Fundacje, stowarzyszenia
Ministerstwo zdrowia: WOŚP może przekazać pompy insulinowe w formie darowizny
Pompy insulinowe dla kobiet ciężarnych chorych na cukrzycę mogą zostać przekazane szpitalom przez Fundację Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w formie darowizny - poinformowało Ministerstwo Zdrowia w poniedziałkowym komunikacie
Resort zdrowia podkreślił, że Fundacja WOŚP nie jest przedsiębiorcą produkującym lub prowadzącym obrót produktami refundowanymi, a w myśl ustawy refundacyjnej tylko takie podmioty nie mogą dokonywać darowizn. "Zgodnie z ustawą takie podmioty nie mogą stosować jakichkolwiek form zachęty w tym darowizn, odnoszących się do produktów refundowanych" - napisał resort w komunikacie.
MZ poinformowało, że pompy insulinowe obecnie nie są refundowane na podstawie decyzji refundacyjnych, a są świadczeniami gwarantowanymi ze środków publicznych w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej.
Jak ujawniła "Rzeczpospolita", pompy insulinowe od WOŚP nie mogą trafić do szpitali, ponieważ ustawa refundacyjna zakazuje szpitalom przyjmować darowizny.
Niepewność wywołuje art. 49 ust. 3 ustawy refundacyjnej, który zabrania przekazywania jakichkolwiek zachęt, w tym darowizn i użyczeń, które odnoszą się do leków refundowanych. Kara za nieprzestrzeganie przepisu wynosi 100-krotność wartości przekazanej zachęty, gdy zawinił podmiot, który nie zajmuje się handlem lekami, czyli np. WOŚP. Natomiast pompy insulinowe służą do podawania leków objętych refundacją.
8 stycznia podczas XX Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy zebrano ponad 40,2 mln zł - informowała fundacja dzień po finale. Sztaby mają czas na rozliczenie się do końca lutego. W tym roku WOŚP zbierała pieniądze na urządzenia do ratowania życia wcześniaków i pompy insulinowe dla kobiet ciężarnych chorych na cukrzycę.
Zdaniem Ministerstwa Zdrowia
Opinia prawna w sprawie art. 49 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych
Przepisy art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych skierowane są do tego samego kręgu adresatów, co ust. 1 i 2 tej regulacji.
Przepisy art. 49 ust. 1 i 2 skierowane są do przedsiębiorców zajmujących się wytwarzaniem lub obrotem lekami, środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobami medycznymi podlegającymi refundacji ze środków publicznych na podstawie decyzji.
Przepisy te wskazują wprost, jakie praktyki w obrocie „refundowanym" są zakazane. Jednocześnie należy wskazać, że budzący wątpliwości ust. 3 również odnosi się do kręgu adresatów wskazanych w ust. 1. Tylko podmioty wytwarzające produkty podlegające refundacji i dokonujące obrotu (albo podmioty działające w ich imieniu i na ich rzecz) mogą stosować środki i metody zakazane w tym przepisie. Działania te mają bowiem na celu zwiększenie obrotu lekami refundowanymi, co leży w interesie przedsiębiorców zajmujących się wytwarzaniem lub obrotem lekami, środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobami medycznymi podlegającymi refundacji ze środków publicznych (a także dostawców wyrobów medycznych i realizujących zaopatrzenie w te wyroby).
Powyższe potwierdzają również przepisy art. 49 ust. 4 oraz art. 50 ust. 4 i 5.
Art. 49 ust. 4 stanowi, że przepisy ust. 1-3 stosuje się także do umów zawieranych pomiędzy podmiotem realizującym zaopatrzenie na zlecenie w zakresie wyrobów medycznych a dostawcami tych wyrobów. Oznacza to, że jedynymi podmiotami poza określonymi w ust. 1, do których stosuje się zakaz stosowania jakichkolwiek form zachęty odnoszących się do leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych podlegających refundacji ze środków publicznych, są podmioty realizujące zaopatrzenie na zlecenie w zakresie wyrobów medycznych i dostawcy tych wyrobów.
Ponadto przepisy dotyczące kar za naruszenia określone w art. 49 ust. 3 odnoszą się do obrotu produktami, wobec których wydano decyzje refundacyjną a obrót takimi produktami mogą prowadzić wyłącznie podmioty określone w art. 49 ust. 1.
Ukaranie na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 50 ust. 4 albo 5, wymaga aby działania wskazane w art. 49 ust. 3 stanowiły formę zachęty do zakupu produktów refundowanych, co skutkować ma zwiększeniem obrotu danym produktem.
Istotnie w projekcie ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych skierowanej przez Radę Ministrów do Sejmu RP, w ust. 3 byli wskazani przedsiębiorcy zajmujący się wytwarzaniem lub obrotem lekami, środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobami medycznymi podlegającymi refundacji ze środków publicznych. Brak jednak wskazania tych podmiotów w obowiązującym ust. 3 nie zmienia adresatów zawartej w tym przepisie normy prawnej. Wykładnia ust. 3 w art. 49 w oderwaniu od ust. 1 i 2 tego przepisu oraz w oderwaniu do przepisów dotyczących kar administracyjnych nakładanych za naruszenie art. 49 ust. 3, prowadziłaby do absurdalnych wniosków – tj. możliwości nałożenia kary administracyjnej przez wojewódzkich inspektorów farmaceutycznych na podmioty nieprowadzące obrotu produktami refundowanymi, co jest niewykonalne i pozostaje w sprzeczności z przytoczonymi powyżej przepisami.















