomości do sieci wodociągowej czy kanalizacyjnej stało się możliwe.
Opłata adiacencka obciążająca właścicieli czy użytkowników wieczystych w związku z przyrostem wartości nieruchomości może być ustalona do trzech lat od powstania warunków do przyłączenia. Potem obciążenie nią jest niedopuszczalne.
Opłata adiacencka nakładana jest w drodze decyzji. Można więc ją kwestionować, odwołując się do samorządowego kolegium odwoławczego, a potem wnosząc skargę do sądu administracyjnego. Podstawą do wyliczenia opłaty jest wartość nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury i wartość po ich wybudowaniu ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego.
Na wniosek właściciela opłata adiacencka może być rozłożona na roczne oprocentowane raty, i to nawet na dziesięć lat. Warunkiem jest zabezpieczenie spłaty hipoteką, ale także na przykład wekslem czy poręczeniem. Warunki spłaty rat, a także sposób zabezpieczenia ustalane są już w decyzji o opłacie adiacenckiej. Ta decyzja może być wpisana do księgi wieczystej.
Co ważne, na poczet opłaty adiacenckiej może być zaliczona wartość wydatków poniesionych przez właściciela na budowę sieci wodociągowej czy kanalizacyjnej.
Czytaj też:
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
