Opinie
Prawnicza fuzja: rząd musi się liczyć z naszym zdaniem
Rozmowa z Markiem Skierczyńskim, dziekanem Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Rzeszowie
Niektóre okręgowe izby radcowskie opowiedziały się przeciw połączeniu zawodów radcy i adwokata. Jak jest w Rzeszowie?
Na nadzwyczajnym zgromadzeniu delegatów izby dyskutowaliśmy o rządowych założeniach do projektu ustawy o nowej adwokaturze. Nie odrzuciliśmy tej koncepcji. Dominował pogląd, że trzeba iść w kierunku połączenia, ale ustawodawca musi wcześniej uwzględnić wiele uwarunkowań obydwu zawodów.
Nie można uciec od naturalnych ewolucyjnych przemian, jakie się dokonują w całej Europie. Już tylko w Polsce i Rumunii funkcjonują dwa prawie jednakowe zawody prawnicze.
Powiedział pan o uwarunkowaniach. Co budzi największy sprzeciw w założeniach rządowych?
Założenia, które przedstawiono nam do konsultacji, uważamy za zbyt skromne. Trudno się odnieść do takich ogólników. Poza tym jest w nich zapis, że przyszły adwokat, który funkcjonowałby w urzędzie lub jednostkach Skarbu Państwa, nie mógłby jednocześnie wykonywać swojej funkcji w podmiotach gospodarczych. Sporo naszych kolegów i koleżanek jest w takiej sytuacji – wykonują zawód radcy w urzędzie, a jednocześnie świadczą usługi na rynku. Wbrew projektowi sądzimy, że wystarczy rygorystycznie przestrzegać zasady wyłączenia się ze sprawy, kiedy dochodzi do kolizji interesów.
Czy to jest główny problem?
Chcemy, by wzięto pod uwagę nasze opinie. Ustawodawca nie może tracić z pola widzenia radców wykonujących zawód na podstawie stosunku pracy. Również oni powinni znaleźć swoje miejsce w nowej adwokaturze. Nie jest to sytuacja nadzwyczajna. Znam przykłady adwokatur w UE, gdzie adwokaci również wykonują czynności na tej podstawie.
Jakie korzyści daje fuzja?
Skoro wykonujemy te same czynności i różnimy się od adwokatów tylko tym, że nie występujemy w sprawach karnych i karnych skarbowych, a pozostałe uprawnienia mamy identyczne, to nie ma powodów, żeby funkcjonowały dwa takie same zawody w dwóch odrębnych samorządach.
Kontrahenci, którzy przyjeżdżają do Polski, nie bardzo rozumieją, kto to jest radca prawny. Również przeciętny Kowalski nie do końca rozumie, dlaczego jest taki podział, skoro zarówno adwokaci, jak i radcowie chodzą do sądów.
Co będzie najtrudniejsze w fuzji tych zawodów?
Jest potrzebny dłuższy okres vacatio legis, który ustawodawca musi wyznaczyć, żeby dojść do pełnych skutków ustawy. Rządowy projekt przewiduje, że trwałoby to do końca 2011 r. Wiele spraw w tym czasie trzeba pozałatwiać, m.in. wspólny kodeks deontologiczny, choć w tym wypadku są to raczej kwestie redakcyjne. Nasze kodeksy etyczne są bowiem do siebie zbliżone.
Bardziej złożoną sprawą są kwestie majątkowe – co zrobić z majątkami obu samorządów, ile pozostawić siedzib, jak uregulować kwestie wyboru przyszłych władz na zasadach parytetu itp. Jest wiele takich spraw, nad którymi trzeba się pochylić, dlatego warto ze sobą rozmawiać.
Czy władze rzeszowskich radców rozmawiały już z miejscową adwokaturą?
Nie było takich rozmów. Zresztą w większości izb w kraju taki dialog się nie toczy. Raczej odbywa się na szczeblu centralnym, bo tam są główne organy decyzyjne. Jestem optymistą i wierzę, że w wyniku partnerskiego dialogu znajdziemy rozwiązania służące interesowi publicznemu.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
